أَخْبَرَنَا يَعْلَى ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيل يَعْنِي ابْنَ أَبِي خَالِدٍ ، عَنْ عَامِرٍ ، عَنْ مَسْرُوقٍ ، أَنَّهُ قَالَ لِعَائِشَةَ : يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ، إِنَّ رِجَالًا يَبْعَثُ أَحَدُهُمْ بِالْهَدْيِ مَعَ الرَّجُلِ، فَيَقُولُ : إِذَا بَلَغْتَ مَكَانَ كَذَا وَكَذَا، فَقَلِّدْهُ، فَإِذَا بَلَغَ ذَلِكَ الْمَكَانَ، لَمْ يَزَلْ مُحْرِمًا حَتَّى يَحِلَّ النَّاسُ. قَالَ : فَسَمِعْتُ صَفْقَتَهَا بِيَدِهَا مِنْ وَرَاءِ الْحِجَابِ، وَقَالَتْ : " لَقَدْ كُنْتُ أَفْتِلُ الْقَلَائِدَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَيَبْعَثُ بِالْهَدْيِ إِلَى الْكَعْبَةِ ، مَا يَحْرُمُ عَلَيْهِ شَيْءٌ مِمَّا يَحِلُّ لِلرَّجُلِ مِنْ أَهْلِهِ حَتَّى يَرْجِعَ النَّاسُ "
Masruq Oishaga: «Ey muminlarning onasi, baʼzi kishilar bor, ularning biri bir odam bilan hadyi joʻnatib: ‹Falon-falon joyga yetganingda unga boʻyintumor tak› deydi. Oʻsha kishi u joyga yetganida esa, u (hadyi egasi) odamlar ihromdan chiqqunicha ihromli boʻlib turaveradi», dedi. (Masruq) aytdi: Men uning parda ortidan qoʻlini bir-biriga urgan ovozini eshitdim va u: «Men Rasululloh ﷺ uchun boʻyintumorlarni eshar edim, u zot hadyini Kaʼbaga joʻnatar, odamlar qaytgunicha erkishga ahlidan halol boʻlgan hech narsa u zotga harom boʻlmas edi», dedi.Масруқ Оишага: «Эй муминларнинг онаси, баъзи кишилар бор, уларнинг бири бир одам билан ҳадйи жўнатиб: ‹Фалон-фалон жойга етганингда унга бўйинтумор так› дейди. Ўша киши у жойга етганида эса, у (ҳадйи эгаси) одамлар иҳромдан чиққунича иҳромли бўлиб тураверади», деди. (Масруқ) айтди: Мен унинг парда ортидан қўлини бир-бирига урган овозини эшитдим ва у: «Мен Расулуллоҳ ﷺ учун бўйинтуморларни эшар эдим, у зот ҳадйини Каъбага жўнатар, одамлар қайтгунича эркишга аҳлидан ҳалол бўлган ҳеч нарса у зотга ҳаром бўлмас эди», деди.