أَخْبَرَنَا عَفَّانُ ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ ، عَنْ الْأَسْوَدِ ، عَنْ عَائِشَةَ ، عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ : " رُفِعَ الْقَلَمُ عَنْ ثَلَاثَةٍ : عَنِ النَّائِمِ حَتَّى يَسْتَيْقِظَ، وَعَنِ الصَّغِيرِ حَتَّى يَحْتَلِمَ، وَعَنِ الْمَجْنُونِ حَتَّى يَعْقِلَ " . وَقَدْ قَالَ حَمَّادٌ أَيْضًا : " وَعَنْ الْمَعْتُوهِ حَتَّى يَعْقِلَ "

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Uch kishidan qalam koʻtarilgan: uxlab yotgandan — toki uygʻongunicha, yosh boladan — toki balogʻatga yetgunicha va aqldan ozgandan — toki aqli joyiga kelgunicha», dedilar. Hammod yana: «Va aqli zaifdan — toki aqli joyiga kelgunicha», degan.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Уч кишидан қалам кўтарилган: ухлаб ётгандан — токи уйғонгунича, ёш боладан — токи балоғатга етгунича ва ақлдан озгандан — токи ақли жойига келгунича», дедилар. Ҳаммод яна: «Ва ақли заифдан — токи ақли жойига келгунича», деган.

أَخْبَرَنَا أَبُو النُّعْمَانِ ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ ، عَنْ عُثْمَانَ ، قَالَ : سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَقُولُ : " لَا يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ إِلَّا بِإِحْدَى ثَلَاثٍ : بِكُفْرٍ بَعْدَ إِيمَانٍ، أَوْ بِزِنًى بَعْدَ إِحْصَانٍ، أَوْ يَقْتُلُ نَفْسًا بِغَيْرِ نَفْسٍ فَيُقْتَلُ "

Usmon (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺ: «Musulmon kishining qoni faqat uch narsaning biri bilan halol boʻladi: iymondan keyin kufr keltirgan kishi, yo muhsan boʻlgach zino qilgan kishi, yoxud birovni jonga jon (haqqi)siz oʻldirib, buning uchun oʻldiriladigan kishi», deganlarini eshitdim.Усмон (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺ: «Мусулмон кишининг қони фақат уч нарсанинг бири билан ҳалол бўлади: иймондан кейин куфр келтирган киши, ё муҳсан бўлгач зино қилган киши, ёхуд бировни жонга жон (ҳаққи)сиз ўлдириб, бунинг учун ўлдириладиган киши», деганларини эшитдим.

حَدَّثَنَا يَعْلَى ، حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ ، عَنْ مَسْرُوقٍ ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ، قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " لَا يَحِلُّ دَمُ رَجُلٍ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَّا أَحَدُ ثَلَاثَةِ نَفَرٍ : النَّفْسُ بِالنَّفْسِ، وَالثَّيِّبُ الزَّانِي، وَالتَّارِكُ لِدِينِهِ، الْمُفَارِقُ لِلْجَمَاعَةِ "

Abdulloh (ibn Masʼud) (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Allohdan boshqa iloh yoʻqligiga va men Allohning Rasuli ekanimga guvohlik beradigan kishining qoni faqat uch toifadan birida halol boʻladi: jonga jon; uylangan holida zino qilgan kishi; hamda oʻz dinini tark etib, jamoatdan ajralib chiqqan kishi», dedilar.Абдуллоҳ (ибн Масъуд) (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳдан бошқа илоҳ йўқлигига ва мен Аллоҳнинг Расули эканимга гувоҳлик берадиган кишининг қони фақат уч тоифадан бирида ҳалол бўлади: жонга жон; уйланган ҳолида зино қилган киши; ҳамда ўз динини тарк этиб, жамоатдан ажралиб чиққан киши», дедилар.

أَخْبَرَنَا سَعْدُ بْنُ حَفْصٍ ، حَدَّثَنَا شَيْبَانُ ، عَنْ أَشْعَثَ ، عَنْ عِكْرِمَةَ ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ، قَالَ : كَانَ صَفْوَانُ بْنُ أُمَيَّةَ نَائِمًا فِي الْمَسْجِدِ، فَأَتَاهُ رَجُلٌ وَهُوَ نَائِمٌ، فَاسْتَلَّ رِدَاءَهُ مِنْ تَحْتِ رَأْسِهِ، فتَنَبَّهَ بِهِ، فَلَحِقَهُ فَأَخَذَهُ فَانْطَلَقَ بِهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ، كُنْتُ نَائِمًا فِي الْمَسْجِدِ، فَأَتَانِي هَذَا فَاسْتَلَّ رِدَائِي مِنْ تَحْتِ رَأْسِي، فَلَحِقْتُهُ فَأَخَذْتُهُ، فَأَمَرَ بِقَطْعِهِ، فَقَالَ لَهُ صَفْوَانُ : يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّ رِدَائِي لَمْ يَبْلُغْ أَنْ يُقْطَعَ فِيهِ هَذَا؟ قَالَ : " فَهَلَّا، قَبْلَ أَنْ تَأْتِيَنِي بِهِ؟ "

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytdi: Safvon ibn Umayya masjidda uxlab yotgan edi. Uning oldiga bir kishi kelib, u uxlab yotganida ridosini boshi ostidan sugʻurib oldi. Safvon buni sezib qoldi, uning ortidan yetib borib, uni ushladi va Rasululloh ﷺning huzurlariga olib keldi-da: «Yo Rasululloh, men masjidda uxlab yotgan edim, mana bu kelib, ridomni boshim ostidan sugʻurib oldi. Men uning ortidan yetib borib, uni ushladim», dedi. U zot uning (qoʻlini) kesishga buyurdilar. Shunda Safvon u zotga: «Yo Rasululloh, ridom bu kishining qoʻli kesiladigan darajaga yetmasdi-ku?» dedi. U zot: «Uni menga keltirishingdan oldin (shunday deganingda boʻlmasmidi)?» dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) айтди: Сафвон ибн Умайя масжидда ухлаб ётган эди. Унинг олдига бир киши келиб, у ухлаб ётганида ридосини боши остидан суғуриб олди. Сафвон буни сезиб қолди, унинг ортидан етиб бориб, уни ушлади ва Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига олиб келди-да: «Ё Расулуллоҳ, мен масжидда ухлаб ётган эдим, мана бу келиб, ридомни бошим остидан суғуриб олди. Мен унинг ортидан етиб бориб, уни ушладим», деди. У зот унинг (қўлини) кесишга буюрдилар. Шунда Сафвон у зотга: «Ё Расулуллоҳ, ридом бу кишининг қўли кесиладиган даражага етмасди-ку?» деди. У зот: «Уни менга келтиришингдан олдин (шундай деганингда бўлмасмиди)?» дедилар.

أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْهَاشِمِيُّ ، أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ ، عَنْ الزُّهْرِيِّ ، عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ ، عَنْ عَائِشَةَ : أَنّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ : " تُقْطَعُ الْيَدُ فِي رُبْعِ دِينَارٍ فَصَاعِدًا "

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Qoʻl chorak dinorda va undan yuqori (miqdor)da kesiladi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Қўл чорак динорда ва ундан юқори (миқдор)да кесилади», дедилар.

أَخْبَرَنَا أَبُو نُعَيْمٍ ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ ، عَنْ أَيُّوبَ ، وَإِسْمَاعِيل بْنِ أُمَيَّةَ ، وَعُبَيْدِ اللَّهِ ، وَمُوسَى بْنِ عُقْبَة ، عَنْ نَافِعٍ ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ، قَالَ : " قَطَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مِجَنٍّ قِيمَتُهُ ثَلَاثَةُ دَرَاهِمَ "

Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺ qiymati uch dirham boʻlgan qalqon (oʻgʻirlangani uchun oʻgʻrining qoʻlini) kestilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ қиймати уч дирҳам бўлган қалқон (ўғирлангани учун ўғрининг қўлини) кестилар.

أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ ، عَنْ ابْنِ شِهَابٍ ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ ، عَنْ عَائِشَةَ : أَنَّ قُرَيْشًا أَهَمَّهُمْ شَأْنُ الْمَرْأَةِ الْمَخْزُومِيَّةِ الَّتِي سَرَقَتْ، فَقَالُوا : مَنْ يُكَلِّمُ فِيهَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ؟، قَالُوا : وَمَنْ يَجْتَرِئُ عَلَيْهِ إِلَّا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ حِبُّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ؟ فَكَلَّمَهُ أُسَامَةُ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " أَتَشْفَعُ فِي حَدٍّ مِنْ حُدُودِ اللَّهِ؟ " ثُمَّ قَامَ فَاخْتَطَبَ، فَقَالَ : " إِنَّمَا هَلَكَ الَّذِينَ قَبْلَكُمْ أَنَّهُمْ كَانُوا إِذَا سَرَقَ فِيهُمُ الشَّرِيفُ، تَرَكُوهُ، وَإِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الضَّعِيفُ، أَقَامُوا عَلَيْهِ الْحَدَّ، وَايْمُ اللَّهِ، لَوْ أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ مُحَمَّدٍ سَرَقَتْ، لَقَطَعْتُ يَدَهَا "

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Quraysh oʻgʻirlik qilgan maxzumiylik ayolning ishidan tashvishga tushdi va: «Uning haqida Rasululloh ﷺ bilan kim gaplashadi?» dedilar. «Rasululloh ﷺning sevimlisi Usoma ibn Zayddan boshqa kim buni qilishga jurʼat eta oladi?» dedilar. Bas, Usoma u zot bilan gaplashdi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Allohning hadlaridan bir hadda shafoat qilyapsanmi?!» dedilar. Soʻng oʻrinlaridan turib xutba qildilar va: «Sizlardan avvalgilar shu sababdan halok boʻldilar: ular orasida obroʻli kishi oʻgʻirlik qilsa, uni qoʻyib yuborardilar, oralaridagi ojiz kishi oʻgʻirlik qilsa, unga hadni ijro etardilar. Alloh nomiga qasam, agar Muhammadning qizi Fotima oʻgʻirlik qilganida ham, albatta uning qoʻlini kesardim», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Қурайш ўғирлик қилган махзумийлик аёлнинг ишидан ташвишга тушди ва: «Унинг ҳақида Расулуллоҳ ﷺ билан ким гаплашади?» дедилар. «Расулуллоҳ ﷺнинг севимлиси Усома ибн Зайддан бошқа ким буни қилишга журъат эта олади?» дедилар. Бас, Усома у зот билан гаплашди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳнинг ҳадларидан бир ҳадда шафоат қиляпсанми?!» дедилар. Сўнг ўринларидан туриб хутба қилдилар ва: «Сизлардан аввалгилар шу сабабдан ҳалок бўлдилар: улар орасида обрўли киши ўғирлик қилса, уни қўйиб юборардилар, ораларидаги ожиз киши ўғирлик қилса, унга ҳадни ижро этардилар. Аллоҳ номига қасам, агар Муҳаммаднинг қизи Фотима ўғирлик қилганида ҳам, албатта унинг қўлини кесардим», дедилар.

أَخْبَرَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ ، عَنْ إِسْحَاق بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ ، عَنْ أَبِي الْمُنْذِرِ مَوْلَى أَبِي ذَرٍّ، عَنْ أَبِي أُمَيَّةَ الْمَخْزُومِيِّ ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُتِيَ بِسَارِقٍ اعْتَرَفَ اعْتِرَافًا، لَمْ يُوجَدْ مَعَهُ مَتَاعٌ، فَقَالَ : " مَا إِخَالُكَ سَرَقْتَ؟ " قَالَ : بَلَى، قَالَ : " مَا إِخَالُكَ سَرَقْتَ؟ " قَالَ : بَلَى، قَالَ : " فَاذْهَبُوا فَاقْطَعُوا يَدَهُ ثُمَّ جِيئُوا بِهِ " فَقَطَعُوا يَدَهُ، ثُمَّ جَاءُوا بِهِ، فَقَالَ : " اسْتَغْفِرِ اللَّهَ وَتُبْ إِلَيْهِ "، فَقَالَ : أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَأَتُوبُ إِلَيْهِ، فَقَالَ : " اللَّهُمَّ تُبْ عَلَيْهِ، اللَّهُمَّ تُبْ عَلَيْهِ "

Abu Umayya al-Maxzumiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺning huzurlariga oʻgʻirlikni iqror qilgan, ammo oldidan hech qanday mol topilmagan bir oʻgʻri keltirildi. U zot: «Men seni oʻgʻirlik qilgan deb oʻylamayman», dedilar. U: «Yoʻq, (oʻgʻirlik qildim)», dedi. U zot: «Men seni oʻgʻirlik qilgan deb oʻylamayman», dedilar. U: «Yoʻq, (oʻgʻirlik qildim)», dedi. U zot: «Uni olib borib, qoʻlini kesinglar, soʻng uni olib kelinglar», dedilar. Ular uning qoʻlini kestilar, soʻng uni olib keldilar. U zot: «Allohdan magʻfirat soʻra va Unga tavba qil», dedilar. U: «Allohdan magʻfirat soʻrayman va Unga tavba qilaman», dedi. U zot: «Allohim, uning tavbasini qabul et; Allohim, uning tavbasini qabul et», dedilar.Абу Умайя ал-Махзумий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига ўғирликни иқрор қилган, аммо олдидан ҳеч қандай мол топилмаган бир ўғри келтирилди. У зот: «Мен сени ўғирлик қилган деб ўйламайман», дедилар. У: «Йўқ, (ўғирлик қилдим)», деди. У зот: «Мен сени ўғирлик қилган деб ўйламайман», дедилар. У: «Йўқ, (ўғирлик қилдим)», деди. У зот: «Уни олиб бориб, қўлини кесинглар, сўнг уни олиб келинглар», дедилар. Улар унинг қўлини кестилар, сўнг уни олиб келдилар. У зот: «Аллоҳдан мағфират сўра ва Унга тавба қил», дедилар. У: «Аллоҳдан мағфират сўрайман ва Унга тавба қиламан», деди. У зот: «Аллоҳим, унинг тавбасини қабул эт; Аллоҳим, унинг тавбасини қабул эт», дедилар.

أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ ، أَخْبَرَنَا يَحْيَى هُوَ ابْنُ سَعِيدٍ ، أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ أَخْبَرَهُ، عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ ، قَالَ : سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَقُولُ : " لَا قَطْعَ فِي ثَمَرٍ وَلَا كَثَرٍ "

Rofiʼ ibn Xadij (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺ: «Meva va xurmo togʻining (kurtagi) uchun qoʻl kesilmaydi», deganlarini eshitdim.Рофиъ ибн Хадиж (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺ: «Мева ва хурмо тоғининг (куртаги) учун қўл кесилмайди», деганларини эшитдим.

حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ مَنْصُورٍ ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ ، عَنْ رَجُلٍ مِنْ قَوْمِهِ، عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ ، عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ : " لَا قَطْعَ فِي ثَمَرٍ وَلَا كَثَرٍ "

Rofiʼ ibn Xadij (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Meva va xurmo togʻining (kurtagi) uchun qoʻl kesilmaydi», dedilar.Рофиъ ибн Хадиж (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Мева ва хурмо тоғининг (куртаги) учун қўл кесилмайди», дедилар.

أَخْبَرَنَا إِسْحَاق ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ ، عَنْ سُفْيَانَ ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ ، عَنْ عَمِّهِ وَاسِعِ بْنِ حَبَّانَ ، عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ ، قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " لَا قَطْعَ فِي ثَمَرٍ وَلَا كَثَرٍ " . حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ ، عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ ، عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ

Rofiʼ ibn Xadij (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Meva va xurmo togʻining (kurtagi) uchun qoʻl kesilmaydi», dedilar. Abu Nuaym bizga aytdi, Sufyon aytdi, u Yahyo ibn Saʼiddan, u Muhammad ibn Yahyo ibn Habbondan, u Rofiʼ ibn Xadijdan, u Nabiy ﷺdan shunga oʻxshash rivoyat qildi.Рофиъ ибн Хадиж (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Мева ва хурмо тоғининг (куртаги) учун қўл кесилмайди», дедилар. Абу Нуайм бизга айтди, Суфён айтди, у Яҳё ибн Саъиддан, у Муҳаммад ибн Яҳё ибн Ҳаббондан, у Рофиъ ибн Хадиждан, у Набий ﷺдан шунга ўхшаш ривоят қилди.

