أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ ، أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ ، عَنْ مَنْصُورِ بْنِ زَاذَانَ ، عَنْ ابْنِ سِيرِينَ ، عَنْ أَبِي الْعَجْفَاءِ السُّلَمِيِّ ، قَالَ : سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ خَطَبَ، فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ، ثُمّ قَالَ : " أَلَا لَا تُغَالُوا فِي صُدُقِ النِّسَاءِ، فَإِنَّهَا لَوْ كَانَتْ مَكْرُمَةً فِي الدُّنْيَا، أَوْ تَقْوَى عِنْدَ اللَّهِ، كَانَ أَوْلَاكُمْ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أَصْدَقَ امْرَأَةً مِنْ نِسَائِهِ، وَلَا أُصْدِقَتِ امْرَأَةٌ مِنْ بَنَاتِهِ فَوْقَ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ أُوقِيَّةً، أَلَا وَإِنَّ أَحَدَكُمْ لَيُغَالِي بِصَدَاقِ امْرَأَتِهِ حَتَّى يَبْقَى لَهَا فِي نَفْسِهِ عَدَاوَةٌ حَتَّى يَقُولَ : كَلِفْتُ علَيْكِ عَلَقَ الْقِرْبَةِ أَوْ عَرَقَ الْقِرْبَةِ "
Abul Ajfo as-Sulamiy aytdi: Men Umar ibn Xattobning xutba qilganini eshitdim. U Allohga hamd va sano aytdi, soʻng: «Ogoh boʻlinglar, ayollarning mahrlarida haddan oshmanglar! Chunki agar u dunyoda bir sharaf yoki Alloh huzurida taqvo boʻlganida edi, unga sizlardan koʻra Rasululloh ﷺ haqliroq boʻlar edilar. U zot oʻz ayollaridan birortasiga ham, qizlaridan birortasiga ham oʻn ikki uqiyadan ortiq mahr bermaganlar. Ogoh boʻlinglar! Sizlardan biri xotinining mahrida shu qadar haddan oshadiki, oxiri koʻnglida unga nisbatan adovat qoladi va hatto: ‹Sen uchun men mesh (koʻtarish) mashaqqatini ham tortdim›, deb aytadi», dedi.Абул Ажфо ас-Суламий айтди: Мен Умар ибн Хаттобнинг хутба қилганини эшитдим. У Аллоҳга ҳамд ва сано айтди, сўнг: «Огоҳ бўлинглар, аёлларнинг маҳрларида ҳаддан ошманглар! Чунки агар у дунёда бир шараф ёки Аллоҳ ҳузурида тақво бўлганида эди, унга сизлардан кўра Расулуллоҳ ﷺ ҳақлироқ бўлар эдилар. У зот ўз аёлларидан бирортасига ҳам, қизларидан бирортасига ҳам ўн икки уқиядан ортиқ маҳр бермаганлар. Огоҳ бўлинглар! Сизлардан бири хотинининг маҳрида шу қадар ҳаддан ошадики, охири кўнглида унга нисбатан адоват қолади ва ҳатто: ‹Сен учун мен меш (кўтариш) машаққатини ҳам тортдим›, деб айтади», деди.