أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ الدَّسْتَوَائِيُّ ، عَنْ يَحْيَى ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ ، قَالَ : انْطَلَقَ أَبِي مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ الْحُدَيْبِيَةِ، فَأَحْرَمَ أَصْحَابُهُ وَلَمْ يُحْرِمْ أَبُو قَتَادَةَ، فَأَصَابَ حِمَارَ وَحْشٍ، فَطَعَنَهُ وَأَكَلَ مِنْ لَحْمِهِ، فَقُلْتُ : يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنِّي أَصَبْتُ حِمَارَ وَحْشٍ، فَطَعَنْتُهُ، فَقَالَ لِلْقَوْمِ : " كُلُوا " وَهُمْ مُحْرِمُونَ
Abdulloh ibn Abu Qatoda aytdi: Otam Hudaybiya yili Nabiy ﷺ bilan yoʻlga chiqdi. Uning ashoblari ehromga kirdilar, Abu Qatoda esa ehromga kirmadi. U bir yovvoyi eshakni uchratib, uni nayza bilan urdi va goʻshtidan yedi. Men: «Yo Rasululloh, men bir yovvoyi eshakni uchratib, uni nayza bilan urdim», dedim. Shunda u zot qavmga — ular ehromda edilar — : «Yenglar», dedilar.Абдуллоҳ ибн Абу Қатода айтди: Отам Ҳудайбия йили Набий ﷺ билан йўлга чиқди. Унинг ашоблари эҳромга кирдилар, Абу Қатода эса эҳромга кирмади. У бир ёввойи эшакни учратиб, уни найза билан урди ва гўштидан еди. Мен: «Ё Расулуллоҳ, мен бир ёввойи эшакни учратиб, уни найза билан урдим», дедим. Шунда у зот қавмга — улар эҳромда эдилар — : «Енглар», дедилар.