حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ فُرَاتٍ الْقَزَّازِ، عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ، عَنْ حُذَيْفَةَ بْنِ أَسِيدٍ، قَالَ اطَّلَعَ عَلَيْنَا النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ مِنْ غُرْفَةٍ وَنَحْنُ نَتَذَاكَرُ السَّاعَةَ فَقَالَ " لاَ تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى تَكُونَ عَشْرُ آيَاتٍ الدَّجَّالُ وَالدُّخَانُ وَطُلُوعُ الشَّمْسِ مِنْ مَغْرِبِهَا " .
Huzayfa ibn Asid (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz qiyomat haqida soʻzlashib turganimizda, Nabiy ﷺ bizga bir hujradan qarab: «Toki oʻnta alomat: Dajjol, tutun va quyoshning magʻribdan chiqishi boʻlmaguncha, qiyomat qoyim boʻlmaydi», dedilar.Ҳузайфа ибн Асид (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз қиёмат ҳақида сўзлашиб турганимизда, Набий ﷺ бизга бир ҳужрадан қараб: «Токи ўнта аломат: Дажжол, тутун ва қуёшнинг мағрибдан чиқиши бўлмагунча, қиёмат қойим бўлмайди», дедилар.