Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu) aytdi: Men mazi koʻp chiqadigan odam edim. Shu sababli qishda ham gʻusl qilaverib, orqamning terisi yorilib ketdi. Buni Nabiy ﷺga aytdim — yoki u zotga aytildi. Shunda u zot menga: «Bunday qilma. Mazini koʻrsang, zakaringni yuvib, namoz uchun qiladigan tahorating kabi tahorat qil. Suv otilib chiqsa (maniy chiqsa), gʻusl qil», dedilar. Abu Bakr aytdi: U zotning «bunday qilma» degan soʻzlari — men aytadigan jinsdan: zajr (qaytariq) lafzi boʻlib, u bilan oʻsha ishning vojibligini inkor qilish koʻzda tutilgan.Али ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен мази кўп чиқадиган одам эдим. Шу сабабли қишда ҳам ғусл қилавериб, орқамнинг териси ёрилиб кетди. Буни Набий ﷺга айтдим — ёки у зотга айтилди. Шунда у зот менга: «Бундай қилма. Мазини кўрсанг, закарингни ювиб, намоз учун қиладиган таҳоратинг каби таҳорат қил. Сув отилиб чиқса (маний чиқса), ғусл қил», дедилар. Абу Бакр айтди: У зотнинг «бундай қилма» деган сўзлари — мен айтадиган жинсдан: зажр (қайтариқ) лафзи бўлиб, у билан ўша ишнинг вожиблигини инкор қилиш кўзда тутилган.