حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ ، ثنا سَلْمُ بْنُ جُنَادَةَ , ثنا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ , عَنِ الأَعْمَشِ ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ , قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " إِنَّ لِلصَّلاةِ أَوَّلا وَآخِرًا , وَإِنَّ أَوَّلَ وَقْتِ الظُّهْرِ حِينَ تَزُولُ الشَّمْسُ , وَإِنَّ آخِرَ وَقْتِهَا حِينَ يَدْخُلُ وَقْتُ الْعَصْرِ , وَإِنَّ أَوَّلَ وَقْتِ الْعَصْرِ حِينَ يَدْخُلُ وَقْتُهَا , وَإِنَّ آخِرَ وَقْتِهَا حِينَ تَصْفَرُّ الشَّمْسُ , وَإِنَّ أَوَّلَ وَقْتِ الْمَغْرِبِ حِينَ تَغْرُبُ الشَّمْسُ , وَإِنَّ آخِرَ وَقْتِهَا حِينَ يَغِيبُ الأُفُقُ , وَإِنَّ أَوَّلَ وَقْتِ الْعِشَاءِ حِينَ يَغِيبُ الأُفُقُ , وَإِنَّ آخِرَ وَقْتِهَا حِينَ يَنْتَصِفُ اللَّيْلُ , وَإِنَّ أَوَّلَ وَقْتِ الْفَجْرِ حِينَ يَطْلُعُ الْفَجْرُ , وَإِنَّ آخِرَ وَقْتِهَا حِينَ تَطْلُعُ الشَّمْسُ " . هَذَا لا يَصِحُّ مُسْنَدًا , وَهِمَ فِي إِسْنَادِهِ ابْنُ فُضَيْلٍ , وَغَيْرُهُ يَرْوِيهِ عَنِ الأَعْمَشِ , عَنْ مُجَاهِدٍ ، مُرْسَلا , نا أبُو سَهْلِ بْنُ زِيَادٍ , ثنا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ النَّضْرِ , ثنا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو , نا زائِدَةُ , عَنِ الأَعْمَشِ , عَنْ مُجَاهِدٍ , قَالَ : كَانَ يُقَالُ : إِنَّ لِلصَّلاةِ أَوَّلا وَآخِرًا , ثُمَّ ذَكَرَ هَذَا الْحَدِيثَ , وَهُوَ أَصَحُّ مِنْ قَوْلِ ابْنِ فُضَيْلِ , وَقَدْ تَابَعَ زَائِدَةَ عَبْثَرُ بْنُ الْقَاسِمِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, namozning avvali va oxiri bordir. Peshin vaqtining avvali quyosh ogʻganda, oxiri esa asr vaqti kirganda boʻladi. Asr vaqtining avvali uning vaqti kirganda, oxiri esa quyosh sargʻayganda boʻladi. Shom vaqtining avvali quyosh botganda, oxiri esa ufq gʻoyib boʻlganda boʻladi. Xufton vaqtining avvali ufq gʻoyib boʻlganda, oxiri esa kecha yarmiga yetganda boʻladi. Bomdod vaqtining avvali tong otganda, oxiri esa quyosh chiqqanda boʻladi», dedilar. Bu musnad holda sahih emas; uning isnodida Ibn Fuzayl xato qilgan, boshqalar esa uni Aʼmashdan, u Mujohiddan mursal qilib rivoyat qiladi. Mujohid aytdi: «Namozning avvali va oxiri bordir», deyilar edi, — soʻng shu hadisni zikr qildi. Bu Ibn Fuzaylning soʻzidan sahihroqdir; Zoidaga Absar ibn al-Qosim mutobaʼat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, намознинг аввали ва охири бордир. Пешин вақтининг аввали қуёш оғганда, охири эса аср вақти кирганда бўлади. Аср вақтининг аввали унинг вақти кирганда, охири эса қуёш сарғайганда бўлади. Шом вақтининг аввали қуёш ботганда, охири эса уфқ ғойиб бўлганда бўлади. Хуфтон вақтининг аввали уфқ ғойиб бўлганда, охири эса кеча ярмига етганда бўлади. Бомдод вақтининг аввали тонг отганда, охири эса қуёш чиққанда бўлади», дедилар. Бу муснад ҳолда саҳиҳ эмас; унинг иснодида Ибн Фузайл хато қилган, бошқалар эса уни Аъмашдан, у Мужоҳиддан мурсал қилиб ривоят қилади. Мужоҳид айтди: «Намознинг аввали ва охири бордир», дейилар эди, — сўнг шу ҳадисни зикр қилди. Бу Ибн Фузайлнинг сўзидан саҳиҳроқдир; Зоидага Абсар ибн ал-Қосим мутобаъат қилган.