أَخْبَرَنَا أَبُو نُعَيْمٍ ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَلِيٍّ الرِّفَاعِيُّ ، قَالَ : سَمِعْتُ الْحَسَنَ ، يَقُولُ : كَانَتْ الْيَهُودُ لَا تَأْلُو مَا شَدَّدَتْ عَلَى الْمُسْلِمِينَ، كَانُوا يَقُولُونَ : يَا أَصْحَابَ مُحَمَّدٍ ، إِنَّهُ وَاللَّهِ مَا يَحِلُّ لَكُمْ أَنْ تَأْتُوا نِسَاءَكُمْ إِلَّا مِنْ وَجْهٍ وَاحِدٍ، قَالَ : فَأَنْزَلَ اللَّهُ : # نِسَاؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ فَأْتُوا حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ سورة البقرة آية 223 # " فَخَلَّى اللَّهُ بَيْنَ الْمُؤْمِنِينَ وَبَيْنَ حَاجَتِهِمْ "
Al-Hasan aytar edi: Yahudiylar musulmonlarga qattiqchilik qilishdan tinmas edilar; ular: «Ey Muhammadning ashoblari, vallohi, sizlarga ayollaringizga faqat bir tarzdagina yaqinlashish halol boʻladi», — der edilar. Shunda Alloh {Ayollaringiz sizlar uchun ekinzordir; ekinzoringizga xohlagan tarzda kelinglar} (oyatini) nozil qildi va Alloh moʻminlar bilan ularning hojati oʻrtasini ochib qoʻydi.Ал-Ҳасан айтар эди: Яҳудийлар мусулмонларга қаттиқчилик қилишдан тинмас эдилар; улар: «Эй Муҳаммаднинг ашоблари, валлоҳи, сизларга аёлларингизга фақат бир тарздагина яқинлашиш ҳалол бўлади», — дер эдилар. Шунда Аллоҳ {Аёлларингиз сизлар учун экинзордир; экинзорингизга хоҳлаган тарзда келинглар} (оятини) нозил қилди ва Аллоҳ мўминлар билан уларнинг ҳожати ўртасини очиб қўйди.