حَدَّثَنَا إِسْحَاق بْنُ عِيسَى ، عَنْ صَالِحٍ الْمُرِّيِّ ، عَنْ قَتَادَةَ ، عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى : أَنّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُئِلَ : أَيُّ الْعَمَلِ أَفْضَلُ؟ قَالَ : الْحَالُّ الْمُرْتَحِلُ "، قِيلَ : وَمَا الْحَالُّ الْمُرْتَحِلُ؟ قَالَ : صَاحِبُ الْقُرْآنِ يَضْرِبُ مِنْ أَوَّلِ الْقُرْآنِ إِلَى آخِرِهِ، وَمِنْ آخِرِهِ إِلَى أَوَّلِهِ، كُلَّمَا حَلَّ، ارْتَحَلَ "
Zurora ibn Avfodan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺdan: «Qaysi amal afzalroq?» deb soʻralganda, u zot: «Tushuvchi va yoʻlga chiquvchi», dedilar. «Tushuvchi va yoʻlga chiquvchi nima?» deyildi. U zot: «Qurʼon sohibidirki, u Qurʼonning boshidan oxirigacha, oxiridan boshigacha yurib boradi; har safar (bir joyga) tushsa, yana yoʻlga chiqadi», dedilar.Зурора ибн Авфодан ривоят қилинадики, Набий ﷺдан: «Қайси амал афзалроқ?» деб сўралганда, у зот: «Тушувчи ва йўлга чиқувчи», дедилар. «Тушувчи ва йўлга чиқувчи нима?» дейилди. У зот: «Қуръон соҳибидирки, у Қуръоннинг бошидан охиригача, охиридан бошигача юриб боради; ҳар сафар (бир жойга) тушса, яна йўлга чиқади», дедилар.