نا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ ، نا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ ، وَابْنُ أَبِي عَدِيٍّ ، وَسَهْلُ ، وَعَبْدُ الْوَهَّابِ بْنِ عَبْدِ الْمَجِيدِ الثَّقَفِيُّ ، قَالُوا : حَدَّثَنَا عَوْفٌ ، عَنْ أَبِي رَجَاءٍ ، حَدَّثَنَا عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ ، قَالَ : " كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ ، فَدَعَا فُلانًا وَدَعَا عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ ، فَقَالَ : " اذْهَبَا فَابْغِيَا لَنَا الْمَاءَ " ، فَانْطَلَقَا ، فَلَقِيَا امْرَأَةً بَيْنَ سَطِيحَتَيْنِ أَوْ بَيْنَ مَزَادَتَيْنِ عَلَى بَعِيرٍ ، فَقَالا لَهَا : أَيْنَ الْمَاءُ ؟ قَالَتْ : عَهْدِي بِالْمَاءِ أَمْسِ هَذِهِ السَّاعَةَ ، وَنَفَرُنَا خُلُوفًا ، فَقَالَ لَهَا : انْطَلِقِي ، فَقَالَتْ : أَيْنَ ؟ قَالا لَهَا : إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، قَالَتْ : هَذَا الَّذِي يُقَالَ لَهُ الصَّابِئُ ؟ قَالا لَهَا : هُوَ الَّذِي تَعْنِينَ ، فَانْطَلَقَا ، فَجَاءَا بِهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، وَحَدَّثَاهُ الْحَدِيثَ ، فَقَالَ : اسْتَنْزِلُوهَا مِنْ بَعِيرِهَا ، وَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِإِنَاءٍ ، فَجَعَلَ فِيهِ أَفْوَاهَ الْمَزَادَتَيْنِ أَوِ السَّطِيحَتَيْنِ ، قَالا : ثُمَّ مَضْمَضَ ، ثُمَّ أَعَادَ فِي أَفْوَاهِ الْمَزَادَتَيْنِ أَوِ السَّطِيحَتَيْنِ ، ثُمَّ أَطْلَقَ أَفْوَاهَهُمَا ، ثُمَّ نُودِيَ فِي النَّاسِ أَنِ اسْقُوا وَاسْتَقُوا " . وَذَكَرَ الْحَدِيثَ بِطُولِهِ
Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) bizga aytib berdi: Biz Rasululloh ﷺ bilan bir safarda edik. U zot falonchini va Ali ibn Abu Tolibni chaqirib: «Boringlar, bizga suv izlanglar», dedilar. Ikkovi yoʻlga tushdi va tuya ustida ikki katta mesh orasida (oʻtirgan) bir ayolga duch keldi. Unga: «Suv qayerda?» dedilar. U: «Suv bilan ahdim kecha shu soatda edi, erkaklarimiz esa (uydan) chiqib ketganlar», dedi. Unga: «Yur», dedi. U: «Qayerga?» dedi. Ikkovi unga: «Rasululloh ﷺ huzurlariga», dedi. U: «Sobiy deyiladigan oʻshami?» dedi. Ikkovi: «Sen aytayotgan oʻsha», dedi. Soʻng ikkovi yoʻlga tushib, uni Rasululloh ﷺ huzurlariga olib keldi va boʻlgan voqeani u zotga soʻzlab berdi. U zot: «Uni tuyasidan tushiringlar», dedilar. Soʻng Rasululloh ﷺ bir idish soʻrab, unga ikki meshning ogʻizlarini soldilar. Ikkovi aytdi: Soʻng u zot ogʻizlarini chaydilar, soʻng (suvni) ikki meshning ogʻziga qaytardilar, soʻng ularning ogʻizlarini boʻshatdilar. Soʻng odamlarga: «Suv ichinglar va suv olinglar», deb nido qilindi. Va hadisni toʻliq zikr qildi.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) бизга айтиб берди: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бир сафарда эдик. У зот фалончини ва Али ибн Абу Толибни чақириб: «Боринглар, бизга сув изланглар», дедилар. Иккови йўлга тушди ва туя устида икки катта меш орасида (ўтирган) бир аёлга дуч келди. Унга: «Сув қаерда?» дедилар. У: «Сув билан аҳдим кеча шу соатда эди, эркакларимиз эса (уйдан) чиқиб кетганлар», деди. Унга: «Юр», деди. У: «Қаерга?» деди. Иккови унга: «Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига», деди. У: «Собий дейиладиган ўшами?» деди. Иккови: «Сен айтаётган ўша», деди. Сўнг иккови йўлга тушиб, уни Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига олиб келди ва бўлган воқеани у зотга сўзлаб берди. У зот: «Уни туясидан туширинглар», дедилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ бир идиш сўраб, унга икки мешнинг оғизларини солдилар. Иккови айтди: Сўнг у зот оғизларини чайдилар, сўнг (сувни) икки мешнинг оғзига қайтардилар, сўнг уларнинг оғизларини бўшатдилар. Сўнг одамларга: «Сув ичинглар ва сув олинглар», деб нидо қилинди. Ва ҳадисни тўлиқ зикр қилди.