أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي خَلَفٍ ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ ، حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ ، حَدَّثَنَا إِسْحَاق بْنُ أَبِي طَلْحَةَ ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، أَنّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ : يَقُومُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ، فَيُسْنِدُ ظَهْرَهُ إِلَى جِذْعٍ مَنْصُوبٍ فِي الْمَسْجِدِ فَيَخْطُبُ النَّاسَ، فَجَاءَهُ رُومِيٌّ، فَقَالَ : أَلَا أَصْنَعُ لَكَ شَيْئًا تَقْعُدُ عَلَيْهِ وَكَأَنَّكَ قَائِمٌ؟ فَصَنَعَ لَهُ مِنْبَرًا لَهُ دَرَجَتَانِ، وَيَقْعُدُ عَلَى الثَّالِثَةِ، فَلَمَّا قَعَدَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى ذَلِكَ الْمِنْبَرِ، خَارَ الْجِذْعُ كَخُوَارِ الثَّوْرِ حَتَّى ارْتَجَّ الْمَسْجِدُ حُزْنًا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَنَزَلَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْمِنْبَرِ، فَالْتَزَمَهُ وَهُوَ يَخُورُ، فَلَمَّا الْتَزَمَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، سَكَنَ، ثُمَّ قَالَ : " أَمَا وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَوْ لَمْ أَلْتَزِمْهُ، لَمَا زَالَ هَكَذَا إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ حُزْنًا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ "، فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدُفِنَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ juma kuni turib, orqalarini masjidga oʻrnatilgan bir xurmo tanasiga suyar va odamlarga xutba qilar edilar. Shunda u zotning oldilariga rumlik bir kishi kelib: «Sizga ustida oʻtiradigan, ammo goʻyo tik turgandek boʻladigan bir narsa yasab beraymi?» dedi. Va u zotga ikki zinali minbar yasab berdi, u zot uchinchisiga oʻtirardilar. Allohning nabiysi ﷺ oʻsha minbarga oʻtirganlarida, tana hoʻkiz boʻkirganidek boʻkirdi, hatto Rasululloh ﷺ uchun qaygʻusidan masjid larzaga keldi. Rasululloh ﷺ minbardan tushib, uning oldiga bordilar va boʻkirib turgan holida uni quchoqladilar. Rasululloh ﷺ uni quchoqlaganlarida, u tinchidi. Soʻng u zot: «Ogoh boʻlinglar! Muhammadning joni Qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, agar men uni quchoqlamaganimda, Rasululloh ﷺ uchun qaygʻusidan qiyomat kunigacha shundayligicha qolardi», dedilar. Soʻng Rasululloh ﷺ uni koʻmishga buyurdilar va u koʻmildi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ жума куни туриб, орқаларини масжидга ўрнатилган бир хурмо танасига суяр ва одамларга хутба қилар эдилар. Шунда у зотнинг олдиларига румлик бир киши келиб: «Сизга устида ўтирадиган, аммо гўё тик тургандек бўладиган бир нарса ясаб берайми?» деди. Ва у зотга икки зинали минбар ясаб берди, у зот учинчисига ўтирардилар. Аллоҳнинг набийси ﷺ ўша минбарга ўтирганларида, тана ҳўкиз бўкирганидек бўкирди, ҳатто Расулуллоҳ ﷺ учун қайғусидан масжид ларзага келди. Расулуллоҳ ﷺ минбардан тушиб, унинг олдига бордилар ва бўкириб турган ҳолида уни қучоқладилар. Расулуллоҳ ﷺ уни қучоқлаганларида, у тинчиди. Сўнг у зот: «Огоҳ бўлинглар! Муҳаммаднинг жони Қўлида бўлган Зотга қасамки, агар мен уни қучоқламаганимда, Расулуллоҳ ﷺ учун қайғусидан қиёмат кунигача шундайлигича қоларди», дедилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ уни кўмишга буюрдилар ва у кўмилди.