أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ خَالِدٍ ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ هُوَ : ابْنُ إِسْحَاق ، عَنْ يَزِيدَ هُوَ : ابْنُ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ أَبِي مَرْزُوقٍ مَوْلًى لِتُجِيبَ ، قَالَ : حَدَّثَنِي حَنَشٌ الصَّنْعَانِيُّ ، قَالَ : غَزَوْنَا الْمَغْرِبَ وَعَلَيْنَا رُوَيْفِعُ بْنُ ثَابِتٍ الْأَنْصَارِيُّ، فَافْتَتَحْنَا قَرْيَةً يُقَالُ لَهَا : جَرْبَةَ فَقَامَ فِينَا رُوَيْفِعُ بْنُ ثَابِتٍ الْأَنْصَارِيُّ خَطِيبًا، فَقَالَ : إِنِّي لَا أَقُومُ فِيكُمْ إِلَّا مَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَامَ فِينَا يَوْمَ خَيْبَرَ حِينَ افْتَتَحْنَاهَا : " مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلا يَرْكَبَنَّ دَابَّةً مِنْ فَيْءِ الْمُسْلِمِينَ، حَتَّى إِذَا أَجْحَفَهَا أَوْ قَالَ : أَعْجَفَهَا، قَالَ أَبُو مُحَمَّدٍ : أَنَا أَشُكُّ فِيهِ رَدَّهَا ". وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ، فَلَا يَلْبَسْ ثَوْبًا مِنْ فَيْءِ الْمُسْلِمِينَ حَتَّى إِذَا أَخْلَقَهُ، رَدَّهُ فِيهِ "
Hanash as-Sanʼoniy aytdi: Biz Magʻrib tomon gʻazot qildik, boshligʻimiz Ruvayfiʼ ibn Sobit al-Ansoriy edi. Jarba deb ataladigan bir qishloqni fath qildik. Shunda Ruvayfiʼ ibn Sobit al-Ansoriy oramizda xutba qilib turib shunday dedi: Men sizlarning oldingizda faqat Rasululloh ﷺ dan eshitgan narsam uchungina turibman. U zot Xaybar kuni — biz uni fath qilganimizda — oramizda turib: «Kim Allohga va oxirat kuniga imon keltirgan boʻlsa, musulmonlarning fayʼidan boʻlgan ulovga minmasin; toki uni holdan toydirgach — yoki: uni ozdirgach, dedilar; Abu Muhammad aytdi: men bunda shubha qilaman — uni qaytarsin. Kim Allohga va oxirat kuniga imon keltirgan boʻlsa, musulmonlarning fayʼidan boʻlgan kiyimni kiymasin; toki uni eskirtirgach, uni oʻsha yerga qaytarsin», dedilar.Ҳанаш ас-Санъоний айтди: Биз Мағриб томон ғазот қилдик, бошлиғимиз Рувайфиъ ибн Собит ал-Ансорий эди. Жарба деб аталадиган бир қишлоқни фатҳ қилдик. Шунда Рувайфиъ ибн Собит ал-Ансорий орамизда хутба қилиб туриб шундай деди: Мен сизларнинг олдингизда фақат Расулуллоҳ ﷺ дан эшитган нарсам учунгина турибман. У зот Хайбар куни — биз уни фатҳ қилганимизда — орамизда туриб: «Ким Аллоҳга ва охират кунига имон келтирган бўлса, мусулмонларнинг файъидан бўлган уловга минмасин; токи уни ҳолдан тойдиргач — ёки: уни оздиргач, дедилар; Абу Муҳаммад айтди: мен бунда шубҳа қиламан — уни қайтарсин. Ким Аллоҳга ва охират кунига имон келтирган бўлса, мусулмонларнинг файъидан бўлган кийимни киймасин; токи уни эскиртиргач, уни ўша ерга қайтарсин», дедилар.