أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ حَمَّادٍ ، أَخْبَرَنَا أَبُو عَوَانَةَ ، قَالَ : أَخْبَرَنَا عَنْ فِرَاسٍ ، عَنْ عَامِرٍ ، عَنْ مَسْرُوقٍ ، قَالَ : كُنْتُ أَمْشِي مَعَ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، فَقَالَ فَتًى : مَا تَقُولُ يَا عَمَّاهُ فِي كَذَا وَكَذَا؟، قَالَ : يَا ابْنَ أَخِي، أَكَانَ هَذَا؟، قَالَ : لَا، قَالَ : " فَأَعْفِنَا حَتَّى يَكُونَ "
Masruq aytdi: Men Ubay ibn Kaʼb (roziyallohu anhu) bilan birga yurar edim. Bir yigit: «Ey amaki, shunday-shunday (ish) haqida nima deysan?» dedi. U: «Ey birodarimning oʻgʻli, bu boʻlganmi?» dedi. U: «Yoʻq», dedi. U: «U boʻlgunicha bizni maʼzur tut», dedi.Масруқ айтди: Мен Убай ибн Каъб (розияллоҳу анҳу) билан бирга юрар эдим. Бир йигит: «Эй амаки, шундай-шундай (иш) ҳақида нима дейсан?» деди. У: «Эй биродаримнинг ўғли, бу бўлганми?» деди. У: «Йўқ», деди. У: «У бўлгунича бизни маъзур тут», деди.