أَخْبَرَنَا إِسْحَاق ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ ، وَالثَّقَفِيُّ ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ ، أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ ، عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ ، قَالَ : سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَقُولُ : " لَا قَطْعَ فِي ثَمَرٍ وَلَا كَثَرٍ " . قَالَ : وَهُوَ شَحْمُ النَّخْلِ. وَالْكَثَرُ : الْجُمَّارُ

Rofiʼ ibn Xadij (roziyallohu anhu) aytdi: Men Nabiy ﷺ: «Meva va xurmo togʻining (kurtagi) uchun qoʻl kesilmaydi», deganlarini eshitdim. (Roviy) aytdi: U — xurmoning yumshoq oʻzagidir. Kasar esa — jummor (xurmo kurtagi)dir.Рофиъ ибн Хадиж (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Набий ﷺ: «Мева ва хурмо тоғининг (куртаги) учун қўл кесилмайди», деганларини эшитдим. (Ровий) айтди: У — хурмонинг юмшоқ ўзагидир. Касар эса — жуммор (хурмо куртаги)дир.

أَخْبَرَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ ، عَنْ أَبِي مَيْمُونٍ ، عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ ، قَالَ : سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَقُولُ : " لَا قَطْعَ فِي كَثَرٍ " . قَالَ أَبُو مُحَمَّد : الْقَوْلُ مَا قَالَ أَبُو أُسَامَةَ

Rofiʼ ibn Xadij (roziyallohu anhu) aytdi: Men Nabiy ﷺ: «Xurmo togʻining (kurtagi) uchun qoʻl kesilmaydi», deganlarini eshitdim. Abu Muhammad aytdi: Soʻz Abu Usoma aytgandekdir.Рофиъ ибн Хадиж (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Набий ﷺ: «Хурмо тоғининг (куртаги) учун қўл кесилмайди», деганларини эшитдим. Абу Муҳаммад айтди: Сўз Абу Усома айтгандекдир.

أَخْبَرَنَا أَبُو عَاصِمٍ ، عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ ، قَالَ : أَنْبَأَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ ، قَالَ جَابِرٌ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " لَيْسَ عَلَى الْمُنْتَهِبِ، وَلَا عَلَى الْمُخْتَلِسِ، وَلَا عَلَى الْخَائِنِ قَطْعٌ "

Jobir (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Talon-toroj qiluvchiga ham, tortib oluvchiga ham, xiyonat qiluvchiga ham qoʻl kesish yoʻqdir», dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Талон-торож қилувчига ҳам, тортиб олувчига ҳам, хиёнат қилувчига ҳам қўл кесиш йўқдир», дедилар.

حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ، عَنْ قَتَادَةَ ، عَنْ أَنَسٍ ، " أَنّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُتِيَ بِرَجُلٍ قَدْ شَرِبَ خَمْرًا فَضَرَبَهُ بِجَرِيدَتَيْنِ " ، ثُمَّ فَعَلَ أَبُو بَكْرٍ مِثْلَ ذَلِكَ، فَلَمَّا كَانَ عُمَرُ : اسْتَشَارَ النَّاسَ، فَقَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ : أَخَفُّ الْحُدُودِ : ثَمَانِينَ، قَالَ : فَفَعَلَ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺning huzurlariga xamr ichgan bir kishi keltirildi, u zot uni ikkita xurmo shoxi bilan urdilar. Soʻng Abu Bakr ham shunday qildi. Umarning davri kelganida, u odamlar bilan maslahatlashdi. Shunda Abdurahmon ibn Avf: «Hadlarning eng yengili — sakson (darra)dir», dedi. Bas, u shunday qildi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺнинг ҳузурларига хамр ичган бир киши келтирилди, у зот уни иккита хурмо шохи билан урдилар. Сўнг Абу Бакр ҳам шундай қилди. Умарнинг даври келганида, у одамлар билан маслаҳатлашди. Шунда Абдураҳмон ибн Авф: «Ҳадларнинг энг енгили — саксон (дарра)дир», деди. Бас, у шундай қилди.

حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ الْمُخْتَارِ ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ الدَّانَاجُ ، حَدَّثَنَا حُضَيْنُ بْنُ الْمُنْذِرِ الرَّقَاشِيُّ ، قَالَ : شَهِدْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ وَأُتِيَ بِالْوَلِيدِ بْنِ عُقْبَةَ، فَقَالَ عَلِيٌّ : " جَلَدَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْبَعِينَ، وَجَلَدَ أَبُو بَكْرٍ أَرْبَعِينَ، وَعُمَرُ ثَمَانِينَ، وَكُلٌّ سُنَّةٌ "

Husayn ibn al-Munzir ar-Raqoshiy aytdi: Men Usmon ibn Affonning huzurida hozir boʻldim, oldiga Valid ibn Uqba keltirilgan edi. Shunda Ali (roziyallohu anhu): «Nabiy ﷺ qirq (darra) urdilar, Abu Bakr ham qirq urdi, Umar esa sakson urdi; hammasi sunnatdir», dedi.Ҳусайн ибн ал-Мунзир ар-Рақоший айтди: Мен Усмон ибн Аффоннинг ҳузурида ҳозир бўлдим, олдига Валид ибн Уқба келтирилган эди. Шунда Али (розияллоҳу анҳу): «Набий ﷺ қирқ (дарра) урдилар, Абу Бакр ҳам қирқ урди, Умар эса саксон урди; ҳаммаси суннатдир», деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الرَّقَاشِيُّ ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ هُوَ ابْنُ زُرَيْعٍ ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ هُوَ ابْنُ إِسْحَاق ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُتْبَةَ بْنِ عُرْوَةَ بْنِ مَسْعُودٍ الثَّقَفِيُّ ، عَنْ عَمْرِو بْنِ الشَّرِيدِ ، عَنْ أَبِيهِ ، قَالَ : سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَقُولُ : " إِذَا شَرِبَ أَحَدُكُمْ فَاضْرِبُوهُ، ثُمَّ إِنْ عَادَ، فَاضْرِبُوهُ، ثُمَّ إِنْ عَادَ، فَاضْرِبُوهُ، ثُمَّ إِنْ عَادَ الرَّابِعَةَ فَاقْتُلُوهُ "

Amr ibn ash-Sharid otasidan rivoyat qiladi: U aytdi: Men Rasululloh ﷺ: «Biringiz (xamr) ichsa, uni uringlar; soʻng yana qaytsa, uni uringlar; soʻng yana qaytsa, uni uringlar; soʻng toʻrtinchi marta qaytsa, uni oʻldiringlar», deganlarini eshitdim.Амр ибн аш-Шарид отасидан ривоят қилади: У айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз (хамр) ичса, уни уринглар; сўнг яна қайтса, уни уринглар; сўнг яна қайтса, уни уринглар; сўнг тўртинчи марта қайтса, уни ўлдиринглар», деганларини эшитдим.

أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ ، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ هُوَ ابْنُ أَبِي أَيُّوبَ ، حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ ، عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْأَشَجِّ ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ هُوَ ابْنُ جَابِرٍ ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ بْنِ نِيَارٍ ، قَالَ : سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَقُولُ : " لَا يَحِلُّ لِأَحَدٍ أَنْ يَضْرِبَ أَحَدًا فَوْقَ عَشْرَةِ أَصْوَاتٍ إِلَّا فِي حَدٍّ مِنْ حُدُودِ اللَّهِ "

Abu Burda ibn Niyor (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺ: «Hech kimga Allohning hadlaridan boʻlgan bir hadda boʻlmasa, birovni oʻn darradan ortiq urishi halol emas», deganlarini eshitdim.Абу Бурда ибн Ниёр (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳеч кимга Аллоҳнинг ҳадларидан бўлган бир ҳадда бўлмаса, бировни ўн даррадан ортиқ уриши ҳалол эмас», деганларини эшитдим.

