أَخْبَرَنَا إِسْحَاق بْنُ إِبْرَاهِيمَ ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ ، حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، قَالَ : جَاءَ جِبْرِيلُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ جَالِسٌ حَزِينٌ، وَقَدْ تَخَضَّبَ بِالدَّمِ مِنْ فِعْلِ أَهْلِ مَكَّةَ مِنْ قُرَيْشٍ، فَقَالَ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلامُ : يَا رَسُولَ اللَّهِ، هَلْ تُحِبُّ أَنْ أُرِيَكَ آيَةً؟، قَالَ : " نَعَمْ، فَنَظَرَ إِلَى شَجَرَةٍ مِنْ وَرَائِهِ "، فَقَالَ : ادْعُ بِهَا، فَدَعَا بِهَا، فَجَاءَتْ وَقَامَتْ بَيْنَ يَدَيْهِ، فَقَالَ : مُرْهَا فَلْتَرْجِعْ، فَأَمَرَهَا فَرَجَعَتْ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " حَسْبِي حَسْبِي "
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Jibril Rasululloh ﷺning oldiga keldi. U zot gʻamgin oʻtirar, Makka ahli — Quraysh qilgan ish sababidan qonga boʻyalgan edilar. Jibril (alayhissalom): «Ey Allohning Rasuli, senga bir oyat koʻrsatishimni istaysanmi?» dedi. U zot: «Ha», dedilar va ortlaridagi bir daraxtga qaradilar. U: «Uni chaqir», dedi. U zot uni chaqirdilar, u kelib u zotning oldida turdi. U: «Unga qaytishni buyur», dedi. U zot buyurdilar, u qaytdi. Rasululloh ﷺ: «Menga kifoya, menga kifoya», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Жибрил Расулуллоҳ ﷺнинг олдига келди. У зот ғамгин ўтирар, Макка аҳли — Қурайш қилган иш сабабидан қонга бўялган эдилар. Жибрил (алайҳиссалом): «Эй Аллоҳнинг Расули, сенга бир оят кўрсатишимни истайсанми?» деди. У зот: «Ҳа», дедилар ва ортларидаги бир дарахтга қарадилар. У: «Уни чақир», деди. У зот уни чақирдилар, у келиб у зотнинг олдида турди. У: «Унга қайтишни буюр», деди. У зот буюрдилар, у қайтди. Расулуллоҳ ﷺ: «Менга кифоя, менга кифоя», дедилар.