نَا الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ ، وَسَلْمُ بْنُ جُنَادَةَ ، قَالا : ثنا وَكِيعٌ ، قَالَ الْحَسَنُ ، قَالَ : ثنا سُفْيَانُ ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ ، أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ " يَخْطُبُ قَائِمًا ، وَيَجْلِسُ بَيْنَ الْخُطْبَتَيْنِ وَيَتْلُو آيَةً مِنَ الْقُرْآنِ ، وَكَانَتْ خُطْبَتُهُ قَصْدًا ، وَصَلاتُهُ قَصْدًا " ، غَيْرَ أَنَّ الْحَسَنَ ، قَالَ : وَكَانَ يَتْلُو عَلَى الْمِنْبَرِ فِي خُطْبَتِهِ آيَةً مِنَ الْقُرْآنِ
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ tik turgan holda xutba qilar, ikki xutba orasida oʻtirar va Qurʼondan bir oyat tilovat qilar edilar; u zotning xutbalari ham, namozlari ham oʻrtacha edi. Faqat Hasan: «U zot minbar ustida xutbalarida Qurʼondan bir oyat tilovat qilar edilar», dedi.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ тик турган ҳолда хутба қилар, икки хутба орасида ўтирар ва Қуръондан бир оят тиловат қилар эдилар; у зотнинг хутбалари ҳам, намозлари ҳам ўртача эди. Фақат Ҳасан: «У зот минбар устида хутбаларида Қуръондан бир оят тиловат қилар эдилар», деди.