أَخْبَرَنَا سَهْلُ بْنُ حَمَّادٍ ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ : أَنَّ امْرَأَةً نَذَرَتْ أَنْ تَحُجَّ فَمَاتَتْ، فَجَاءَ أَخُوهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَهُ عَنْ ذَلِكَ، فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " لَوْ كَانَ عَلَيْهَا دَيْنٌ أَكُنْتَ قَاضِيَهُ؟ ". قَالَ : نَعَمْ. قَالَ : " فَاقْضُوا اللَّهَ، فَاللَّهُ أَحَقُّ بِالْوَفَاءِ "

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, bir ayol haj qilishni nazr qilgan, soʻng vafot etgan edi. Uning akasi Rasululloh ﷺning huzurlariga kelib, bu haqda u zotdan soʻradi. Rasululloh ﷺ unga: «Agar uning zimmasida qarz boʻlganida, uni toʻlarmiding?» dedilar. U: «Ha», dedi. U zot: «Bas, Allohning (haqqini) ado etinglar, Alloh vafo qilinishga koʻproq haqlidir», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, бир аёл ҳаж қилишни назр қилган, сўнг вафот этган эди. Унинг акаси Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келиб, бу ҳақда у зотдан сўради. Расулуллоҳ ﷺ унга: «Агар унинг зиммасида қарз бўлганида, уни тўлармидинг?» дедилар. У: «Ҳа», деди. У зот: «Бас, Аллоҳнинг (ҳаққини) адо этинглар, Аллоҳ вафо қилинишга кўпроқ ҳақлидир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ ، حَدَّثَنَا حَفْصٌ ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ ، عَنْ نَافِعٍ ، عَنْ ابْنِ عُمَرَ ، عَنْ عُمَرَ ، قَالَ : قُلْتُ : يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنِّي نَذَرْتُ نَذْرًا فِي الْجَاهِلِيَّةِ، ثُمَّ جَاءَ الْإِسْلَامُ؟ قَالَ : " فِ بِنَذْرِكَ "

Ibn Umar otasi Umar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qiladi: U aytdi: Men: «Yo Rasululloh, men johiliyat davrida bir nazr qilgan edim, soʻng islom keldi», dedim. U zot: «Nazringga vafo qil», dedilar.Ибн Умар отаси Умар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилади: У айтди: Мен: «Ё Расулуллоҳ, мен жоҳилият даврида бир назр қилган эдим, сўнг ислом келди», дедим. У зот: «Назрингга вафо қил», дедилар.

أَخْبَرَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ زَحْرٍ ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الرُّعَيْنِيّ ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَالِكٍ ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ الْجُهَنِيِّ ، قالَ : نَذَرَتْ أُخْتِي أَنْ تَحُجَّ لِلَّهِ مَاشِيَةً غَيْرَ مُخْتَمِرَةٍ، فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ : " مُرْ أُخْتَكَ فَلْتَخْتَمِرْ، وَلْتَرْكَبْ، وَلْتَصُمْ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ "

Uqba ibn Omir al-Juhaniy (roziyallohu anhu) aytdi: Opam boshini oʻramagan holda, piyoda Alloh uchun haj qilishni nazr qildi. Men buni Rasululloh ﷺga aytdim. U zot: «Opangga ayt, boshini oʻrasin, ulovga minsin va uch kun roʻza tutsin», dedilar.Уқба ибн Омир ал-Жуҳаний (розияллоҳу анҳу) айтди: Опам бошини ўрамаган ҳолда, пиёда Аллоҳ учун ҳаж қилишни назр қилди. Мен буни Расулуллоҳ ﷺга айтдим. У зот: «Опангга айт, бошини ўрасин, уловга минсин ва уч кун рўза тутсин», дедилар.

أَخْبَرَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ ، أَخْبَرَنِي قَتَادَةُ ، عَنْ عِكْرِمَةَ ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ : أَنَّ أُخْتَ عُقْبَةَ نَذَرَتْ أَنْ تَمْشِيَ إِلَى الْبَيْتِ ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " إِنَّ اللَّهَ لَغَنِيٌّ عَنْ نَذْرِ أُخْتِكَ، لِتَرْكَبْ وَلْتُهْدِ هَدْيًا "

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Uqbaning opasi Baytullohga piyoda borishni nazr qilgan edi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Albatta, Alloh sening opangning nazridan behojatdir; u ulovga minsin va bir hadiy (qurbonlik) yuborsin», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Уқбанинг опаси Байтуллоҳга пиёда боришни назр қилган эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Аллоҳ сенинг опангнинг назридан беҳожатдир; у уловга минсин ва бир ҳадий (қурбонлик) юборсин», дедилар.

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ ، عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو، عَنْ الْأَعْرَجِ ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ : أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَدْرَكَ شَيْخًا يَمْشِي بَيْنَ ابْنَيْهِ، فَقَالَ : " مَا شَأْنُ هَذَا الشَّيْخِ؟ "، فَقَالَ ابْنَاهُ : نَذَرَ أَنْ يَمْشِيَ، فَقَالَ : " ارْكَبْ، فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ عَنْكَ وَعَنْ نَذْرِكَ "

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ ikki oʻgʻli oʻrtasida yurib borayotgan bir keksani koʻrib qoldilar va: «Bu keksaga nima boʻlgan?» dedilar. Uning ikki oʻgʻli: «Piyoda yurishni nazr qilgan», dedilar. U zot: «Minib olgin, chunki Alloh senga ham, sening nazringga ham muhtoj emas», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ икки ўғли ўртасида юриб бораётган бир кексани кўриб қолдилар ва: «Бу кексага нима бўлган?» дедилар. Унинг икки ўғли: «Пиёда юришни назр қилган», дедилар. У зот: «Миниб олгин, чунки Аллоҳ сенга ҳам, сенинг назрингга ҳам муҳтож эмас», дедилар.

أَخْبَرَنَا أَبُو نُعَيْمٍ ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ ، عَنْ أَيُّوبَ ، عَنْ أَبِي قِلَابَةَ ، عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ ، قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " لَا وَفَاءَ لِنَذْرٍ فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ، وَلَا فِيمَا لَا يَمْلِكُ ابْنُ آدَمَ "

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Allohga isyon boʻlgan narsada nazrga vafo qilish yoʻq, odam bolasi ega boʻlmagan narsada ham (nazr) yoʻq», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳга исён бўлган нарсада назрга вафо қилиш йўқ, одам боласи эга бўлмаган нарсада ҳам (назр) йўқ», дедилар.

حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ ، عَنْ طَلْحَةَ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ الْأَيْلِيِّ ، عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ ، عَنْ عَائِشَةَ ، قَالَتْ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " مَنْ نَذَرَ أَنْ يَطِيعَ اللَّهَ، فَلْيُطِعْهُ، وَمَنْ نَذَرَ أَنْ يَعْصِيَ اللَّهَ، فَلَا يَعْصِهِ "

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim Allohga itoat qilishga nazr qilsa, Unga itoat qilsin. Kim Allohga isyon qilishga nazr qilsa, Unga isyon qilmasin», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким Аллоҳга итоат қилишга назр қилса, Унга итоат қилсин. Ким Аллоҳга исён қилишга назр қилса, Унга исён қилмасин», дедилар.

حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي بَقِيَّةَ الْمُعَلِّمِ ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ : أَنَّ رَجُلًا قَالَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي نَذَرْتُ إِنْ فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْكَ أَنْ أُصَلِّيَ فِي بَيْتِ الْمَقْدِسِ؟ فَقَالَ : " صَلِّ هَاهُنَا ". فَأَعَادَ عَلَيْهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ، فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " شَأْنُكَ إِذَنْ "

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi: «Yo Rasululloh, agar Alloh sizga fath nasib etsa, Baytul-Maqdisda namoz oʻqishni nazr qilgan edim», dedi. U zot: «Shu yerda namoz oʻqi», dedilar. U buni uch marta takrorladi. Shunda Nabiy ﷺ: «Unday boʻlsa, oʻzing bilasan», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир киши: «Ё Расулуллоҳ, агар Аллоҳ сизга фатҳ насиб этса, Байтул-Мақдисда намоз ўқишни назр қилган эдим», деди. У зот: «Шу ерда намоз ўқи», дедилар. У буни уч марта такрорлади. Шунда Набий ﷺ: «Ундай бўлса, ўзинг биласан», дедилар.

أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ ، أَخْبَرَنَا أَبُو عَوَانَةَ ، عَنْ مَنْصُورٍ ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ، قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ : " إِنَّ النَّذْرَ لَا يَرُدُّ شَيْئًا، وَإِنَّمَا يُسْتَخْرَجُ بِهِ مِنَ الشَّحِيحِ "

Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, nazr biror narsani qaytarmaydi; u faqat baxil kishidan (mol) chiqarib olinadigan bir narsadir», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, назр бирор нарсани қайтармайди; у фақат бахил кишидан (мол) чиқариб олинадиган бир нарсадир», дедилар.

أَخْبَرَنَا الْحَكَمُ بْنُ الْمُبَارَكِ ، حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ ، عَنْ نَافِعٍ ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ : أَنّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَدْرَكَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ وَهُوَ يَسِيرُ فِي رَكْبٍ، وَهُوَ يَحْلِفُ بِأَبِيه، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " إِنَّ اللَّهَ يَنْهَاكُمْ أَنْ تَحْلِفُوا بِآبَائِكُمْ، فَمَنْ كَانَ حَالِفًا، فَلْيَحْلِفْ بِاللَّهِ، أَوْ لِيَصْمُتْ "

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Umar ibn al-Xattobni bir karvonda ketayotib, otasi bilan qasam ichayotgan holida uchratib qoldilar. Shunda Rasululloh ﷺ: «Alloh sizlarni otalaringiz bilan qasam ichishdan qaytaradi. Kim qasam ichadigan boʻlsa, Alloh bilan qasam ichsin yoki sukut qilsin», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Умар ибн ал-Хаттобни бир карвонда кетаётиб, отаси билан қасам ичаётган ҳолида учратиб қолдилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ сизларни оталарингиз билан қасам ичишдан қайтаради. Ким қасам ичадиган бўлса, Аллоҳ билан қасам ичсин ёки сукут қилсин», дедилар.

أَخْبَرَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ ، عَنْ أَيُّوبَ ، عَنِ نَافِعٍ ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ، عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ : " مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ، ثُمَّ قَالَ : إِنْ شَاءَ اللَّهُ، فَقَدِ اسْتَثْنَى "

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: u zot: «Kim biror qasam ichib, soʻng ‹inshaalloh› desa, istisno qilibdi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: у зот: «Ким бирор қасам ичиб, сўнг ‹иншааллоҳ› деса, истисно қилибди», дедилар.

أَخْبَرَنَا حَجَّاجٌ ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ ، عَنْ نَافِعٍ ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ : أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ : " مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ، ثُمَّ قَالَ : إِنْ شَاءَ اللَّهُ، فَهُوَ بِالْخِيَارِ : إِنْ شَاءَ فَعَلَ، وَإِنْ شَاءَ لَمْ يَفْعَلْ "

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Kim biror qasam ichib, soʻng ‹inshaalloh› desa, u ixtiyorlidir: xohlasa, uni amalga oshiradi, xohlasa, tark etadi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бирор қасам ичиб, сўнг ‹иншааллоҳ› деса, у ихтиёрлидир: хоҳласа, уни амалга оширади, хоҳласа, тарк этади», дедилар.

أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ ، حَدَّثَنِي اللَّيْثُ ، حَدَّثَنِي يُونُسُ ، عَنْ ابْنِ شِهَابٍ ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ : أَنّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ لِأَبِي بَكْرٍ : " لَا تُقْسِمْ " . قَالَ أَبُو مُحَمَّدٍ : الْحَدِيثُ فِيهِ طُولٌ

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ Abu Bakrga: «Qasam ichma», dedilar. Abu Muhammad aytdi: Bu hadis uzundir.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ Абу Бакрга: «Қасам ичма», дедилар. Абу Муҳаммад айтди: Бу ҳадис узундир.

أَخْبَرَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ، عَنْ عَمْرٍو هُوَ : ابْنُ مُرَّةَ ، قَالَ : سَمِعْتُ رَجُلًا يُقَالُ لَهُ : عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو زَمَنَ الْجَمَاجِمِ يُحَدِّثُ، قَالَ : سَأَلَ رَجُلٌ عَدِيَّ بْنَ حَاتِمٍ ، فَحَلَفَ أَنْ لَا يُعْطِيَهُ شَيْئًا، ثُمَّ قَالَ : لَوْلَا أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَقُولُ : " مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ، فَرَأَى غَيْرَهَا خَيْرًا مِنْهَا، فَلْيَأْتِ الَّذِي هُوَ خَيْرٌ، وَلْيُكَفِّرْ عَنْ يَمِينِهِ "

Amr ibn Murra aytdi: Jamojim zamonida Abdulloh ibn Amr deb ataladigan bir kishini hadis aytayotganini eshitdim. U aytdi: Bir kishi Adiy ibn Hotimdan (biror narsa) soʻradi, u esa unga hech narsa bermaslikka qasam ichdi. Soʻng u: «Agar men Rasululloh ﷺ: ‹Kim bir narsaga qasam ichib, soʻng undan boshqasini yaxshiroq deb koʻrsa, yaxshiroq boʻlganini qilsin va qasamiga kafforat bersin›, deganlarini eshitmaganimda edi...», dedi.Амр ибн Мурра айтди: Жаможим замонида Абдуллоҳ ибн Амр деб аталадиган бир кишини ҳадис айтаётганини эшитдим. У айтди: Бир киши Адий ибн Ҳотимдан (бирор нарса) сўради, у эса унга ҳеч нарса бермасликка қасам ичди. Сўнг у: «Агар мен Расулуллоҳ ﷺ: ‹Ким бир нарсага қасам ичиб, сўнг ундан бошқасини яхшироқ деб кўрса, яхшироқ бўлганини қилсин ва қасамига каффорат берсин›, деганларини эшитмаганимда эди...», деди.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْفَضْلِ ، حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَمُرَةَ ، قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " يَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ سَمُرَةَ، لَا تَسْأَلِ الْإِمَارَةَ فَإِنَّكَ إِنْ أُعْطِيتَهَا عَنْ مَسْأَلَةٍ، وُكِلْتَ إِلَيْهَا، وَإِنْ أُعْطِيتَهَا عِنْ غَيْرِ مَسْأَلَةٍ، أُعِنْتَ عَلَيْهَا. فَإِذَا حَلَفْتَ عَلَى يَمِينٍ فَرَأَيْتَ غَيْرَهَا خَيْرًا مِنْهَا، فَكَفِّرْ عَنْ يَمِينِكَ وَأْتِ الَّذِي هُوَ خَيْرٌ " . أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ ، سُفْيَانُ ، عَنْ يُونُسَ ، عَنْ الْحَسَنِ ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَمُرَةَ ، قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ :. .. .. .. فَذَكَرَ نَحْوَ الْحَدِيثِ

