Abu Salama aytadi: Rasululloh ﷺ hadyani yer, sadaqani esa qabul qilmas edilar. Xaybar yahudiylaridan bir ayol u zotga qovurilgan qoʻy hadya qildi. U zot undan (bir luqma) oldilar, Bishr ibn Baro ham undan oldi. Soʻng Nabiy ﷺ qoʻllarini koʻtardilar va: «Albatta, bu menga oʻzining zaharlanganini xabar bermoqda», dedilar. Bishr ibn Baro vafot etdi. Nabiy ﷺ oʻsha ayolga odam yuborib: «Seni bu qilmishingga nima undadi?» dedilar. U: «Agar nabiy boʻlsang, senga hech narsa zarar qilmaydi; agar podshoh boʻlsang, odamlarni sendan xalos qilgan boʻlaman», dedi. U zot kasalliklari paytida: «Men Xaybarda yeganim oʻsha luqmadan (azob chekib) kelaman. Mana bu jon tomirim uzilish paytidir», dedilar.Абу Салама айтади: Расулуллоҳ ﷺ ҳадяни ер, садақани эса қабул қилмас эдилар. Хайбар яҳудийларидан бир аёл у зотга қовурилган қўй ҳадя қилди. У зот ундан (бир луқма) олдилар, Бишр ибн Баро ҳам ундан олди. Сўнг Набий ﷺ қўлларини кўтардилар ва: «Албатта, бу менга ўзининг заҳарланганини хабар бермоқда», дедилар. Бишр ибн Баро вафот этди. Набий ﷺ ўша аёлга одам юбориб: «Сени бу қилмишингга нима ундади?» дедилар. У: «Агар набий бўлсанг, сенга ҳеч нарса зарар қилмайди; агар подшоҳ бўлсанг, одамларни сендан халос қилган бўламан», деди. У зот касалликлари пайтида: «Мен Хайбарда еганим ўша луқмадан (азоб чекиб) келаман. Мана бу жон томирим узилиш пайтидир», дедилар.