أَخْبَرَنَا الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ ، عَنْ الزُّهْرِيِّ ، قَالَ : كَانَ جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ يُحَدِّثُ، أَنَّ يَهُودِيَّةً مِنْ أَهْلِ خَيْبَرَ سَمَّتْ شَاةً مَصْلِيَّةً، ثُمَّ أَهْدَتْهَا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَأَخَذَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهَا الذِّرَاعَ فَأَكَلَ مِنْهَا، وَأَكَلَ الرَّهْطُ مِنْ أَصْحَابِهِ مَعَهُ، ثُمَّ قَالَ لَهُمْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " ارْفَعُوا أَيْدِيَكُمْ "، وَأَرْسَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْيَهُودِيَّةِ فَدَعَاهَا، فَقَالَ لَهَا : " أَسَمَمْتِ هَذِهِ الشَّاةَ؟ "، فَقَالَتْ : نَعَمْ، وَمَنْ أَخْبَرَكَ؟، فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " أَخْبَرَتْنِي هَذِهِ فِي يَدِيَ : لِلذِّرَاعِ "، قَالَتْ : نَعَمْ، قَالَ : " فَمَاذَا أَرَدْتِ إِلَى ذَلِكَ؟ "، قَالَتْ : قُلْتُ : إِنْ كَانَ نَبِيًّا لَمْ يَضُرَّهُ، وَإِنْ لَمْ يَكُنْ نَبِيًّا، اسْتَرَحْنَا مِنْهُ، " فَعَفَا عَنْهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، وَلَمْ يُعَاقِبْهَا "، وَتُوُفِّيَ بَعْضُ أَصْحَابِهِ الَّذِينَ أَكَلُوا مِنْ الشَّاةِ، " وَاحْتَجَمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى كَاهِلِهِ مِنْ أَجْلِ الَّذِي أَكَلَ مِنْ الشَّاةِ "، حَجَمَهُ أَبُو هِنْدٍ مَوْلَى بَنِي بَيَاضَةَ، بِالْقَرْنِ وَالشَّفْرَةِ، وَهُوَ مِنْ بَنِي ثُمَامَةَ، وَهُمْ حَيٌّ مِنْ الْأَنْصَارِ
Zuhriy aytadi: Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu) shunday hadis aytar edi: Xaybar ahlidan boʻlgan bir yahudiy ayol qovurilgan qoʻyni zaharlab, soʻng uni Nabiy ﷺga hadya qildi. Nabiy ﷺ undan kuragini olib, undan yedilar, sahobalaridan bir guruh ham u zot bilan birga yedilar. Soʻng Nabiy ﷺ ularga: «Qoʻllaringizni tortinglar», dedilar. Nabiy ﷺ oʻsha yahudiy ayolga odam yuborib, uni chaqirtirdilar va unga: «Bu qoʻyni zaharladingmi?» dedilar. U: «Ha, senga kim xabar berdi?» dedi. Nabiy ﷺ: «Menga qoʻlimdagi mana bu — kurak — xabar berdi», dedilar. U: «Ha», dedi. U zot: «Buni qilishdan nimani koʻzlading?» dedilar. U: «Oʻzimcha: agar nabiy boʻlsa, bu unga zarar qilmaydi; agar nabiy boʻlmasa, undan qutulamiz, dedim», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ uni afv etdilar va jazolamadilar. Qoʻydan yegan baʼzi sahobalari vafot etdi. Nabiy ﷺ oʻsha qoʻydan yeganlari sababli yelkalariga qon oldirdilar. Banu Bayozaning ozod qilingan quli Abu Hind u zotga shox va pichoq bilan qon oldi. U Banu Sumomadan edi, ular esa Ansordan bir qabiladir.Зуҳрий айтади: Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу) шундай ҳадис айтар эди: Хайбар аҳлидан бўлган бир яҳудий аёл қовурилган қўйни заҳарлаб, сўнг уни Набий ﷺга ҳадя қилди. Набий ﷺ ундан курагини олиб, ундан едилар, саҳобаларидан бир гуруҳ ҳам у зот билан бирга едилар. Сўнг Набий ﷺ уларга: «Қўлларингизни тортинглар», дедилар. Набий ﷺ ўша яҳудий аёлга одам юбориб, уни чақиртирдилар ва унга: «Бу қўйни заҳарладингми?» дедилар. У: «Ҳа, сенга ким хабар берди?» деди. Набий ﷺ: «Менга қўлимдаги мана бу — курак — хабар берди», дедилар. У: «Ҳа», деди. У зот: «Буни қилишдан нимани кўзладинг?» дедилар. У: «Ўзимча: агар набий бўлса, бу унга зарар қилмайди; агар набий бўлмаса, ундан қутуламиз, дедим», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ уни афв этдилар ва жазоламадилар. Қўйдан еган баъзи саҳобалари вафот этди. Набий ﷺ ўша қўйдан еганлари сабабли елкаларига қон олдирдилар. Бану Баёзанинг озод қилинган қули Абу Ҳинд у зотга шох ва пичоқ билан қон олди. У Бану Сумомадан эди, улар эса Ансордан бир қабиладир.