نا أَبُو عَمَّارٍ ، نا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى ، عَنْ زَيْدِ بْنِ زِيَادٍ هُوَ ابْنُ أَبِي الْجَعْدِ ، عَنْ جَامِعِ بْنِ شَدَّادٍ ، عَنْ طَارِقٍ الْمُحَارِبِيِّ ، قَالَ : رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّ فِي سُوقِ ذِي الْمَجَازِ ، وَعَلَيْهِ حُلَّةٌ حَمْرَاءُ ، وَهُوَ يَقُولُ : " يَأَيُّهَا النَّاسُ ، قُولُوا : لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ تُفْلِحُوا " ، وَرَجُلٌ يَتْبَعُهُ يَرْمِيَهُ بِالْحِجَارَةِ قَدْ أَدْمَى كَعْبَيْهِ وَعُرْقُوبَيْهِ ، وَهُوَ يَقُولُ : يَأَيُّهَا النَّاسُ ، لا تُطِيعُوهُ فَإِنَّهُ كَذَّابٌ ، فَقُلْتُ : مَنْ هَذَا ؟ قَالُوا : غُلامُ بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ ، فَقُلْتُ : مَنْ هَذَا الَّذِي يَتْبَعُهُ يَرْمِيهِ بِالْحِجَارَةِ ؟ قَالُوا : هَذَا عَبْدُ الْعُزَّى أَبُو لَهَبٍ . قَالَ أَبُو بَكْرٍ : وَفِي هَذَا الْخَبَرِ دَلالَةٌ أَيْضًا عَلَى أَنَّ الْكَعْبَ هُوَ الْعَظْمُ النَّاتِئُ فِي جَانِبَيِ الْقَدَمِ ، إِذِ الرَّمْيَةُ إِذَا جَاءَتْ مِنْ وَرَاءِ الْمَاشِي لا تَكَادُ تُصِيبُ الْقَدَمَ ، إِذِ السَّاقُ مَانِعٌ أَنْ تُصِيبَ الرَّمْيَةُ ظَهَرَ الْقَدَمِ
Toriq al-Muhoribiy aytdi: Men Rasululloh ﷺni Zul-Majoz bozorida oʻtayotganlarini koʻrdim; u zotning ustlarida qizil hulla boʻlib, shunday der edilar: «Ey odamlar, ‹La ilaha illalloh› denglar — najot topasizlar». Bir kishi esa u zotning orqalaridan ergashib tosh otar, toʻpiqlari va tovonlarini qonatgan edi hamda: «Ey odamlar, unga itoat qilmanglar, chunki u kazzobdir», der edi. Men: «Bu kim?» dedim. Ular: «Bani Abdulmuttalibning yigiti», dedilar. Men: «Uning orqasidan ergashib tosh otayotgan bu kim?» dedim. Ular: «Bu — Abdul Uzzo, Abu Lahab», dedilar. Abu Bakr aytdi: Bu xabarda ham kaʼb oyoqning ikki yonidagi boʻrtiq suyak ekaniga dalil bor; chunki otilgan (tosh) yuruvchining orqasidan kelsa, oyoq (ustiga) deyarli tegmaydi, negaki boldir otilgan (tosh)ning oyoq ustiga tegishiga toʻsqinlik qiladi.Ториқ ал-Муҳорибий айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺни Зул-Мажоз бозорида ўтаётганларини кўрдим; у зотнинг устларида қизил ҳулла бўлиб, шундай дер эдилар: «Эй одамлар, ‹Ла илаҳа иллаллоҳ› денглар — нажот топасизлар». Бир киши эса у зотнинг орқаларидан эргашиб тош отар, тўпиқлари ва товонларини қонатган эди ҳамда: «Эй одамлар, унга итоат қилманглар, чунки у каззобдир», дер эди. Мен: «Бу ким?» дедим. Улар: «Бани Абдулмутталибнинг йигити», дедилар. Мен: «Унинг орқасидан эргашиб тош отаётган бу ким?» дедим. Улар: «Бу — Абдул Уззо, Абу Лаҳаб», дедилар. Абу Бакр айтди: Бу хабарда ҳам каъб оёқнинг икки ёнидаги бўртиқ суяк эканига далил бор; чунки отилган (тош) юрувчининг орқасидан келса, оёқ (устига) деярли тегмайди, негаки болдир отилган (тош)нинг оёқ устига тегишига тўсқинлик қилади.