حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ، عَنْ مَنْصُورٍ ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ نُضَيْلَةَ ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ ، عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " أَنَّ امْرَأَتَيْنِ كَانَتَا تَحْتَ رَجُلٍ، فَتَغَايَرَتَا، فَضَرَبَتْ إِحْدَاهُمَا الْأُخْرَى بِعَمُودٍ، فَقَتَلَتْهَا وَمَا فِي بَطْنِهَا، فَاخْتَصَمَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَضَى فِيهِ غُرَّةً، وَجَعَلَهَا عَلَى عَاقِلَةِ الْمَرْأَةِ "
Mugʻiyra ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: Ikki ayol bir kishining nikohida edi. Ular bir-birini rashk qilib, biri ikkinchisini ustun (yogʻoch) bilan urdi va uni hamda qornidagi (homila)ni oʻldirib qoʻydi. Shunda ular daʼvolarini Rasululloh ﷺ huzuriga olib keldilar. U zot bu haqda bir gʻurra (toʻlashga) hukm qildilar va uni ayolning oqilasi (aqrabolari) zimmasiga yuzladilar.Муғийра ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: Икки аёл бир кишининг никоҳида эди. Улар бир-бирини рашк қилиб, бири иккинчисини устун (ёғоч) билан урди ва уни ҳамда қорнидаги (ҳомила)ни ўлдириб қўйди. Шунда улар даъволарини Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига олиб келдилар. У зот бу ҳақда бир ғурра (тўлашга) ҳукм қилдилар ва уни аёлнинг оқиласи (ақраболари) зиммасига юзладилар.