حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ ، نا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى , ثنا جَرِيرٌ , عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ , عَنْ أَبِيهِ , عَنْ وَائِلِ بْنِ حَجَرٍ , قَالَ : رَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ افْتَتَحَ الصَّلاةَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ إِلَى أُذُنَيْهِ , وَإِذَا رَكَعَ , وَإِذَا قَالَ : " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ " , رَفَعَ يَدَيْهِ
Voil ibn Hujr (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺni namozni boshlaganlarida qoʻllarini quloqlarigacha koʻtarganlarini koʻrdim; rukuʼ qilganlarida va: «Samiʼallohu liman hamidah», deganlarida ham qoʻllarini koʻtardilar.Воил ибн Ҳужр (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺни намозни бошлаганларида қўлларини қулоқларигача кўтарганларини кўрдим; рукуъ қилганларида ва: «Самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ», деганларида ҳам қўлларини кўтардилар.