Molik ibn al-Huvayris (roziyallohu anhu) aytdi: Biz Nabiy ﷺ huzurlariga keldik, yoshlari bir-biriga yaqin yigitlar edik. U zotning huzurlarida yigirma kecha turdik. Rasululloh ﷺ rahmdil va mehribon zot edilar; bizni oilamizni sogʻinib qoldilar deb oʻyladilar va bizdan ortimizda qoldirganlarimiz haqida soʻradilar, biz u zotga xabar berdik. Shunda u zot: «Oilalaringizga qaytinglar, ular orasida turinglar, ularga (dinni) oʻrgatinglar, ularga yaxshilik qilinglar va men namoz oʻqiganimni koʻrganingizdek namoz oʻqinglar. Namoz vaqti kirganda sizlardan biringiz azon aytsin, soʻng sizlarga eng kattangiz imomlik qilsin», dedilar.Молик ибн ал-Ҳувайрис (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз Набий ﷺ ҳузурларига келдик, ёшлари бир-бирига яқин йигитлар эдик. У зотнинг ҳузурларида йигирма кеча турдик. Расулуллоҳ ﷺ раҳмдил ва меҳрибон зот эдилар; бизни оиламизни соғиниб қолдилар деб ўйладилар ва биздан ортимизда қолдирганларимиз ҳақида сўрадилар, биз у зотга хабар бердик. Шунда у зот: «Оилаларингизга қайтинглар, улар орасида туринглар, уларга (динни) ўргатинглар, уларга яхшилик қилинглар ва мен намоз ўқиганимни кўрганингиздек намоз ўқинглар. Намоз вақти кирганда сизлардан бирингиз азон айтсин, сўнг сизларга энг каттангиз имомлик қилсин», дедилар.