أَخْبَرَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ ، عَنْ ابْنِ شِهَابٍ ، عَنْ سَالِمٍ ، عَنْ أَبِيهِ ، قَالَ : كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا افْتَتَحَ الصَّلَاةَ، رَفَعَ يَدَيْهِ حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ، فَإِذَا رَكَعَ، فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ، وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ، فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ، وَقَالَ : " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ، اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ "، وَلَا يَفْعَلُ ذَلِكَ فِي السُّجُودِ . أَخْبَرَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ ، أَنْبأَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ ، عَنْ الزُّهْرِيِّ ، عَنْ سَالِمٍ ، عَنْ ابْنِ عُمَرَ ، عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، مِثْلَهُ. إِلَّا أَنَّهُ قَالَ : " رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ "
Solim otasidan (Ibn Umardan) rivoyat qiladi: Nabiy ﷺ namozni boshlaganlarida qoʻllarini yelkalari barobariga koʻtarar edilar; rukuʼ qilganlarida ham xuddi shunday qilar edilar; rukuʼdan boshlarini koʻtarganlarida ham xuddi shunday qilar va: «Samiʼallohu liman hamidah, Allohumma Robbano va lakal hamd», der edilar. Sajdada esa buni qilmas edilar. Boshqa sanad bilan Ibn Umardan, u Nabiy ﷺdan shuning misli rivoyat qilindi; faqat unda: «Robbano va lakal hamd», deyilgan.Солим отасидан (Ибн Умардан) ривоят қилади: Набий ﷺ намозни бошлаганларида қўлларини елкалари баробарига кўтарар эдилар; рукуъ қилганларида ҳам худди шундай қилар эдилар; рукуъдан бошларини кўтарганларида ҳам худди шундай қилар ва: «Самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ, Аллоҳумма Роббано ва лакал ҳамд», дер эдилар. Саждада эса буни қилмас эдилар. Бошқа санад билан Ибн Умардан, у Набий ﷺдан шунинг мисли ривоят қилинди; фақат унда: «Роббано ва лакал ҳамд», дейилган.