أَخْبَرَنَا الْوَلِيدُ بْنُ هِشَامٍ ، حَدَّثَنَا الْحَارِثُ بْنُ يَزِيدَ الْحِمْصِيُّ ، عَنْ عَمْرِو بْنِ قَيْسٍ ، قَالَ : وَفَدْتُ مَعَ أَبِي إِلَى يَزِيدَ بْنِ مُعَاوِيَةَ بِحُوَّارَيْنَ حِينَ تُوُفِّيَ مُعَاوِيَةُ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ نُعَزِّيهِ، وَنُهَنِّيهِ بِالْخِلَافَةِ، فَإِذَا رَجُلٌ فِي مَسْجِدِهَا، يَقُولُ : " أَلَا إِنَّ مِنْ أَشْرَاطِ السَّاعَةِ أَنْ تُرْفَعَ الْأَشْرَارُ، ويُوضَعُ الْأَخْيَارُ، أَلَا إِنَّ مِنْ أَشْرَاطِ السَّاعَةِ أَنْ يَظْهَرَ الْقَوْلُ وَيُخْزَنَ الْعَمَلُ، أَلَا إِنَّ مِنْ أَشْرَاطِ السَّاعَةِ أَنْ تُتْلَى الْمَثْنَاةُ، فَلَا يُوجَدُ مَنْ يُغَيِّرُهَا، قِيلَ لَهُ : وَمَا الْمَثْنَاةُ؟، قَالَ : مَا اسْتُكْتِبَ مِنْ كِتَابٍ غَيْرِ الْقُرْآنِ، فَعَلَيْكُمْ بِالْقُرْآنِ فَبِهِ هُدِيتُمْ، وَبِهِ تُجْزَوْنَ، وَعَنْهُ تُسْأَلُونَ "، فَلَمْ أَدْرِ مَنْ الرَّجُلُ، فَحَدَّثْتُ هذَا الْحَدِيثِ بَعْدَ ذَلِكَ بِحِمْصَ ، فَقَالَ لِي رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ : أَوَ مَا تَعْرِفُهُ؟، قُلْتُ : لَا، قَالَ : ذَلِكَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو رَضِيَ اللهُ عَنْهُمَا
Amr ibn Qays aytdi: Muoviya (roziyallohu anhu) vafot etganida, otam bilan birga Huvvorinda Yazid ibn Muoviyaning huzuriga taʼziya bildirish va xalifalik bilan tabriklash uchun bordik. Shunda uning masjidida bir kishi turib shunday derdi: Ogoh boʻlinglar! Qiyomat alomatlaridan biri — yomonlarning koʻtarilishi va yaxshilarning tushirilishidir. Ogoh boʻlinglar! Qiyomat alomatlaridan biri — soʻzning zohir boʻlib, amalning yashirilishidir. Ogoh boʻlinglar! Qiyomat alomatlaridan biri — masnotning oʻqilishi va uni oʻzgartiradigan kishining topilmasligidir. Unga: «Masnot nima?» deyildi. U dedi: Qurʼondan boshqa kitobdan yozib olingan narsa. Bas, Qurʼonni lozim tutinglar, chunki u bilan hidoyat topgansizlar, u bilan mukofotlanasizlar va undan soʻralasizlar. Men bu kishining kimligini bilmadim. Bu hadisni keyinroq Himsda soʻzlaganimda, qavmdan bir kishi menga: «Uni tanimaysanmi?» dedi. Men: «Yoʻq», dedim. U: «U — Abdulloh ibn Amrdir», dedi.Амр ибн Қайс айтди: Муовия (розияллоҳу анҳу) вафот этганида, отам билан бирга Ҳувворинда Язид ибн Муовиянинг ҳузурига таъзия билдириш ва халифалик билан табриклаш учун бордик. Шунда унинг масжидида бир киши туриб шундай дерди: Огоҳ бўлинглар! Қиёмат аломатларидан бири — ёмонларнинг кўтарилиши ва яхшиларнинг туширилишидир. Огоҳ бўлинглар! Қиёмат аломатларидан бири — сўзнинг зоҳир бўлиб, амалнинг яширилишидир. Огоҳ бўлинглар! Қиёмат аломатларидан бири — маснотнинг ўқилиши ва уни ўзгартирадиган кишининг топилмаслигидир. Унга: «Маснот нима?» дейилди. У деди: Қуръондан бошқа китобдан ёзиб олинган нарса. Бас, Қуръонни лозим тутинглар, чунки у билан ҳидоят топгансизлар, у билан мукофотланасизлар ва ундан сўраласизлар. Мен бу кишининг кимлигини билмадим. Бу ҳадисни кейинроқ Ҳимсда сўзлаганимда, қавмдан бир киши менга: «Уни танимайсанми?» деди. Мен: «Йўқ», дедим. У: «У — Абдуллоҳ ибн Амрдир», деди.