حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ خَلَفٍ أَبُو سَلَمَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ، عَنْ أَبِيهِ أَبِي أُمَامَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ: كُنْتُ قَائِدَ أَبِي حِينَ ذَهَبَ بَصَرُهُ، وَكُنْتُ إِذَا خَرَجْتُ بِهِ إِلَى الْجُمُعَةِ فَسَمِعَ الأَذَانَ اسْتَغْفَرَ لأَبِي أُمَامَةَ، أَسْعَدَ بْنِ زُرَارَةَ، وَدَعَا لَهُ، فَمَكَثْتُ حِينًا أَسْمَعُ ذَلِكَ مِنْهُ، ثُمَّ قُلْتُ فِي نَفْسِي: وَاللَّهِ إِنَّ ذَا لَعَجْزٌ، إِنِّي أَسْمَعُهُ كُلَّمَا سَمِعَ أَذَانَ الْجُمُعَةِ يَسْتَغْفِرُ لأَبِي أُمَامَةَ وَيُصَلِّي عَلَيْهِ، وَلاَ أَسْأَلُهُ عَنْ ذَلِكَ لِمَ هُوَ؟ فَخَرَجْتُ بِهِ كَمَا كُنْتُ أَخْرُجُ بِهِ إِلَى الْجُمُعَةِ. فَلَمَّا سَمِعَ الأَذَانَ اسْتَغْفَرَ كَمَا كَانَ يَفْعَلُ. فَقُلْتُ لَهُ: يَا أَبَتَاهُ أَرَأَيْتَكَ صَلاَتَكَ عَلَى أَسْعَدَ بْنِ زُرَارَةَ كُلَّمَا سَمِعْتَ النِّدَاءَ بِالْجُمُعَةِ لِمَ هُوَ؟ قَالَ: أَىْ بُنَىَّ كَانَ أَوَّلَ مَنْ صَلَّى بِنَا صَلاَةَ الْجُمُعَةِ قَبْلَ مَقْدَمِ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ مِنْ مَكَّةَ، فِي نَقِيعِ الْخَضِمَاتِ، فِي هَزْمٍ مِنْ حَرَّةِ بَنِي بَيَاضَةَ . قُلْتُ: كَمْ كُنْتُمُ يَوْمَئِذٍ؟ قَالَ: أَرْبَعِينَ رَجُلاً .
Kaʼb ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Oʻgʻli Abdurrahmon aytadi: Otam koʻzidan ajragach, men unga yoʻl boshlovchi boʻlar edim. Uni jumʼaga olib chiqqanimda, u azonni eshitsa, Abu Umoma Asʼad ibn Zuroraga istigʻfor aytar va unga duo qilar edi. Men buni undan bir muddat eshitib yurdim, soʻng oʻzimga oʻzim: «Allohga qasamki, bu bir ojizlikdir. Men uning har jumʼa azonini eshitganida Abu Umomaga istigʻfor aytib, unga salavot aytishini eshitaman, ammo buning sababini soʻramayman», dedim. Soʻng odatdagidek uni jumʼaga olib chiqdim. U azonni eshitgach, avvalgidek istigʻfor aytdi. Men unga: «Ey otajon, har jumʼa nidosini eshitganingizda Asʼad ibn Zuroraga salavot aytishingizni koʻraman, bu nima uchun?» dedim. U: «Ey oʻgʻilcham, u Rasululloh ﷺ Makkadan kelishlaridan avval, Baniy Bayoza harrasidagi bir past joyda, Naqiʼul-Xadamotda bizga jumʼa namozini oʻqib bergan birinchi kishi edi», dedi. Men: «Oʻsha kuni nechta edingiz?» dedim. U: «Qirq kishi», dedi.Каъб ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ўғли Абдурраҳмон айтади: Отам кўзидан ажрагач, мен унга йўл бошловчи бўлар эдим. Уни жумъага олиб чиққанимда, у азонни эшитса, Абу Умома Асъад ибн Зурорага истиғфор айтар ва унга дуо қилар эди. Мен буни ундан бир муддат эшитиб юрдим, сўнг ўзимга ўзим: «Аллоҳга қасамки, бу бир ожизликдир. Мен унинг ҳар жумъа азонини эшитганида Абу Умомага истиғфор айтиб, унга салавот айтишини эшитаман, аммо бунинг сабабини сўрамайман», дедим. Сўнг одатдагидек уни жумъага олиб чиқдим. У азонни эшитгач, аввалгидек истиғфор айтди. Мен унга: «Эй отажон, ҳар жумъа нидосини эшитганингизда Асъад ибн Зурорага салавот айтишингизни кўраман, бу нима учун?» дедим. У: «Эй ўғилчам, у Расулуллоҳ ﷺ Маккадан келишларидан аввал, Баний Баёза ҳаррасидаги бир паст жойда, Нақиъул-Хадамотда бизга жумъа намозини ўқиб берган биринчи киши эди», деди. Мен: «Ўша куни нечта эдингиз?» дедим. У: «Қирқ киши», деди.