أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ ، عَنْ أَيُّوبَ ، عَنْ أَبِي قِلَابَةَ ، قَالَ : قَالَ أَبُو مُسْلِمٍ الْخَوْلَانِيُّ : " الْعُلَمَاءُ ثَلَاثَةٌ : فَرَجُلٌ عَاشَ فِي عِلْمِهِ وَعَاشَ مَعَهُ النَّاسُ فِيهِ، وَرَجُلٌ عَاشَ فِي عِلْمِهِ وَلَمْ يَعِشْ مَعَهُ فِيهِ أَحَدٌ، وَرَجُلٌ عَاشَ النَّاسُ فِي عِلْمِهِ وَكَانَ وَبَالًا عَلَيْهِ "
Abu Qilobadan rivoyat qilinadi: Abu Muslim al-Xavloniy shunday dedi: «Olimlar uch xildir: bir kishi oʻz ilmi ila yashadi va odamlar ham u bilan birga uning ilmida yashadi; bir kishi oʻz ilmi ila yashadi, lekin u bilan birga hech kim yashamadi; yana bir kishining ilmi bilan odamlar yashadi, oʻziga esa u vabol boʻldi».Абу Қилобадан ривоят қилинади: Абу Муслим ал-Хавлоний шундай деди: «Олимлар уч хилдир: бир киши ўз илми ила яшади ва одамлар ҳам у билан бирга унинг илмида яшади; бир киши ўз илми ила яшади, лекин у билан бирга ҳеч ким яшамади; яна бир кишининг илми билан одамлар яшади, ўзига эса у вабол бўлди».