حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ الْمِصْرِيُّ، أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " إِذَا تَبَايَعَ الرَّجُلاَنِ فَكُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا بِالْخِيَارِ مَا لَمْ يَتَفَرَّقَا وَكَانَا جَمِيعًا أَوْ يُخَيِّرْ أَحَدُهُمَا الآخَرَ فَإِنْ خَيَّرَ أَحَدُهُمَا الآخَرَ فَتَبَايَعَا عَلَى ذَلِكَ فَقَدْ وَجَبَ الْبَيْعُ . وَإِنْ تَفَرَّقَا بَعْدَ أَنْ تَبَايَعَا وَلَمْ يَتْرُكْ وَاحِدٌ مِنْهُمَا الْبَيْعَ فَقَدْ وَجَبَ الْبَيْعُ " .
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ikki kishi oʻzaro savdolashsa, toki ular ajralishmagunlaricha va birga ekanlar, yoxud biri boshqasini ixtiyorli qilmagunicha, har biri ixtiyorlidir. Agar biri boshqasini ixtiyorli qilib, shu asosda savdolashsalar, savdo lozim boʻldi. Savdolashganlaridan soʻng, ikkovidan biri savdoni bekor qilmasdan ajralishsalar, savdo lozim boʻldi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Икки киши ўзаро савдолашса, токи улар ажралишмагунларича ва бирга эканлар, ёхуд бири бошқасини ихтиёрли қилмагунича, ҳар бири ихтиёрлидир. Агар бири бошқасини ихтиёрли қилиб, шу асосда савдолашсалар, савдо лозим бўлди. Савдолашганларидан сўнг, икковидан бири савдони бекор қилмасдан ажралишсалар, савдо лозим бўлди», дедилар.