أَخْبَرَنَا مُسَدَّدٌ ، حَدَّثَنَا يَحْيَى ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ الْأَخْنَسِ ، قَالَ : حَدَّثَنِي الْوَلِيدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ ، عَنْ يُوسُفَ بْنِ مَاهَكَ ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو ، قَالَ : كُنْتُ أَكْتُبُ كُلَّ شَيْءٍ أَسْمَعُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُرِيدُ حِفْظَهُ، فَنَهَتْنِي قُرَيْشٌ، وَقَالُوا : تَكْتُبُ كُلَّ شَيْءٍ سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَشَرٌ يَتَكَلَّمُ فِي الْغَضَبِ وَالرِّضَاءِ؟ فَأَمْسَكْتُ عَنْ الْكِتَابِ، فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَأَوْمَأَ بِإِصْبَعِهِ إِلَى فِيهِ، وَقَالَ : " اكْتُبْ، فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ، مَا خَرَجَ مِنْهُ إِلَّا حَقٌّ "
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo) aytadi: Men Rasululloh ﷺ dan eshitgan har bir narsamni yodlab olishni istab yozib borar edim. Shunda Quraysh meni qaytarib: «Sen Rasululloh ﷺ dan eshitgan har bir narsangni yozyapsanmi? Holbuki, Rasululloh ﷺ inson — gʻazab holatida ham, rozilik holatida ham gapiradilar-ku!» deyishdi. Bas, men yozishdan toʻxtadim va buni Rasululloh ﷺ ga aytdim. Shunda u zot barmoqlari bilan ogʻizlariga ishora qilib: «Yozaver! Jonim qoʻlida boʻlgan Zot bilan qasamki, undan haqdan boshqasi chiqmaydi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо) айтади: Мен Расулуллоҳ ﷺ дан эшитган ҳар бир нарсамни ёдлаб олишни истаб ёзиб борар эдим. Шунда Қурайш мени қайтариб: «Сен Расулуллоҳ ﷺ дан эшитган ҳар бир нарсангни ёзяпсанми? Ҳолбуки, Расулуллоҳ ﷺ инсон — ғазаб ҳолатида ҳам, розилик ҳолатида ҳам гапирадилар-ку!» дейишди. Бас, мен ёзишдан тўхтадим ва буни Расулуллоҳ ﷺ га айтдим. Шунда у зот бармоқлари билан оғизларига ишора қилиб: «Ёзавер! Жоним қўлида бўлган Зот билан қасамки, ундан ҳақдан бошқаси чиқмайди», дедилар.