Abu Zayd al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ansorlar uylaridan birining yonidan oʻtayotib, goʻsht qovurilayotgan hidni sezdilar-da: «Bu kim (qurbonlik) soʻydi?» dedilar. Bizdan bir kishi chiqib: «Bu men, ey Allohning Rasuli, ahlim va qoʻshnilarimni ovqatlantirish uchun namoz oʻqishdan oldin soʻydim», dedi. Shunda u zot unga qaytadan soʻyishni buyurdilar. U esa: «Yoʻq, Undan boshqa iloh boʻlmagan Alloh bilan qasamki, mening oldimda bir yashar qoʻydan yoki qoʻzichoqdan boshqa narsa yoʻq», dedi. U zot: «Uni soʻy, lekin sendan keyin hech kimga bir yashar qoʻy kifoya boʻlmaydi», dedilar.Абу Зайд ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ансорлар уйларидан бирининг ёнидан ўтаётиб, гўшт қовурилаётган ҳидни сездилар-да: «Бу ким (қурбонлик) сўйди?» дедилар. Биздан бир киши чиқиб: «Бу мен, эй Аллоҳнинг Расули, аҳлим ва қўшниларимни овқатлантириш учун намоз ўқишдан олдин сўйдим», деди. Шунда у зот унга қайтадан сўйишни буюрдилар. У эса: «Йўқ, Ундан бошқа илоҳ бўлмаган Аллоҳ билан қасамки, менинг олдимда бир яшар қўйдан ёки қўзичоқдан бошқа нарса йўқ», деди. У зот: «Уни сўй, лекин сендан кейин ҳеч кимга бир яшар қўй кифоя бўлмайди», дедилар.