أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاق ، عَنْ الزُّهْرِيِّ ، عَنْ عُرْوَةَ ، عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا : أَنَّ ابْنَةَ جَحْشٍ اسْتُحِيضَتْ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَأَمَرَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " بِالْغُسْلِ لِكُلِّ صَلَاةٍ، فَإِنْ كَانَتْ لَتَدْخُلُ الْمِرْكَنَ وَإِنَّهُ لَمَمْلُوءٌ مَاءً، فَتَنْغَمِسُ فِيهِ، ثُمَّ تَخْرُجُ مِنْهُ، وَإِنَّ الدَّمَ فَوْقَهُ لَغَالِبُهُ، فَتُصَلِّي "
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ zamonlarida Jahshning qizi istihoza koʻrdi. Rasululloh ﷺ unga har namoz uchun gʻusl qilishni buyurdilar. U suvga toʻla togʻoraga tushib, unga shoʻngʻir, soʻng undan chiqar edi; qon esa (suvning) ustidan gʻolib kelardi. Shundan keyin u namoz oʻqirdi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ замонларида Жаҳшнинг қизи истиҳоза кўрди. Расулуллоҳ ﷺ унга ҳар намоз учун ғусл қилишни буюрдилар. У сувга тўла тоғорага тушиб, унга шўнғир, сўнг ундан чиқар эди; қон эса (сувнинг) устидан ғолиб келарди. Шундан кейин у намоз ўқирди.