حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ ، حَدَّثَنَا إِسْحَاق بْنُ مَنْصُورٍ السَّلُولِيُّ ، عَنْ جَعْفَرٍ الْأَحْمَرِ ، عَنْ السَّرِيِّ بْنِ إِسْمَاعِيل ، عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ ، قَالَ : أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأُبَايِعَهُ، فَجِئْتُ وَقَدْ قُبِض، وَأَبُو بَكْرٍ قَائِمٌ فِي مَقَامِهِ، فَأَطَالَ الثَّنَاءَ وَأَكْثَرَ الْبُكَاءَ، فَقَالَ : سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَقُولُ : " كُفْرٌ بِاللَّهِ انْتِفَاءٌ مِنْ نَسَبٍ وَإِنْ دَقَّ، وَادِّعَاءُ نَسَبٍ لَا يُعْرَفُ "
Qays ibn Abu Hozim aytdi: Men Nabiy ﷺ huzurlariga u zotga bayʼat qilish uchun keldim, ammo kelganimda u zot vafot etgan edilar. Abu Bakr (roziyallohu anhu) esa u zotning oʻrnida turgan edi; u uzoq maqtov aytdi va koʻp yigʻladi. Soʻng u: Men Rasululloh ﷺ ning shunday deganlarini eshitdim, dedi: «Nasabdan — u qanchalik mayda boʻlsa ham — voz kechish Allohga kufrdir; tanilmagan bir nasabga daʼvo qilish (ham shundaydir)».Қайс ибн Абу Ҳозим айтди: Мен Набий ﷺ ҳузурларига у зотга байъат қилиш учун келдим, аммо келганимда у зот вафот этган эдилар. Абу Бакр (розияллоҳу анҳу) эса у зотнинг ўрнида турган эди; у узоқ мақтов айтди ва кўп йиғлади. Сўнг у: Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг шундай деганларини эшитдим, деди: «Насабдан — у қанчалик майда бўлса ҳам — воз кечиш Аллоҳга куфрдир; танилмаган бир насабга даъво қилиш (ҳам шундайдир)».