وَقَدْ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى ، ثنا أَبُو الْيَمَانِ ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ ، عَنِ الزُّهْرِيِّ ، أَخْبَرَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ " لا يُسَبِّحُ فِي السَّفَرِ سَجْدَةً قَبْلَ صَلاةِ الْمَكْتُوبَةِ وَلا بَعْدَهَا حَتَّى يَقُومَ مِنْ جَوْفِ اللَّيْلِ ، وَكَانَ لا يَتْرُكُ الْقِيَامَ مِنْ جَوْفِ اللَّيْلِ "
Solim ibn Abdulloh xabar berdiki, Abdulloh ibn Umar safarda farz namozdan oldin ham, undan keyin ham bir sajda (rakaat) nafl oʻqimas edi, toki kechaning oʻrtasida turguniga qadar; u kechaning oʻrtasida qoim boʻlishni tark qilmas edi.Солим ибн Абдуллоҳ хабар бердики, Абдуллоҳ ибн Умар сафарда фарз намоздан олдин ҳам, ундан кейин ҳам бир сажда (ракаат) нафл ўқимас эди, токи кечанинг ўртасида тургунига қадар; у кечанинг ўртасида қоим бўлишни тарк қилмас эди.