نا يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبِ بْنِ مُسْلِمٍ ، أَنَّ مَالِكًا حَدَّثَهُ ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ ، عَنْ أَبِيهِ ، عَنْ عَائِشَةَ رَضِي اللَّهُ تَعَالَى عَنْهَا ، أَنَّهَا قَالَتْ : " خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ ، حَتَّى إِذَا كُنَا بِالْبَيْدَاءِ أَوْ بِذَاتِ الْجَيْشِ انْقَطَعَ عِقْدٌ لِي ، فَأَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْتِمَاسِهِ ، وَأَقَامَ النَّاسُ مَعَهُ وَلَيْسُوا عَلَى مَاءٍ ، وَلَيْسَ مَعَهُمْ مَاءٌ ، فَأَتَى النَّاسُ إِلَى أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِي اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ ، فَقَالُوا : أَلا تَرَى إِلَى مَا صَنَعَتْ عَائِشَةُ ؟ أَقَامَتْ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبِالنَّاسِ وَلَيْسُوا عَلَى مَاءٍ ، وَلَيْسَ مَعَهُمْ مَاءٌ ، فَجَاءَ أَبُو بَكْرٍ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاضِعٌ رَأْسَهُ على فَخِذِي قَدْ نَامَ " ، فَذَكَرَ الْحَدِيثَ بِطُولِهِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ bilan ularning baʼzi safarlarida chiqdik. Baydo — yoki Zotul-Jayshda boʻlganimizda, mening bir marjonim uzilib (yoʻqolib) qoldi. Rasululloh ﷺ uni qidirish uchun toʻxtadilar, odamlar ham u zot bilan toʻxtadilar — ular suv (boʻlgan joy) ustida emas edilar va yonlarida suv ham yoʻq edi. Odamlar Abu Bakr Siddiq (roziyallohu anhu)ning oldiga kelib: «Oisha qilgan (ish)ni koʻrmaysanmi? U Rasululloh ﷺni va odamlarni toʻxtatib qoldi — ular suv ustida emas va yonlarida suv yoʻq», deyishdi. Abu Bakr keldi — Rasululloh ﷺ boshlarini mening sonim ustiga qoʻygan holda uxlab qolgan edilar — soʻng (roviy) hadisni toʻlaligicha zikr qildi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан уларнинг баъзи сафарларида чиқдик. Байдо — ёки Зотул-Жайшда бўлганимизда, менинг бир маржоним узилиб (йўқолиб) қолди. Расулуллоҳ ﷺ уни қидириш учун тўхтадилар, одамлар ҳам у зот билан тўхтадилар — улар сув (бўлган жой) устида эмас эдилар ва ёнларида сув ҳам йўқ эди. Одамлар Абу Бакр Сиддиқ (розияллоҳу анҳу)нинг олдига келиб: «Оиша қилган (иш)ни кўрмайсанми? У Расулуллоҳ ﷺни ва одамларни тўхтатиб қолди — улар сув устида эмас ва ёнларида сув йўқ», дейишди. Абу Бакр келди — Расулуллоҳ ﷺ бошларини менинг соним устига қўйган ҳолда ухлаб қолган эдилар — сўнг (ровий) ҳадисни тўлалигича зикр қилди.