أَخْبَرَنَا أَبُو عَاصِمٍ ، حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ ، أَخْبَرَنِي ابْنُ شِهَابٍ ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ ، عَنْ جَابِرٍ : أَنَّ رَجُلًا مِنْ أَسْلَمَ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَدَّثَهُ أَنَّهُ زَنَى فَشَهِدَ عَلَى نَفْسِهِ أَنَّهُ زَنَى أَرْبَعًا، فَأَمَرَ بِرَجْمِهِ وَكَانَ قَدْ أُحْصِنَ "

Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Aslam (qabilasi)dan bir kishi Nabiy ﷺning huzurlariga kelib, oʻzining zino qilganini aytdi va oʻz ustiga toʻrt marta zino qilganiga guvohlik berdi. Shunda u zot uni rajm qilishga buyurdilar; u muhsan (uylangan) edi.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Аслам (қабиласи)дан бир киши Набий ﷺнинг ҳузурларига келиб, ўзининг зино қилганини айтди ва ўз устига тўрт марта зино қилганига гувоҳлик берди. Шунда у зот уни ражм қилишга буюрдилар; у муҳсан (уйланган) эди.

أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى ، عَنْ إِسْرَائِيلَ ، عَنْ سِمَاكٍ ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ سَمُرَةَ يَقُولُ : أُتِيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَاعِزِ بْنِ مَالِكٍ رَجُلٍ قَصِيرٍ فِي إِزَارٍ مَا عَلَيْهِ رِدَاءٌ، وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُتَّكِئٌ عَلَى وِسَادَةٍ عَلَى يَسَارِهِ فَكَلَّمَهُ، فَمَا أَدْرِي مَا يُكَلِّمُهُ بِهِ، وَأَنَا بَعِيدٌ مِنْهُ، بَيْنِي وَبَيْنَهُ الْقَوْمُ، ثُمَّ قَالَ : " اذْهَبُوا بِهِ فَارْجُمُوهُ "، ثُمَّ قَالَ : " رُدُّوهُ "، فَكَلَّمَهُ أَيْضًا وَأَنَا أَسْمَعُ غَيْرَ أَنَّ بَيْنِي وَبَيْنَهُ الْقَوْمُ، فَقَالَ : " اذْهَبُوا بِهِ فَارْجُمُوهُ "، ثُمَّ قَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَطَبَ وَأَنَا أَسْمَعُهُ، ثُمَّ قَالَ : " كُلَّمَا نَفَرْنَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ، خَلَفَ أَحَدُهُمْ لَهُ نَبِيبٌ كَنَبِيبِ التَّيْسِ يَمْنَحُ إِحْدَاهُنَّ الْكُثْبَةَ مِنَ اللَّبَنِ؟ وَاللَّهِ لَا أَقْدِرُ عَلَى أَحَدٍ مِنْهُمْ، إِلَّا نَكَّلْتُ بِهِ "

Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu) aytardi: Nabiy ﷺning huzurlariga Moiz ibn Molik — kalta boʻyli bir kishi — izorda, ustida ridosiz holda keltirildi. Rasululloh ﷺ chap tomonlaridagi yostiqqa suyanib turgan edilar. U zot u bilan gaplashdilar, men esa nima deb gaplashayotganlarini bilmadim, chunki men u zotdan uzoqda edim, men bilan u zot orasida odamlar bor edi. Soʻng u zot: «Uni olib borib, rajm qilinglar», dedilar. Keyin: «Uni qaytaringlar», dedilar. U bilan yana gaplashdilar, men eshitib turardim, faqat men bilan u zot orasida odamlar bor edi. Soʻng u zot: «Uni olib borib, rajm qilinglar», dedilar. Keyin Nabiy ﷺ turib xutba qildilar, men eshitib turardim. U zot: «Har safar biz Alloh yoʻlida (jangga) chiqsak, ulardan biri echkining bijillashiga oʻxshash tovush chiqarib, ayollardan biriga bir hoʻplam sut berib, orqada qoladimi? Vallohi, men ulardan birortasiga qodir boʻlsam, albatta uni ibratli jazolayman», dedilar.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу) айтарди: Набий ﷺнинг ҳузурларига Моиз ибн Молик — калта бўйли бир киши — изорда, устида ридосиз ҳолда келтирилди. Расулуллоҳ ﷺ чап томонларидаги ёстиққа суяниб турган эдилар. У зот у билан гаплашдилар, мен эса нима деб гаплашаётганларини билмадим, чунки мен у зотдан узоқда эдим, мен билан у зот орасида одамлар бор эди. Сўнг у зот: «Уни олиб бориб, ражм қилинглар», дедилар. Кейин: «Уни қайтаринглар», дедилар. У билан яна гаплашдилар, мен эшитиб турардим, фақат мен билан у зот орасида одамлар бор эди. Сўнг у зот: «Уни олиб бориб, ражм қилинглар», дедилар. Кейин Набий ﷺ туриб хутба қилдилар, мен эшитиб турардим. У зот: «Ҳар сафар биз Аллоҳ йўлида (жангга) чиқсак, улардан бири эчкининг бижиллашига ўхшаш товуш чиқариб, аёллардан бирига бир ҳўплам сут бериб, орқада қоладими? Валлоҳи, мен улардан бирортасига қодир бўлсам, албатта уни ибратли жазолайман», дедилар.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ ، عَنْ الزُّهْرِيِّ ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ، وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ ، وَشِبْلٍ ، قَالُوا : جَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ : أَنْشُدُكَ اللَّهَ إِلَّا قَضَيْتَ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ، فَقَالَ خَصْمُهُ وَكَانَ أَفْقَهَ مِنْهُ : صَدَقَ، اقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ، وَأْذَنْ لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ أَتَكَلَّمَ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " قُلْ "، فَقَالَ : إِنَّ ابْنِي كَانَ عَسِيفًا عَلَى أَهْلِ هَذَا، فَزَنَى بِامْرَأَتِهِ، فَافْتَدَيْتُ مِنْهُ بِمِائَةِ شَاةٍ وَخَادِمٍ، وَإِنِّي سَأَلْتُ رِجَالًا مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ، فَأَخْبَرُونِي أَنَّ عَلَى ابْنِي جَلْدَ مِائَةٍ وَتَغْرِيبَ عَامٍ، وَأَنَّ عَلَى امْرَأَةِ هَذَا الرَّجْمَ، فَقَالَ : " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ، لَأَقْضِيَنَّ بَيْنَكُمَا بِكِتَابِ اللَّهِ : الْمِائَةُ شَاةٍ وَالْخَادِمُ رَدٌّ عَلَيْكَ، وَعَلَى ابْنِكَ جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ، وَيَا أُنَيْسُ اغْدُ عَلَى امْرَأَةِ هَذَا فَسَلْهَا، فَإِنْ اعْتَرَفَتْ، فَارْجُمْهَا " ، فَاعْتَرَفَتْ، فَرَجَمَهَا