Abdurahmon ibn Samura (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Ey Abdurahmon ibn Samura! Amirlikni (hokimiyatni) soʻrama. Chunki agar u senga soʻraganing uchun berilsa, sen unga topshirib qoʻyilasan; agar u senga soʻramaganing holda berilsa, unda senga yordam beriladi. Qachon bir qasam ichsang-da, soʻng undan boshqasini yaxshiroq deb koʻrsang, qasaming uchun kafforat ber va yaxshiroq boʻlganini qil», dedilar. Muhammad ibn Yusuf bizga xabar berdi, u Sufyondan, u Yunusdan, u Hasandan, u Abdurahmon ibn Samuradan (rivoyat qilib): Rasululloh ﷺ shunday dedilar, deb hadisning shunga oʻxshashini zikr qildi.Абдураҳмон ибн Самура (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Эй Абдураҳмон ибн Самура! Амирликни (ҳокимиятни) сўрама. Чунки агар у сенга сўраганинг учун берилса, сен унга топшириб қўйиласан; агар у сенга сўрамаганинг ҳолда берилса, унда сенга ёрдам берилади. Қачон бир қасам ичсанг-да, сўнг ундан бошқасини яхшироқ деб кўрсанг, қасаминг учун каффорат бер ва яхшироқ бўлганини қил», дедилар. Муҳаммад ибн Юсуф бизга хабар берди, у Суфёндан, у Юнусдан, у Ҳасандан, у Абдураҳмон ибн Самурадан (ривоят қилиб): Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар, деб ҳадиснинг шунга ўхшашини зикр қилди.

أَخْبَرَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ ، عَنِ الشَّرِيدِ ، قَالَ : أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقُلْتُ : إِنَّ عَلَى أُمِّي رَقَبَةً، وَإِنَّ عِنْدِي جَارِيَةً سَوْدَاءَ نُوبِيَّةً، أَفَتُجْزِئُ عَنْهَا؟. قَالَ : " ادْعُ بِهَا "، فَقَالَ : " أَتَشْهَدِينَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ؟ "، قَالَتْ : نَعَمْ. قَالَ : " أَعْتِقْهَا، فَإِنَّهَا مُؤْمِنَةٌ "

Sharid (roziyallohu anhu) aytdi: Men Nabiy ﷺning huzurlariga kelib: «Onamning zimmasida bir qul (ozod qilish) bor edi, mening huzurimda esa nubiyalik qora bir choʻri bor. U uning oʻrniga kifoya qiladimi?» dedim. U zot: «Uni chaqir», dedilar. Soʻng: «Allohdan boshqa iloh yoʻqligiga guvohlik berasanmi?» dedilar. U: «Ha», dedi. U zot: «Uni ozod qil, chunki u moʻminadir», dedilar.Шарид (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Набий ﷺнинг ҳузурларига келиб: «Онамнинг зиммасида бир қул (озод қилиш) бор эди, менинг ҳузуримда эса нубиялик қора бир чўри бор. У унинг ўрнига кифоя қиладими?» дедим. У зот: «Уни чақир», дедилар. Сўнг: «Аллоҳдан бошқа илоҳ йўқлигига гувоҳлик берасанми?» дедилар. У: «Ҳа», деди. У зот: «Уни озод қил, чунки у мўминадир», дедилар.

أَخْبَرَنَا عُثْمَانُ بْنُ مُحَمَّدٍ ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي صَالِحٍ ، عَنْ أَبِيهِ ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ، قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " يَمِينُكَ عَلَى مَا يُصَدَّ قُكَ بِهِ صَاحِبُكَ "

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Qasaming sherigʻing (raqibing) seni tasdiqlaydigan narsa ustiga (boʻlmogʻi lozim)», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Қасаминг шериғинг (рақибинг) сени тасдиқлайдиган нарса устига (бўлмоғи лозим)», дедилар.

أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى ، عَنْ سُفْيَانَ ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ ، عَنْ سَالِمٍ ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ، قَالَ : كَانَتْ يَمِينُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّتِي يَحْلِفُ بِهَا " لَا وَمُقَلِّبِ الْقُلُوبِ "

Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺning qasam ichadigan qasamlari: «La, va muqallibil-qulub» (Yoʻq, qalblarni agʻdaruvchi Zotga qasamki) (boʻlardi).Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺнинг қасам ичадиган қасамлари: «Ла, ва муқаллибил-қулуб» (Йўқ, қалбларни ағдарувчи Зотга қасамки) (бўларди).