أَخْبَرَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ ، حَدَّثَنَا بَهْزُ بْنُ حَكِيمٍ ، عَنْ أَبِيهِ ، عَنْ جَدَّهِ ، قَالَ : سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ : " فِي كُلِّ إِبِلٍ سَائِمَةٍ فِي كُلِّ أَرْبَعِينَ بِنْتُ لَبُونٍ، لَا تُفَرَّقُ إِبِلٌ عَنْ حِسَابِهَا، مَنْ أَعْطَاهَا مُؤْتَجِرًا بِهَا، فَلَهُ أَجْرُهَا، وَمَنْ مَنَعَهَا، فَإِنَّا آخِذُوهَا وَشَطْرَ مَالِهِ عَزْمَةٌ مِنْ عَزَمَاتِ اللَّهِ، لَا يَحِلُّ لِآلِ مُحَمَّدٍ مِنْهَا شَيْءٌ "
Muoviya ibn Hayda (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Oʻtlab yuruvchi tuyalarning har qirqtasidan bittadan bint labun (ikki yoshga toʻlgan tuya) beriladi; tuyalar oʻz hisobidan ajratilmaydi. Kim uni savob umidida bersa, unga ajri bordir. Kim uni bermay tortsa, biz uni va molining yarmini olamiz — bu Allohning qatʼiy hukmlaridan biri sifatida. Undan Muhammad oilasiga esa hech narsa halol emasdir».Муовия ибн Ҳайда (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: «Ўтлаб юрувчи туяларнинг ҳар қирқтасидан биттадан бинт лабун (икки ёшга тўлган туя) берилади; туялар ўз ҳисобидан ажратилмайди. Ким уни савоб умидида берса, унга ажри бордир. Ким уни бермай тортса, биз уни ва молининг ярмини оламиз — бу Аллоҳнинг қатъий ҳукмларидан бири сифатида. Ундан Муҳаммад оиласига эса ҳеч нарса ҳалол эмасдир».