Abu Hurayra, Zayd ibn Xolid va Shibl (roziyallohu anhum) aytdilar: Bir kishi Rasululloh ﷺning huzurlariga kelib: «Allohni (oʻrtaga qoʻyib) soʻrayman — oramizda Allohning Kitobi bilan hukm qiling», dedi. Soʻng uning raqibi — u (birinchisidan) fiqhliroq edi — turib: «U toʻgʻri aytdi; oramizda Allohning Kitobi bilan hukm qiling va menga (gapirishga) izn bering, yo Rasululloh», dedi. Rasululloh ﷺ: «Gapir», dedilar. U: «Mening oʻgʻlim mana shu (kishi)ning ahlida yollanma ishchi edi; u uning xotini bilan zino qildi. Men (oʻgʻlim evaziga) yuz qoʻy va bir xizmatkor berib, (uni) qutqarib oldim. Soʻng ilm ahlidan baʼzi kishilardan soʻraganimda, ular menga: ‹Oʻgʻlingga yuz darra va bir yil surgun (lozim), bu (kishi)ning xotiniga esa rajm (lozim)›, deb xabar berdilar», dedi. Shunda u zot: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zot ila qasamki, men ikkovingiz oʻrtangizda Allohning Kitobi bilan hukm qilaman: yuz qoʻy va xizmatkor senga qaytariladi; oʻgʻlingga yuz darra va bir yil surgun (lozim). Ey Unays, sen mana shu (kishi)ning xotini oldiga borib, undan soʻra; agar u iqror boʻlsa, uni rajm qil», dedilar. Bas, u (ayol) iqror boʻldi va (Unays) uni rajm qildi.Абу Ҳурайра, Зайд ибн Холид ва Шибл (розияллоҳу анҳум) айтдилар: Бир киши Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келиб: «Аллоҳни (ўртага қўйиб) сўрайман — орамизда Аллоҳнинг Китоби билан ҳукм қилинг», деди. Сўнг унинг рақиби — у (биринчисидан) фиқҳлироқ эди — туриб: «У тўғри айтди; орамизда Аллоҳнинг Китоби билан ҳукм қилинг ва менга (гапиришга) изн беринг, ё Расулуллоҳ», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Гапир», дедилар. У: «Менинг ўғлим мана шу (киши)нинг аҳлида ёлланма ишчи эди; у унинг хотини билан зино қилди. Мен (ўғлим эвазига) юз қўй ва бир хизматкор бериб, (уни) қутқариб олдим. Сўнг илм аҳлидан баъзи кишилардан сўраганимда, улар менга: ‹Ўғлингга юз дарра ва бир йил сургун (лозим), бу (киши)нинг хотинига эса ражм (лозим)›, деб хабар бердилар», деди. Шунда у зот: «Жоним қўлида бўлган Зот ила қасамки, мен икковингиз ўртангизда Аллоҳнинг Китоби билан ҳукм қиламан: юз қўй ва хизматкор сенга қайтарилади; ўғлингга юз дарра ва бир йил сургун (лозим). Эй Унайс, сен мана шу (киши)нинг хотини олдига бориб, ундан сўра; агар у иқрор бўлса, уни ражм қил», дедилар. Бас, у (аёл) иқрор бўлди ва (Унайс) уни ражм қилди.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الرَّقَاشِيُّ ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ هُوَ ابْنُ إِسْحَاق بْنِ يَسَارٍ ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيُّ ، عَنْ أَبِي الْهَيْثَمِ بْنِ نَصْرِ بْنِ دَهْرٍ الْأَسْلَمِيِّ ، عَنْ أَبِيهِ ، قَالَ : كُنْتُ فِيمَنْ رَجَمَهُ، قَالَ أَبُو مُحَمَّدٍ : يَعْنِي مَاعِزَ بْنَ مَالِكٍ، فلَمَّا وَجَدَ مَسَّ الْحِجَارَةِ، جَزِعَ جَزَعًا شَدِيدًا، قَالَ : فَذَكَرْنَا ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ : " فَهَلَّا تَرَكْتُمُوهُ؟ "

Abul-Haysam ibn Nasr ibn Dahr al-Aslamiy otasidan rivoyat qiladi: U aytdi: Men uni rajm qilganlar orasida edim — Abu Muhammad aytdi: yaʼni Moiz ibn Molikni. U toshning tegishini his qilganida, qattiq betoqat boʻldi. Biz buni Rasululloh ﷺga aytdik. U zot: «Uni qoʻyib yubormadingizmi?» dedilar.Абул-Ҳайсам ибн Наср ибн Даҳр ал-Асламий отасидан ривоят қилади: У айтди: Мен уни ражм қилганлар орасида эдим — Абу Муҳаммад айтди: яъни Моиз ибн Моликни. У тошнинг тегишини ҳис қилганида, қаттиқ бетоқат бўлди. Биз буни Расулуллоҳ ﷺга айтдик. У зот: «Уни қўйиб юбормадингизми?» дедилар.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي زَائِدَةَ ، عَنْ دَاوُدَ ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ ، قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " انْطَلِقُوا بِمَاعِزِ بْنِ مَالِكٍ، فَارْجُمُوهُ ". فَانْطَلَقْنَا بِهِ إِلَى بَقِيعِ الْغَرْقَدِ ، فَوَاللَّهِ مَا أَوْثَقْنَاهُ وَلَا حَفَرْنَا لَهُ، وَلَكِنْ قَامَ فَرَمَيْنَاهُ بِالْعِظَامِ وَالْخَزَفِ وَالْجَنْدَلِ

Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Moiz ibn Molikni olib borib, rajm qilinglar», dedilar. Biz uni Baqiʼul-Gʻarqadga olib bordik. Vallohi, biz uni na bogʻladik, na unga (choh) qazidik; balki u turdi, biz esa unga suyak, sopol parchalari va tosh otdik.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Моиз ибн Моликни олиб бориб, ражм қилинглар», дедилар. Биз уни Бақиъул-Ғарқадга олиб бордик. Валлоҳи, биз уни на боғладик, на унга (чоҳ) қазидик; балки у турди, биз эса унга суяк, сопол парчалари ва тош отдик.

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ ، حَدَّثَنَا بَشِيرُ بْنُ الْمُهَاجِرِ ، حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ ، عَنْ أَبِيهِ ، قَالَ : كُنْتُ جَالِسًا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَهُ رَجُلٌ يُقَالُ لَهُ مَاعِزُ بْنُ مَالِكٍ، فَاعْتَرَفَ عِنْدَهُ بِالزِّنَا، فَرَدَّهُ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ، ثُمَّ جَاءَ الرَّابِعَةَ فَاعْتَرَفَ، " فَأَمَرَ بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحُفِرَ لَهُ حُفْرَةٌ فَجُعِلَ فِيهَا إِلَى صَدْرِهِ، وَأَمَرَ النَّاسَ أَنْ يَرْجُمُوهُ "

Abdulloh ibn Burayda otasidan rivoyat qiladi: U aytdi: Men Nabiy ﷺning huzurlarida oʻtirgan edim. U zotning oldilariga Moiz ibn Molik degan bir kishi kelib, u zotning huzurida zino qilganini iqror boʻldi. U zot uni uch marta qaytardilar. Soʻng u toʻrtinchi marta kelib iqror boʻldi. Shunda Nabiy ﷺ uning haqida buyurdilar, unga chuqur qazildi va u koʻksigacha unga solindi; soʻng u zot odamlarga uni rajm qilishni buyurdilar.Абдуллоҳ ибн Бурайда отасидан ривоят қилади: У айтди: Мен Набий ﷺнинг ҳузурларида ўтирган эдим. У зотнинг олдиларига Моиз ибн Молик деган бир киши келиб, у зотнинг ҳузурида зино қилганини иқрор бўлди. У зот уни уч марта қайтардилар. Сўнг у тўртинчи марта келиб иқрор бўлди. Шунда Набий ﷺ унинг ҳақида буюрдилар, унга чуқур қазилди ва у кўксигача унга солинди; сўнг у зот одамларга уни ражм қилишни буюрдилар.

أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ ، عَنْ نَافِعٍ ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ : أَنَّ الْيَهُودَ جَاءُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِرَجُلٍ مِنْهُمْ وَامْرَأَةٍ قَدْ زَنَيَا، فَقَالَ : " كَيْفَ تَفْعَلُونَ بِمَنْ زَنَى مِنْكُمْ؟ ". قَالُوا : لَا نَجِدُ فِيهَا شَيْئًا، فَقَالَ لَهُمْ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ : كَذَبْتُمْ، فِي التَّوْرَاةِ الرَّجْمُ، فَأْتُوا بِالتَّوْرَاةِ فَاتْلُوهَا إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ فَجَاءُوا بِالتَّوْرَاةِ، فَوَضَعَ مِدْرَاسُهَا الَّذِي يَدْرُسُهَا مِنْهُمْ كَفَّهُ عَلَى آيَةِ الرَّجْمِ، فَقَالَ : مَا هَذِهِ؟ فَلَمَّا رَأَوْا ذَلِكَ قَالُوا : هِيَ آيَةُ الرَّجْمِ، " فَأَمَرَ بِهِمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " فَرُجِمَا قَرِيبًا مِنْ حَيْثُ تُوضَعُ الْجَنَائِزُ عِنْدَ الْمَسْجِدِ . قَالَ عَبْدُ اللَّهِ : فَرَأَيْتُ صَاحِبَهَا يُخْبِئُ عَلَيْهَا : يَقِيهَا الْحِجَارَةَ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, yahudiylar Rasululloh ﷺning huzurlariga oʻzlaridan zino qilgan bir erkak va bir ayolni keltirdilar. U zot: «Sizlardan zino qilgan (kishi)ni nima qilasizlar?» dedilar. Ular: «Biz bu haqda hech narsa topmaymiz», dedilar. Shunda Abdulloh ibn Salom ularga: «Yolgʻon aytdinglar, Tavrotda rajm bordir. Agar rost soʻzlovchi boʻlsanglar, Tavrotni keltirib, uni oʻqinglar», dedi. Ular Tavrotni keltirdilar. Ulardan uni oʻqib beradigan muallim kaftini rajm oyati ustiga qoʻydi. (Abdulloh): «Bu nima?» dedi. Buni koʻrganlarida: «U — rajm oyatidir», dedilar. Shunda Rasululloh ﷺ ikkovi haqida buyurdilar va ular masjid yonidagi janozalar qoʻyiladigan joyga yaqin (yerda) rajm qilindi. Abdulloh aytdi: Men u (erkak)ning uni (ayolni) toshlardan toʻsib, ustiga egilganini koʻrdim.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, яҳудийлар Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига ўзларидан зино қилган бир эркак ва бир аёлни келтирдилар. У зот: «Сизлардан зино қилган (киши)ни нима қиласизлар?» дедилар. Улар: «Биз бу ҳақда ҳеч нарса топмаймиз», дедилар. Шунда Абдуллоҳ ибн Салом уларга: «Ёлғон айтдинглар, Тавротда ражм бордир. Агар рост сўзловчи бўлсанглар, Тавротни келтириб, уни ўқинглар», деди. Улар Тавротни келтирдилар. Улардан уни ўқиб берадиган муаллим кафтини ражм ояти устига қўйди. (Абдуллоҳ): «Бу нима?» деди. Буни кўрганларида: «У — ражм оятидир», дедилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ иккови ҳақида буюрдилар ва улар масжид ёнидаги жанозалар қўйиладиган жойга яқин (ерда) ражм қилинди. Абдуллоҳ айтди: Мен у (эркак)нинг уни (аёлни) тошлардан тўсиб, устига эгилганини кўрдим.

أَخْبَرَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ ، عَنْ الزُّهْرِيِّ ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ، قَالَ : قَالَ عُمَرُ : " إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى، بَعَثَ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْحَقِّ، وَأَنْزَلَ عَلَيْهِ الْكِتَابَ، وَكَانَ فِيمَا أَنْزَلَ آيَةُ الرَّجْمِ، فَقَرَأْنَاهَا وَوَعَيْنَاهَا وَعَقَلْنَاهَا، وَرَجَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَجَمْنَا بَعْدَهُ، فَأَخْشَى إِنْ طَالَ بِالنَّاسِ زَمَانٌ أَنْ يَقُولَ الْقَائِلُ : لَا نَجِدُ حَدَّ آيَةِ الرَّجْمِ فِي كِتَابِ اللَّهِ، وَالرَّجْمُ فِي كِتَابِ اللَّهِ حَقٌّ عَلَى مَنْ زَنَى مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ إِذَا أُحْصِنَّ، إِذَا قَامَتْ عَلَيْهِ الْبَيِّنَةُ، أَوْ كَانَ الْحَبَلُ أَوِ الِاعْتِرَافُ "

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytdi: Umar (roziyallohu anhu) shunday dedi: «Albatta, Alloh taolo Muhammadni ﷺ haq bilan yubordi va unga Kitobni nozil qildi; Alloh nozil qilgan (narsalar) orasida rajm oyati ham bor edi. Biz uni oʻqidik, anglab, yodimizda saqladik. Rasululloh ﷺ rajm qildilar, biz ham u zotdan keyin rajm qildik. Men odamlarga uzoq zamon oʻtib, kimdir: ‹Biz Allohning Kitobida rajm oyatining haddini topmayapmiz›, deyishidan qoʻrqaman. Allohning Kitobida rajm — zino qilgan, muhsan boʻlgan erkak va ayolga, agar unga bayyina (dalil) qoʻyilsa, yoki homiladorlik, yoki iqror boʻlsa — haqdir».Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) айтди: Умар (розияллоҳу анҳу) шундай деди: «Албатта, Аллоҳ таоло Муҳаммадни ﷺ ҳақ билан юборди ва унга Китобни нозил қилди; Аллоҳ нозил қилган (нарсалар) орасида ражм ояти ҳам бор эди. Биз уни ўқидик, англаб, ёдимизда сақладик. Расулуллоҳ ﷺ ражм қилдилар, биз ҳам у зотдан кейин ражм қилдик. Мен одамларга узоқ замон ўтиб, кимдир: ‹Биз Аллоҳнинг Китобида ражм оятининг ҳаддини топмаяпмиз›, дейишидан қўрқаман. Аллоҳнинг Китобида ражм — зино қилган, муҳсан бўлган эркак ва аёлга, агар унга баййина (далил) қўйилса, ёки ҳомиладорлик, ёки иқрор бўлса — ҳақдир».

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ الرِّفَاعِيُّ ، حَدَّثَنَا الْعَقَدِيُّ ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ، عَنْ قَتَادَةَ ، عَنْ يُونُسَ بْنِ جُبَيْرٍ يُحَدِّثُ : عَنْ كَثِيرِ بْنِ الصَّلْتِ ، عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ ، قَالَ : أَشْهَدُ لَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَقُولُ : " الشَّيْخُ وَالشَّيْخَةُ إِذَا زَنَيَا، فَارْجُمُوهُمَا الْبَتَّةَ "

Zayd ibn Sobit (roziyallohu anhu) aytdi: Guvohlik beramanki, men Rasululloh ﷺ: «Keksa erkak va keksa ayol zino qilsalar, ikkovini albatta rajm qilinglar», deganlarini eshitdim.Зайд ибн Собит (розияллоҳу анҳу) айтди: Гувоҳлик бераманки, мен Расулуллоҳ ﷺ: «Кекса эркак ва кекса аёл зино қилсалар, икковини албатта ражм қилинглар», деганларини эшитдим.

أَخْبَرَنَا أَبُو نُعَيْمٍ ، حَدَّثَنَا بَشِيرُ بْنُ الْمُهَاجِرِ ، حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ ، عَنْ أَبِيهِ ، قَالَ : كُنْتُ جَالِسًا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَتْهُ امْرَأَةٌ مِنْ بَنِي غَامِدٍ، فَقَالَتْ : يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنِّي قَدْ زَنَيْتُ، وَإِنِّي أُرِيدُ أَنْ تُطَهِّرَنِي، فَقَالَ لَهَا : " ارْجِعِي ". فَلَمَّا كَانَ مِنْ الْغَدِ، أَتَتْهُ أَيْضًا، فَاعْتَرَفَتْ عِنْدَهُ بِالزِّنَاء، فَقَالَتْ : يَا نَبِيَّ اللَّهِ، طَهِّرْنِي، فَلَعَلَّكَ أَنْ تَرْدُدَنِي كَمَا رَدَدْتَ مَاعِزَ بْنَ مَالِكٍ، فَوَاللَّهِ إِنِّي لَحُبْلَى، فَقَالَ لَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " ارْجِعِي، حَتَّى تَلِدِي ". فَلَمَّا وَلَدَتْ، جَاءَتْ بِالصَّبِيِّ تَحْمِلُهُ فِي خِرْقَةٍ، فَقَالَتْ : يَا نَبِيَّ اللَّهِ هَذَا قَدْ وَلَدْتُ، قَالَ : " فَاذْهَبِي فَأَرْضِعِيهِ، ثُمَّ افْطُمِيهِ ". فَلَمَّا فَطَمَتْهُ، جَاءَتْهُ بِالصَّبِيِّ فِي يَدِهِ كِسْرَةُ خُبْزٍ، فَقَالَتْ : يَا نَبِيَّ اللَّهِ، قَدْ فَطَمْتُهُ، فَأَمَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالصَّبِيِّ فَدُفِعَ إِلَى رَجُلٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ، وَأَمَرَ بِهَا فَحُفِرَ لَهَا حُفْرَةٌ، فَجُعِلَتْ فِيهَا إِلَى صَدْرِهَا، ثُمَّ أَمَرَ النَّاسَ أَنْ يَرْجُمُوهَا، فَأَقْبَلَ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ بِحَجَرٍ فَرَمَى رَأْسَهَا، فَتَلَطَّخَ الدَّمُ عَلَى وَجْنَةِ خَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ، فَسَبَّهَا، فَسَمِعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَبَّهُ إِيَّاهَا، فَقَالَ : " مَهْ يَا خَالِدُ، لَا تَسُبَّهَا، فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ، لَقَدْ تَابَتْ تَوْبَةً، لَوْ تَابَهَا صَاحِبُ مَكْسٍ، لَغُفِرَ لَهُ ". فَأَمَرَ بِهَا فَصُلِّيَ عَلَيْهَا، وَدُفِنَتْ

