Ubada ibn as-Somit (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Kim Allohga yoʻliqishni sevsa, Alloh ham unga yoʻliqishni sevadi; kim Allohga yoʻliqishni yomon koʻrsa, Alloh ham unga yoʻliqishni yomon koʻradi», dedilar. Shunda Oisha — yoki u zotning baʼzi xotinlari —: «Biz oʻlimni yomon koʻramiz-ku», dedi. U zot: «(Gap) bu (haqda) emas; balki moʻmin kishiga oʻlim kelganda, u Allohning roziligi va karami bilan xushxabar beriladi — shunda unga oldidagi narsadan koʻra sevimliroq narsa boʻlmaydi; bas, u Allohga yoʻliqishni sevadi, Alloh ham unga yoʻliqishni sevadi. Kofirga oʻlim kelganda esa, unga Allohning azobi va uqubati (xabar berilib) qoʻrqitiladi — shunda unga oldidagi narsadan koʻra yomonroq narsa boʻlmaydi; bas, u Allohga yoʻliqishni yomon koʻradi, Alloh ham unga yoʻliqishni yomon koʻradi», dedilar.Убада ибн ас-Сомит (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Ким Аллоҳга йўлиқишни севса, Аллоҳ ҳам унга йўлиқишни севади; ким Аллоҳга йўлиқишни ёмон кўрса, Аллоҳ ҳам унга йўлиқишни ёмон кўради», дедилар. Шунда Оиша — ёки у зотнинг баъзи хотинлари —: «Биз ўлимни ёмон кўрамиз-ку», деди. У зот: «(Гап) бу (ҳақда) эмас; балки мўмин кишига ўлим келганда, у Аллоҳнинг розилиги ва карами билан хушхабар берилади — шунда унга олдидаги нарсадан кўра севимлироқ нарса бўлмайди; бас, у Аллоҳга йўлиқишни севади, Аллоҳ ҳам унга йўлиқишни севади. Кофирга ўлим келганда эса, унга Аллоҳнинг азоби ва уқубати (хабар берилиб) қўрқитилади — шунда унга олдидаги нарсадан кўра ёмонроқ нарса бўлмайди; бас, у Аллоҳга йўлиқишни ёмон кўради, Аллоҳ ҳам унга йўлиқишни ёмон кўради», дедилар.