ثنا يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى الصَّدَفِيُّ ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ ، أَنَّ مَالِكَ بْنَ أَنَسٍ حَدَّثَهُ ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ ، عَنِ الْمِقْدَادِ بْنِ الأَسْوَدِ ، أَنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ أَمَرَهُ أَنْ يَسْأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنِ الرَّجُلِ إِذَا دَنَا مِنْ أَهْلِهِ فَخَرَجَ مِنْهُ الْمَذْيُ ، مَاذَا عَلَيْهِ ؟ قَالَ عَلِيٌّ : فَإِنَّ عِنْدِي ابْنَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا أَسْتَحْيِي أَنْ أَسْأَلَهُ ، قَالَ الْمِقْدَادُ : فَسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ ذَلِكَ ، فَقَالَ : " إِذَا وَجَدَ ذَلِكَ أَحَدُكُمْ فَلْيَنْضَحْ فَرْجَهُ ، وَلْيَتَوَضَّأْ وُضُوءَهُ لِلصَّلاةِ "
Al-Miqdod ibn al-Asvad (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu) undan Rasululloh ﷺdan quyidagini soʻrab berishini iltimos qildi: kishi ayoliga yaqinlashganda, undan mazyi (suyuqlik) chiqsa, unga nima (vojib) boʻladi? Ali: «Huzurimda Rasululloh ﷺ ning qizlari (turibdilar), shuning uchun men u zotdan (bevosita) soʻrashga uyalaman», dedi. Miqdod aytdi: «Men Rasululloh ﷺdan bu haqda soʻradim, u zot: ‹Sizlardan biringiz buni topsa (mazysini koʻrsa), avratini suv bilan yuvsin va namoz uchun oladigan tahoratini olsin›, dedilar».Ал-Миқдод ибн ал-Асвад (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Али ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳу) ундан Расулуллоҳ ﷺдан қуйидагини сўраб беришини илтимос қилди: киши аёлига яқинлашганда, ундан мазйи (суюқлик) чиқса, унга нима (вожиб) бўлади? Али: «Ҳузуримда Расулуллоҳ ﷺ нинг қизлари (турибдилар), шунинг учун мен у зотдан (бевосита) сўрашга уяламан», деди. Миқдод айтди: «Мен Расулуллоҳ ﷺдан бу ҳақда сўрадим, у зот: ‹Сизлардан бирингиз буни топса (мазйсини кўрса), авратини сув билан ювсин ва намоз учун оладиган таҳоратини олсин›, дедилар».