حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ ، عَنْ الْأَعْمَشِ ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ ، عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ ، عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ ، قَالَ : " كُفْرٌ بِاللَّهِ ادِّعَاءٌ إِلَى نَسَبٍ لَا يُعْرَفُ، وَكُفْرٌ بِاللَّهِ تَبَرُّؤٌ مِنْ نَسَبٍ وَإِنْ دَقَّ . حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ ، عَنْ زَكَرِيَّا أَبِي يَحْيَى ، قَالَ : سَمِعْتُ أَبَا وَائِلٍ يُحَدِّثُ، عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ ، نَحْوًا مِنْهُ
Abu Bakr as-Siddiq (roziyallohu anhu) aytdi: «Tanilmagan bir nasabga daʼvo qilish Allohga kufrdir; nasabdan — u qanchalik mayda boʻlsa ham — voz kechish (ham) Allohga kufrdir». Muhammad ibn Yusuf, Sufyondan, u Zakariyo Abu Yahyodan (rivoyat qildi): Men Abu Voilning Ibn Masʼuddan shunga oʻxshashini aytayotganini eshitdim.Абу Бакр ас-Сиддиқ (розияллоҳу анҳу) айтди: «Танилмаган бир насабга даъво қилиш Аллоҳга куфрдир; насабдан — у қанчалик майда бўлса ҳам — воз кечиш (ҳам) Аллоҳга куфрдир». Муҳаммад ибн Юсуф, Суфёндан, у Закариё Абу Яҳёдан (ривоят қилди): Мен Абу Воилнинг Ибн Масъуддан шунга ўхшашини айтаётганини эшитдим.