Abdulloh ibn az-Zubayr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Ansorlardan bir kishi Harra soyliklaridagi xurmolarni sugʻoradigan suv ariqlari borasida az-Zubayr bilan Rasululloh ﷺ huzurida daʼvolashdi. Ansoriy: «Suvni qoʻyib yubor, oʻtib ketsin», dedi. Ammo az-Zubayr bunga koʻnmadi, shunda ular Rasululloh ﷺ huzurida daʼvolashdilar. Rasululloh ﷺ: «Ey Zubayr, oʻzing sugʻor, soʻng suvni qoʻshningga oqizib yubor», dedilar. Ansoriy gʻazablanib: «Ey Rasululloh, u ammangizning oʻgʻli boʻlgani uchunmi?» dedi. Shunda Rasululloh ﷺning yuzlari oʻzgardi va: «Ey Zubayr, sugʻor, soʻng suvni togʻoralar oyogʻiga qaytguncha ushlab tur», dedilar. Az-Zubayr: «Allohga qasamki, men bu oyat shu haqda nozil boʻlgan deb oʻylayman», dedi: {Yoʻq, Robbingga qasamki, ular oʻrtalaridagi janjalli ishlarda seni hakam qilmagunlaricha, soʻngra sen chiqargan hukmdan koʻngillarida gʻashlik sezmay, uni butunlay qabul qilmagunlaricha imon keltirgan boʻlmaydilar} (Niso 65).Абдуллоҳ ибн аз-Зубайр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Ансорлардан бир киши Ҳарра сойликларидаги хурмоларни суғорадиган сув ариқлари борасида аз-Зубайр билан Расулуллоҳ ﷺ ҳузурида даъволашди. Ансорий: «Сувни қўйиб юбор, ўтиб кетсин», деди. Аммо аз-Зубайр бунга кўнмади, шунда улар Расулуллоҳ ﷺ ҳузурида даъволашдилар. Расулуллоҳ ﷺ: «Эй Зубайр, ўзинг суғор, сўнг сувни қўшнингга оқизиб юбор», дедилар. Ансорий ғазабланиб: «Эй Расулуллоҳ, у аммангизнинг ўғли бўлгани учунми?» деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺнинг юзлари ўзгарди ва: «Эй Зубайр, суғор, сўнг сувни тоғоралар оёғига қайтгунча ушлаб тур», дедилар. Аз-Зубайр: «Аллоҳга қасамки, мен бу оят шу ҳақда нозил бўлган деб ўйлайман», деди: {Йўқ, Роббингга қасамки, улар ўрталаридаги жанжалли ишларда сени ҳакам қилмагунларича, сўнгра сен чиқарган ҳукмдан кўнгилларида ғашлик сезмай, уни бутунлай қабул қилмагунларича имон келтирган бўлмайдилар} (Нисо 65).