أَخْبَرَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ ، عَنْ أَبِيهِ ، عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا، قَالَتْ : جَاءَتْ فَاطِمَةُ بِنْتُ أَبِي حُبَيْشٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَتْ : يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنِّي امْرَأَةٌ أُسْتَحَاضُ فَلَا أَطْهُرُ، أَفَأَدَعُ الصَّلَاةَ؟، قَالَ : " لَا، إِنَّمَا ذَلِكِ عِرْقٌ، فَإِذَا أَقْبَلَتْ الْحَيْضَةُ، فَدَعِي الصَّلَاةَ، وَإِذَا أَدْبَرَتْ، فَاغْسِلِي عَنْكِ الدَّمَ، وَصَلِّي "
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Fotima bint Abu Hubaysh Rasululloh ﷺning huzurlariga kelib: «Yo Rasululloh, men istihoza koʻradigan ayolman, poklanmayman. Namozni tark etaymi?» dedi. U zot: «Yoʻq, bu faqat bir tomirdir. Hayz kelsa, namozni tark et, ketsa oʻzingdan qonni yuv va namoz oʻqi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Фотима бинт Абу Ҳубайш Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келиб: «Ё Расулуллоҳ, мен истиҳоза кўрадиган аёлман, покланмайман. Намозни тарк этайми?» деди. У зот: «Йўқ, бу фақат бир томирдир. Ҳайз келса, намозни тарк эт, кетса ўзингдан қонни юв ва намоз ўқи», дедилар.