حَدَّثَنَا ابْنُ مُبَشِّرٍ ، ثنا أَحْمَدُ بْنُ سِنَانٍ . ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ رُمَيْسٍ , ثنا مُحَمَّدُ بْنُ حَسَّانَ , قَالا : نا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ , ثنا شُعْبَةُ , يَعْنِي عَنْ قَتَادَةَ , وَحَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ , نا أَبُو كَامِلٍ ، ثنا أَبُو عَوَانَةَ ، عَنْ قَتَادَةَ , عَنْ نَصْرِ بْنِ عَاصِمٍ , عَنْ مَالِكِ بْنِ الْحُوَيْرِثِ , " أَنّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ إِذَا اسْتَفْتَحَ الصَّلاةَ وَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ وَبَعْدَمَا يَرْفَعُ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ " . قَالَ ابْنُ مُبَشِّرٍ : " إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا اسْتَفْتَحَ الصَّلاةَ رَفَعَ يَدَيْهِ وَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ " . وَقَالَ أَبُو عَوَانَةَ : " كَانَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ إِذَا كَبَّرَ وَإِذَا رَكَعَ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ ، فَقَالَ : " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ " , يَرْفَعُ يَدَيْهِ حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ "
Molik ibn al-Huvayris (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ namozni boshlaganlarida, rukuʼ qilmoqchi boʻlganlarida va boshlarini rukuʼdan koʻtarganlaridan keyin qoʻllarini koʻtarar edilar. Ibn Mubashshir: «Rasululloh ﷺ namozni boshlaganlarida qoʻllarini koʻtarar edilar, rukuʼ qilmoqchi boʻlganlarida va boshlarini rukuʼdan koʻtarganlarida ham (shunday qilardilar)», dedi. Abu Avona esa: «Takbir aytganlarida, rukuʼ qilganlarida va boshlarini rukuʼdan koʻtarib: ‹Samiʼallohu liman hamidah›, deganlarida qoʻllarini yelkalari barobariga koʻtarar edilar», dedi.Молик ибн ал-Ҳувайрис (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ намозни бошлаганларида, рукуъ қилмоқчи бўлганларида ва бошларини рукуъдан кўтарганларидан кейин қўлларини кўтарар эдилар. Ибн Мубашшир: «Расулуллоҳ ﷺ намозни бошлаганларида қўлларини кўтарар эдилар, рукуъ қилмоқчи бўлганларида ва бошларини рукуъдан кўтарганларида ҳам (шундай қилардилар)», деди. Абу Авона эса: «Такбир айтганларида, рукуъ қилганларида ва бошларини рукуъдан кўтариб: ‹Самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ›, деганларида қўлларини елкалари баробарига кўтарар эдилар», деди.