حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ أَبِي السَّنَابِلِ، قَالَ وَضَعَتْ سُبَيْعَةُ الأَسْلَمِيَّةُ بِنْتُ الْحَارِثِ حَمْلَهَا بَعْدَ وَفَاةِ زَوْجِهَا بِبِضْعٍ وَعِشْرِينَ لَيْلَةً فَلَمَّا تَعَلَّتْ مِنْ نِفَاسِهَا تَشَوَّفَتْ فَعِيبَ ذَلِكَ عَلَيْهَا وَذُكِرَ أَمْرُهَا لِلنَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَ " إِنْ تَفْعَلْ فَقَدْ مَضَى أَجَلُهَا " .
Abu Sanobil (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Subayʼa al-Aslamiyya bint al-Horis eri vafotidan yigirma necha kun oʻtgach homilasini tugʻdi. Nifosidan pok boʻlganida, (turmushga chiqishga) intildi. Buni undan ayb koʻrishdi va uning ishi Nabiy ﷺga aytildi. Shunda u zot: ‹Agar shunday qilsa, uning idda muddati oʻtib boʻlibdi›, dedilar», dedi.Абу Санобил (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Субайъа ал-Асламийя бинт ал-Ҳорис эри вафотидан йигирма неча кун ўтгач ҳомиласини туғди. Нифосидан пок бўлганида, (турмушга чиқишга) интилди. Буни ундан айб кўришди ва унинг иши Набий ﷺга айтилди. Шунда у зот: ‹Агар шундай қилса, унинг идда муддати ўтиб бўлибди›, дедилар», деди.