نَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ ، نَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ ، نَا دَاوُدُ بْنُ قَيْسٍ ، عَنْ عِيَاضِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي سَرْحٍ ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ ، أَنّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَخْرُجُ يَوْمَ الأَضْحَى وَالْفِطْرِ فَيَبْدَأُ بِالصَّلاةِ ، فَإِذَا قَضَى صَلاتَهُ وَسَلَّمَ قَامَ ، فَأَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ بِوَجْهِهِ ، وَهُمْ جُلُوسٌ فِي مُصَلاهُمْ ، فَإِنْ كَانَتْ لَهُ حَاجَةٌ بِبَعْثٍ أَوْ غَيْرِ ذَلِكَ ذَكَرَهُ لِلنَّاسِ ، وَإِنْ كَانَتْ لَهُ حَاجَةٌ أَمَرَهُمْ بِهَا ، وَكَانَ يَقُولُ : " تَصَدَّقُوا . تَصَدَّقُوا . تَصَدَّقُوا " ، وَكَانَ أَكْثَرَ مَنْ يَتَصَدَّقُ النِّسَاءُ ، ثُمَّ يَنْصَرِفُ ، فَلَمْ تَزَلْ كَذَلِكَ حَتَّى كَانَ مَرْوَانُ بْنُ الْحَكَمِ ، فَخَرَجْتُ مُخَاصِرًا مَرْوَانَ حَتَّى أَتَيْنَا الْمُصَلَّى ، فَإِذَا كَثِيرُ بْنُ الصَّلْتِ قَدْ بَنَى مِنْبَرًا مِنْ طِينٍ وَلَبِنٍ ، وَإِذَا مَرْوَانُ يُنَازِعُنِي يَدَهُ كَأَنَّهُ يَجُرُّنِي نَحْوَ الْمِنْبَرِ ، وَأَنَا أَجُرُّهُ نَحْوَ الْمُصَلَّى ، فَلَمَّا رَأَيْتُ ذَلِكَ مِنْهُ ، قُلْتُ : أَيْنَ الابْتِدَاءُ بِالصَّلاةِ ؟ فَقَالَ مَرْوَانُ : يَا أَبَا سَعِيدٍ ، تُرِكَ مَا تَعْلَمُ ، فَرَفَعْتُ صَوْتِي : كَلا ، وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لا تَأْتُونَ بِخَيْرٍ مِمَّا أَعْلَمُ ، ثَلاثَ مَرَّاتٍ ، ثُمَّ انْصَرَفْتُ
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Azha va Fitr kuni chiqar va namozdan boshlar edilar. Namozlarini oʻqib salom berganlarida, turib, oʻz namozgohlarida oʻtirgan odamlarga yuzlarini burardilar. Agar u zotning qoʻshin joʻnatish yoki undan boshqa bir hojatlari boʻlsa, uni odamlarga zikr qilar, hojatlari boʻlsa, ularni unga buyurar edilar. Va u zot: «Sadaqa qilinglar! Sadaqa qilinglar! Sadaqa qilinglar!» der edilar. Sadaqa qilganlarning koʻpchiligi ayollar boʻlar edi. Soʻng u zot qaytar edilar. Bu shu tarzda davom etdi, toki Marvon ibn Hakam (zamoni kelguncha). Men Marvon bilan qoʻltiqlashib chiqdim, toki namozgohga yetib keldik. Qarasam, Kasir ibn Salt loy va gʻishtdan minbar qurib qoʻyibdi. Marvon esa goʻyo meni minbar tomon tortayotgandek qoʻlimni tortqilar, men esa uni namozgoh tomon tortar edim. Undan buni koʻrgach: «Namozdan boshlash qani?» dedim. Marvon: «Ey Abu Said, sen biladigan narsa tark qilindi», dedi. Men ovozimni koʻtarib: «Aslo! Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, men biladigan narsadan koʻra yaxshiroq narsa keltira olmaysizlar!» dedim — uch marta (shunday dedim) — soʻng qaytib ketdim.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Азҳа ва Фитр куни чиқар ва намоздан бошлар эдилар. Намозларини ўқиб салом берганларида, туриб, ўз намозгоҳларида ўтирган одамларга юзларини бурардилар. Агар у зотнинг қўшин жўнатиш ёки ундан бошқа бир ҳожатлари бўлса, уни одамларга зикр қилар, ҳожатлари бўлса, уларни унга буюрар эдилар. Ва у зот: «Садақа қилинглар! Садақа қилинглар! Садақа қилинглар!» дер эдилар. Садақа қилганларнинг кўпчилиги аёллар бўлар эди. Сўнг у зот қайтар эдилар. Бу шу тарзда давом этди, токи Марвон ибн Ҳакам (замони келгунча). Мен Марвон билан қўлтиқлашиб чиқдим, токи намозгоҳга етиб келдик. Қарасам, Касир ибн Салт лой ва ғиштдан минбар қуриб қўйибди. Марвон эса гўё мени минбар томон тортаётгандек қўлимни тортқилар, мен эса уни намозгоҳ томон тортар эдим. Ундан буни кўргач: «Намоздан бошлаш қани?» дедим. Марвон: «Эй Абу Саид, сен биладиган нарса тарк қилинди», деди. Мен овозимни кўтариб: «Асло! Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, мен биладиган нарсадан кўра яхшироқ нарса келтира олмайсизлар!» дедим — уч марта (шундай дедим) — сўнг қайтиб кетдим.