أَخْبَرَنَا أَبُو نُعَيْمٍ ، حَدَّثَنَا بَشِيرُ بْنُ الْمُهَاجِرِ ، حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ ، عَنْ أَبِيهِ ، قَالَ : كُنْتُ جَالِسًا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَتْهُ امْرَأَةٌ مِنْ بَنِي غَامِدٍ، فَقَالَتْ : يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنِّي قَدْ زَنَيْتُ، وَإِنِّي أُرِيدُ أَنْ تُطَهِّرَنِي، فَقَالَ لَهَا : " ارْجِعِي ". فَلَمَّا كَانَ مِنْ الْغَدِ، أَتَتْهُ أَيْضًا، فَاعْتَرَفَتْ عِنْدَهُ بِالزِّنَاء، فَقَالَتْ : يَا نَبِيَّ اللَّهِ، طَهِّرْنِي، فَلَعَلَّكَ أَنْ تَرْدُدَنِي كَمَا رَدَدْتَ مَاعِزَ بْنَ مَالِكٍ، فَوَاللَّهِ إِنِّي لَحُبْلَى، فَقَالَ لَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " ارْجِعِي، حَتَّى تَلِدِي ". فَلَمَّا وَلَدَتْ، جَاءَتْ بِالصَّبِيِّ تَحْمِلُهُ فِي خِرْقَةٍ، فَقَالَتْ : يَا نَبِيَّ اللَّهِ هَذَا قَدْ وَلَدْتُ، قَالَ : " فَاذْهَبِي فَأَرْضِعِيهِ، ثُمَّ افْطُمِيهِ ". فَلَمَّا فَطَمَتْهُ، جَاءَتْهُ بِالصَّبِيِّ فِي يَدِهِ كِسْرَةُ خُبْزٍ، فَقَالَتْ : يَا نَبِيَّ اللَّهِ، قَدْ فَطَمْتُهُ، فَأَمَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالصَّبِيِّ فَدُفِعَ إِلَى رَجُلٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ، وَأَمَرَ بِهَا فَحُفِرَ لَهَا حُفْرَةٌ، فَجُعِلَتْ فِيهَا إِلَى صَدْرِهَا، ثُمَّ أَمَرَ النَّاسَ أَنْ يَرْجُمُوهَا، فَأَقْبَلَ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ بِحَجَرٍ فَرَمَى رَأْسَهَا، فَتَلَطَّخَ الدَّمُ عَلَى وَجْنَةِ خَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ، فَسَبَّهَا، فَسَمِعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَبَّهُ إِيَّاهَا، فَقَالَ : " مَهْ يَا خَالِدُ، لَا تَسُبَّهَا، فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ، لَقَدْ تَابَتْ تَوْبَةً، لَوْ تَابَهَا صَاحِبُ مَكْسٍ، لَغُفِرَ لَهُ ". فَأَمَرَ بِهَا فَصُلِّيَ عَلَيْهَا، وَدُفِنَتْ
Abdulloh ibn Burayda otasidan rivoyat qiladi: U aytdi: Men Nabiy ﷺning huzurlarida oʻtirgan edim. U zotning oldilariga Gʻomid (qabilasi)dan bir ayol kelib: «Ey Allohning Nabiysi, men zino qildim, meni poklashingizni istayman», dedi. U zot unga: «Qaytgin», dedilar. Ertasi kuni u yana keldi va u zotning huzurida zino qilganini iqror boʻldi-da: «Ey Allohning Nabiysi, meni pokla! Ehtimol siz meni Moiz ibn Molikni qaytarganingizdek qaytarasiz. Vallohi, men homiladorman», dedi. Nabiy ﷺ unga: «Qaytgin, toki tugʻguningcha», dedilar. U tugʻgach, chaqaloqni bir latta ichida koʻtarib keldi va: «Ey Allohning Nabiysi, mana, tugʻdim», dedi. U zot: «Bor, uni emiz, soʻng koʻkrakdan ajrat», dedilar. Uni koʻkrakdan ajratganida, bolani qoʻlida bir burda non bilan olib keldi va: «Ey Allohning Nabiysi, uni koʻkrakdan ajratdim», dedi. Shunda Nabiy ﷺ bola haqida buyurdilar, u musulmonlardan bir kishiga topshirildi; u ayol haqida ham buyurdilar, unga chuqur qazildi va u koʻksigacha unga solindi. Soʻng u zot odamlarga uni rajm qilishni buyurdilar. Xolid ibn Valid bir tosh bilan kelib, uning boshiga otdi va qon Xolid ibn Validning yuziga sachradi. Shunda u ayolni soʻkdi. Nabiy ﷺ uning soʻkkanini eshitib: «Sekin, ey Xolid, uni soʻkma! Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, u shunday tavba qildiki, agar bojgir shunday tavba qilganida, albatta unga magʻfirat qilinardi», dedilar. Soʻng u zot buyurdilar, unga janoza oʻqildi va u dafn etildi.Абдуллоҳ ибн Бурайда отасидан ривоят қилади: У айтди: Мен Набий ﷺнинг ҳузурларида ўтирган эдим. У зотнинг олдиларига Ғомид (қабиласи)дан бир аёл келиб: «Эй Аллоҳнинг Набийси, мен зино қилдим, мени поклашингизни истайман», деди. У зот унга: «Қайтгин», дедилар. Эртаси куни у яна келди ва у зотнинг ҳузурида зино қилганини иқрор бўлди-да: «Эй Аллоҳнинг Набийси, мени покла! Эҳтимол сиз мени Моиз ибн Моликни қайтарганингиздек қайтарасиз. Валлоҳи, мен ҳомиладорман», деди. Набий ﷺ унга: «Қайтгин, токи туғгунингча», дедилар. У туғгач, чақалоқни бир латта ичида кўтариб келди ва: «Эй Аллоҳнинг Набийси, мана, туғдим», деди. У зот: «Бор, уни эмиз, сўнг кўкракдан ажрат», дедилар. Уни кўкракдан ажратганида, болани қўлида бир бурда нон билан олиб келди ва: «Эй Аллоҳнинг Набийси, уни кўкракдан ажратдим», деди. Шунда Набий ﷺ бола ҳақида буюрдилар, у мусулмонлардан бир кишига топширилди; у аёл ҳақида ҳам буюрдилар, унга чуқур қазилди ва у кўксигача унга солинди. Сўнг у зот одамларга уни ражм қилишни буюрдилар. Холид ибн Валид бир тош билан келиб, унинг бошига отди ва қон Холид ибн Валиднинг юзига сачради. Шунда у аёлни сўкди. Набий ﷺ унинг сўкканини эшитиб: «Секин, эй Холид, уни сўкма! Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, у шундай тавба қилдики, агар божгир шундай тавба қилганида, албатта унга мағфират қилинарди», дедилар. Сўнг у зот буюрдилар, унга жаноза ўқилди ва у дафн этилди.