حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ، حَدَّثَنَا مَسْعُودُ بْنُ عَلِيٍّ L7439 ، عَنْ عِكْرِمَةَ : أَنَّ سَعْدًا رَضِيَ اللهُ عَنْهُ كَانَ يُصَلِّي الصَّلَوَاتِ كُلَّهَا بِوُضُوءٍ وَاحِدٍ، وَأَنَّ عَلِيًّا رَضِيَ اللهُ عَنْهُ كَانَ يَتَوَضَّأُ لِكُلِّ صَلَاةٍ، وَتَلَا هَذِهِ الْآيَةَ : # إِذَا قُمْتُمْ إِلَى الصَّلاةِ فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ وَأَيْدِيَكُمْ سورة المائدة آية 6 # "
Ikrimadan rivoyat qilinadi: Saʼd (roziyallohu anhu) barcha namozlarni bitta tahorat bilan oʻqir edi; Ali (roziyallohu anhu) esa har bir namozga tahorat olar va: ‹Namozga turganingizda yuzlaringizni va qoʻllaringizni yuvinglar› (Moida surasi, 6) degan oyatni tilovat qilar edi.Икримадан ривоят қилинади: Саъд (розияллоҳу анҳу) барча намозларни битта таҳорат билан ўқир эди; Али (розияллоҳу анҳу) эса ҳар бир намозга таҳорат олар ва: ‹Намозга турганингизда юзларингизни ва қўлларингизни ювинглар› (Моида сураси, 6) деган оятни тиловат қилар эди.