Abdulloh ibn Burayda otasidan rivoyat qiladi: U aytdi: Men Nabiy ﷺning huzurlarida oʻtirgan edim. U zotning oldilariga Gʻomid (qabilasi)dan bir ayol kelib: «Ey Allohning Nabiysi, men zino qildim, meni poklashingizni istayman», dedi. U zot unga: «Qaytgin», dedilar. Ertasi kuni u yana keldi va u zotning huzurida zino qilganini iqror boʻldi-da: «Ey Allohning Nabiysi, meni pokla! Ehtimol siz meni Moiz ibn Molikni qaytarganingizdek qaytarasiz. Vallohi, men homiladorman», dedi. Nabiy ﷺ unga: «Qaytgin, toki tugʻguningcha», dedilar. U tugʻgach, chaqaloqni bir latta ichida koʻtarib keldi va: «Ey Allohning Nabiysi, mana, tugʻdim», dedi. U zot: «Bor, uni emiz, soʻng koʻkrakdan ajrat», dedilar. Uni koʻkrakdan ajratganida, bolani qoʻlida bir burda non bilan olib keldi va: «Ey Allohning Nabiysi, uni koʻkrakdan ajratdim», dedi. Shunda Nabiy ﷺ bola haqida buyurdilar, u musulmonlardan bir kishiga topshirildi; u ayol haqida ham buyurdilar, unga chuqur qazildi va u koʻksigacha unga solindi. Soʻng u zot odamlarga uni rajm qilishni buyurdilar. Xolid ibn Valid bir tosh bilan kelib, uning boshiga otdi va qon Xolid ibn Validning yuziga sachradi. Shunda u ayolni soʻkdi. Nabiy ﷺ uning soʻkkanini eshitib: «Sekin, ey Xolid, uni soʻkma! Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, u shunday tavba qildiki, agar bojgir shunday tavba qilganida, albatta unga magʻfirat qilinardi», dedilar. Soʻng u zot buyurdilar, unga janoza oʻqildi va u dafn etildi.Абдуллоҳ ибн Бурайда отасидан ривоят қилади: У айтди: Мен Набий ﷺнинг ҳузурларида ўтирган эдим. У зотнинг олдиларига Ғомид (қабиласи)дан бир аёл келиб: «Эй Аллоҳнинг Набийси, мен зино қилдим, мени поклашингизни истайман», деди. У зот унга: «Қайтгин», дедилар. Эртаси куни у яна келди ва у зотнинг ҳузурида зино қилганини иқрор бўлди-да: «Эй Аллоҳнинг Набийси, мени покла! Эҳтимол сиз мени Моиз ибн Моликни қайтарганингиздек қайтарасиз. Валлоҳи, мен ҳомиладорман», деди. Набий ﷺ унга: «Қайтгин, токи туғгунингча», дедилар. У туғгач, чақалоқни бир латта ичида кўтариб келди ва: «Эй Аллоҳнинг Набийси, мана, туғдим», деди. У зот: «Бор, уни эмиз, сўнг кўкракдан ажрат», дедилар. Уни кўкракдан ажратганида, болани қўлида бир бурда нон билан олиб келди ва: «Эй Аллоҳнинг Набийси, уни кўкракдан ажратдим», деди. Шунда Набий ﷺ бола ҳақида буюрдилар, у мусулмонлардан бир кишига топширилди; у аёл ҳақида ҳам буюрдилар, унга чуқур қазилди ва у кўксигача унга солинди. Сўнг у зот одамларга уни ражм қилишни буюрдилар. Холид ибн Валид бир тош билан келиб, унинг бошига отди ва қон Холид ибн Валиднинг юзига сачради. Шунда у аёлни сўкди. Набий ﷺ унинг сўкканини эшитиб: «Секин, эй Холид, уни сўкма! Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, у шундай тавба қилдики, агар божгир шундай тавба қилганида, албатта унга мағфират қилинарди», дедилар. Сўнг у зот буюрдилар, унга жаноза ўқилди ва у дафн этилди.

حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ ، عَنْ يَحْيَى ، عَنْ أَبِي قِلَابَةَ ، عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ : أَنَّ امْرَأَةً مِنْ جُهَيْنَةَ أَتَت ِالنَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهِيَ حُبْلَى مِنَ الزِّنَاءِ، فَقَالَتْ : يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنِّي أَصَبْتُ حَدًّا فَأَقِمْهُ عَلَيَّ، فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلِيَّهَا، فَقَالَ : " اذْهَبْ فَأَحْسِنْ إِلَيْهَا، فَإِذَا وَضَعَتْ حَمْلَهَا، فَأْتِنِي بِهَا ". فَفَعَلَ، فَأَمَرَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَشُكَّتْ عَلَيْهَا ثِيَابُهَا ثُمَّ أَمَرَ بِهَا فَرُجِمَتْ ثُمَّ صَلَّى عَلَيْهَا، فَقَالَ عُمَرُ : يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتُصَلِّي عَلَيْهَا وَقَدْ زَنَتْ؟، فَقَالَ : " لَقَدْ تَابَتْ تَوْبَةً لَوْ قُسِمَتْ بَيْنَ سَبْعِينَ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ لَوَسِعَتْهُمْ، وَهَلْ وَجَدْتَ أَفْضَلَ مِنْ أَنْ جَادَتْ بِنَفْسِهَا لِلَّهِ G "

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Juhayna (qabilasi)dan boʻlgan bir ayol zinodan homilador holda Nabiy ﷺning huzurlariga kelib: «Yo Rasululloh, men had (jazosiga sazovor ish) qildim, uni menga ijro eting», dedi. Rasululloh ﷺ uning valiysini chaqirib: «Bor, unga yaxshi muomalada boʻl, qachon tugʻsa, uni menga olib kel», dedilar. U shunday qildi. Soʻng Rasululloh ﷺ u haqida buyurdilar, shunda uning kiyimlari ustidan (badaniga) bogʻlandi. Keyin u zot buyurdilar va u toshboʻron qilindi. Soʻngra u zot unga janoza oʻqidilar. Shunda Umar: «Yo Rasululloh, u zino qilgan boʻlsa-yu, unga janoza oʻqiysizmi?» dedi. U zot: «U shunday tavba qildiki, agar bu tavba Madina ahlidan yetmish kishi orasida boʻlinsa, hammasiga yetib ortardi. Oʻz joni bilan Alloh uchun jud qilganidan (bergani) ortiqroq narsani topdingmi?» dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Жуҳайна (қабиласи)дан бўлган бир аёл зинодан ҳомиладор ҳолда Набий ﷺнинг ҳузурларига келиб: «Ё Расулуллоҳ, мен ҳад (жазосига сазовор иш) қилдим, уни менга ижро этинг», деди. Расулуллоҳ ﷺ унинг валийсини чақириб: «Бор, унга яхши муомалада бўл, қачон туғса, уни менга олиб кел», дедилар. У шундай қилди. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ у ҳақида буюрдилар, шунда унинг кийимлари устидан (баданига) боғланди. Кейин у зот буюрдилар ва у тошбўрон қилинди. Сўнгра у зот унга жаноза ўқидилар. Шунда Умар: «Ё Расулуллоҳ, у зино қилган бўлса-ю, унга жаноза ўқийсизми?» деди. У зот: «У шундай тавба қилдики, агар бу тавба Мадина аҳлидан етмиш киши орасида бўлинса, ҳаммасига етиб ортарди. Ўз жони билан Аллоҳ учун жуд қилганидан (бергани) ортиқроқ нарсани топдингми?» дедилар.

حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ ، عَنْ ابْنِ شِهَابٍ ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ ، عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ وَأَبِي هُرَيْرَةَ : أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُئِلَ عَنِ الْأَمَةِ تَزْنِي وَلَمْ تُحْصَنْ، فَقَالَ : " إِنْ زَنَتْ، فَاجْلِدُوهَا، ثُمَّ إِنْ زَنَتْ فَاجْلِدُوهَا ". قَالَ : فَمَا أَدْرِي فِي الثَّالِثَةِ أَوْ فِي الرَّابِعَةِ " فَبِيعُوهَا وَلَوْ بِضَفِيرٍ "

Zayd ibn Xolid al-Juhaniy va Abu Hurayra (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺdan choʻri zino qilsa-yu, muhsana boʻlmasa (nima qilinishi) haqida soʻraldi. U zot: «Agar zino qilsa, uni savalanglar; soʻng yana zino qilsa, uni savalanglar», dedilar. (Roviy) aytdi: Uchinchisidami yo toʻrtinchisidami — bilmayman: «Uni arqon evaziga boʻlsa ham sotib yuboringlar» (dedilar).Зайд ибн Холид ал-Жуҳаний ва Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺдан чўри зино қилса-ю, муҳсана бўлмаса (нима қилиниши) ҳақида сўралди. У зот: «Агар зино қилса, уни саваланглар; сўнг яна зино қилса, уни саваланглар», дедилар. (Ровий) айтди: Учинчисидами ё тўртинчисидами — билмайман: «Уни арқон эвазига бўлса ҳам сотиб юборинглар» (дедилар).

أَخْبَرَنَا بِشْرُ بْنُ عُمَرَ الزَّهْرَانِيُّ ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ ، عَنْ قَتَادَةَ ، عَنْ الْحَسَنِ ، عَنْ حِطَّانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ : أَنّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ : " خُذُوا عَنِّي خُذُوا عَنِّي. قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لَهُنَّ سَبِيلًا : الْبِكْرُ بِالْبِكْرِ، وَالثَّيِّبُ بِالثَّيِّبِ : الْبِكْرُ جَلْدُ مِائَةٍ وَنَفْيُ سَنَةٍ، وَالثَّيِّبُ جَلْدُ مِائَةٍ وَالرَّجْمُ " ، أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ ، أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ ، عَنْ مَنْصُورٍ ، عَنْ الْحَسَنِ ، عَنْ حِطَّانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ ، عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِنَحْوِهِ

Uboda ibn Somit (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Mendan olinglar, mendan olinglar! Alloh ular uchun bir yoʻl belgiladi: turmush qurmagan turmush qurmagan bilan, turmush qurgan turmush qurgan bilan (zino qilsa) — turmush qurmaganga yuz darra va bir yil surgun; turmush qurganga esa yuz darra va toshboʻron», dedilar. Amr ibn Avn bizga xabar berdi, Hushaym xabar berdi, u Mansurdan, u Hasandan, u Hitton ibn Abdullohdan, u Uboda ibn Somitdan, u Nabiy ﷺdan shunga oʻxshash rivoyat qildi.Убода ибн Сомит (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Мендан олинглар, мендан олинглар! Аллоҳ улар учун бир йўл белгилади: турмуш қурмаган турмуш қурмаган билан, турмуш қурган турмуш қурган билан (зино қилса) — турмуш қурмаганга юз дарра ва бир йил сургун; турмуш қурганга эса юз дарра ва тошбўрон», дедилар. Амр ибн Авн бизга хабар берди, Ҳушайм хабар берди, у Мансурдан, у Ҳасандан, у Ҳиттон ибн Абдуллоҳдан, у Убода ибн Сомитдан, у Набий ﷺдан шунга ўхшаш ривоят қилди.

أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ حَمَّادٍ ، حَدَّثَنَا أَبَانُ بْنُ يَزِيدَ ، عَنْ قَتَادَةَ ، قَالَ : كَتَبَ إِلَيَّ خَالِدُ بْنُ عُرْفُطَةَ عَنْ حَبِيبِ بْنِ سَالِمٍ : أَنَّ غُلَامًا كَانَ يُنْبَزُ قُرْقُورًا، فَوَقَعَ عَلَى جَارِيَةِ امْرَأَتِهِ، فَرُفِعَ إِلَى النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ ، فَقَالَ : لَأَقْضِيَنَّ فِيهِ بِقَضَاءٍ شَافٍ : " إِنْ كَانَتْ أَحَلَّتْهَا لَهُ جَلَدْتُهُ مِائَةً، وَإِنْ كَانَتْ لَمْ تُحِلَّهَا لَهُ، رَجَمْتُهُ " ، فَقِيلَ لَهَا : زَوْجُكِ !، فَقَالَتْ : إِنِّي قَدْ أَحْلَلْتُهَا لَهُ. فَضَرَبَهُ مِائَةً. قَالَ يَحْيَى : هُوَ مَرْفُوعٌ. حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ الْفَضْلِ ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ ، عَنْ شُعْبَةَ ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ ، عَنْ خَالِدِ بْنِ عُرْفُطَةَ ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ سَالِمٍ ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ ، عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ

Qatoda aytdi: Menga Xolid ibn Urfuta Habib ibn Salimdan (shuni) yozib yubordi: Qurqur laqabi bilan atalgan bir yigit xotinining choʻrisi bilan yaqinlik qildi va (uning ishi) Nuʼmon ibn Bashirga koʻtarildi. U: «Men bu haqda shifobaxsh bir hukm chiqaraman: agar (xotini) uni unga halol qilgan boʻlsa, uni yuz darra uraman; agar uni unga halol qilmagan boʻlsa, uni rajm qilaman», dedi. Ayolga: «Ering (haqida nima deysan)?» deyildi. U: «Men uni unga halol qilgan edim», dedi. Bas, u uni yuz darra urdi. Yahyo aytdi: U marfuʼdir. Sadaqa ibn Fazl bizga aytdi, Muhammad ibn Jaʼfar xabar berdi, u Shuʼbadan, u Abu Bishrdan, u Xolid ibn Urfutadan, u Habib ibn Salimdan, u Nuʼmon ibn Bashirdan, u Nabiy ﷺdan shunga oʻxshash rivoyat qildi.Қатода айтди: Менга Холид ибн Урфута Ҳабиб ибн Салимдан (шуни) ёзиб юборди: Қурқур лақаби билан аталган бир йигит хотинининг чўриси билан яқинлик қилди ва (унинг иши) Нуъмон ибн Баширга кўтарилди. У: «Мен бу ҳақда шифобахш бир ҳукм чиқараман: агар (хотини) уни унга ҳалол қилган бўлса, уни юз дарра ураман; агар уни унга ҳалол қилмаган бўлса, уни ражм қиламан», деди. Аёлга: «Эринг (ҳақида нима дейсан)?» дейилди. У: «Мен уни унга ҳалол қилган эдим», деди. Бас, у уни юз дарра урди. Яҳё айтди: У марфуъдир. Садақа ибн Фазл бизга айтди, Муҳаммад ибн Жаъфар хабар берди, у Шуъбадан, у Абу Бишрдан, у Холид ибн Урфутадан, у Ҳабиб ибн Салимдан, у Нуъмон ибн Баширдан, у Набий ﷺдан шунга ўхшаш ривоят қилди.

أَخْبَرَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُحَمَّدٍ الدِّمَشْقِيُّ ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ ، عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنَكْدِرِ ، عَنْ ابْنِ خُزَيْمَةَ بْنِ ثَابِتٍ ، عَنْ أَبِيهِ ، قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " مَنْ أُقِيمَ عَلَيْهِ حَدٌّ، غُفِرَ لَهُ ذَلِكَ الذَّنْبُ "

Xuzayma ibn Sobitning oʻgʻli otasidan rivoyat qiladi: U aytdi: Rasululloh ﷺ: «Kimga had ijro etilsa, oʻsha gunohi magʻfirat qilinadi», dedilar.Хузайма ибн Собитнинг ўғли отасидан ривоят қилади: У айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Кимга ҳад ижро этилса, ўша гуноҳи мағфират қилинади», дедилар.