أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ ، حَدَّثَنَا أَبِي ، عَنْ ابْنِ إِسْحَاق ، حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيُّ ، عَنْ عَطَاءٍ مَوْلَى أُمِّ صُبَيَّةَ ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ، قَالَ : سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ : " لَوْلَا أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي لَأَمَرْتُهُمْ بِالسِّوَاكِ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ، وَلَأَخَّرْتُ الْعِشَاءَ الْآخِرَةَ إِلَى ثُلُثِ اللَّيْلِ، فَإِنَّهُ إِذَا مَضَى ثُلُثُ اللَّيْلِ الْأَوَّلُ، هَبَطَ اللَّهُ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا، فَلَمْ يَزَلْ هُنَالِكَ حَتَّى يَطْلُعَ الْفَجْرُ، يَقُولُ قَائِلٌ : أَلَا سَائِلٌ يُعْطَى؟ أَلَا دَاعٍ يُجَابُ؟ أَلَا سَقِيمٌ يَسْتَشْفِي فَيُشْفَى؟ أَلَا مُذْنِبٌ مُسْتَغْفِرٌ فَيُغْفَرَ لَهُ؟ " . أَخْبَرَنَا مُحَمَّدٌ ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ ، حَدَّثَنِي أَبِي ، عَنْ ابْنِ إِسْحَاق ، حَدَّثَنِي عَمِّي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ يَسَارٍ ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، عَنْ أَبِيهِ ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَ حَدِيثِ أَبِي هُرَيْرَةَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ: «Agar ummatimga ogʻir kelib qolishidan (qoʻrqmaganimda) edi, ularni har namoz vaqtida misvok ishlatishga buyurgan boʻlar edim va xufton namozini tunning uchdan biriga qadar kechiktirgan boʻlar edim. Chunki tunning avvalgi uchdan biri oʻtganida, Alloh dunyo osmoniga tushadi va u yerda tong otguncha turadi. Aytguvchi aytadi: ‹Soʻrovchi yoʻqmi — unga berilsa? Duo qilguvchi yoʻqmi — unga javob berilsa? Shifo tilaguvchi bemor yoʻqmi — unga shifo berilsa? Magʻfirat soʻrovchi gunohkor yoʻqmi — unga magʻfirat qilinsa?›», deb aytganlarini eshitdim. Muhammad bizga xabar berdi, unga Yaʼqub, unga otasi, u Ibn Ishoqdan, unga amakisi Abdurahmon ibn Yasor, u Rasululloh ﷺ ning ozod qilingan quli Ubaydulloh ibn Abu Rofeʼdan, u otasidan, u Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu)dan, u Rasululloh ﷺ dan Abu Hurayraning hadisi kabi (rivoyat qildi).Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ: «Агар умматимга оғир келиб қолишидан (қўрқмаганимда) эди, уларни ҳар намоз вақтида мисвок ишлатишга буюрган бўлар эдим ва хуфтон намозини туннинг учдан бирига қадар кечиктирган бўлар эдим. Чунки туннинг аввалги учдан бири ўтганида, Аллоҳ дунё осмонига тушади ва у ерда тонг отгунча туради. Айтгувчи айтади: ‹Сўровчи йўқми — унга берилса? Дуо қилгувчи йўқми — унга жавоб берилса? Шифо тилагувчи бемор йўқми — унга шифо берилса? Мағфират сўровчи гуноҳкор йўқми — унга мағфират қилинса?›», деб айтганларини эшитдим. Муҳаммад бизга хабар берди, унга Яъқуб, унга отаси, у Ибн Ишоқдан, унга амакиси Абдураҳмон ибн Ясор, у Расулуллоҳ ﷺ нинг озод қилинган қули Убайдуллоҳ ибн Абу Рофеъдан, у отасидан, у Али ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳу)дан, у Расулуллоҳ ﷺ дан Абу Ҳурайранинг ҳадиси каби (ривоят қилди).