Abdulloh ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytdi: Men Rasululloh ﷺ, Abu Bakr, Umar va Usmon bilan birga Fitr namozida hozir boʻldim; ularning barchasi bu namozni xutbadan oldin oʻqir edilar. Soʻng Allohning Nabiysi ﷺ (minbardan) tushdilar. Goʻyo men hozir ham u zotni koʻrayotgandekman — u zot qoʻllari bilan erkaklarni oʻtqazib, soʻng ularning orasini yorib oʻtib, ayollarning oldiga keldilar, u zot bilan birga Bilol ham bor edi. Shunda u zot: {Ey Nabiy! Agar moʻmina ayollar senga bayʼat qilgani kelsalar} (oyatini) oxiriga yetguncha oʻqidilar. Soʻng (oyatni) tugatgach: «Sizlar shu (ahd) ustidamisizlar?» dedilar. Shunda bitta ayol — undan boshqa hech biri javob bermadi — «Ha», dedi; Hasan uning kim ekanini bilmaydi. U zot: «Bas, sadaqa qilinglar!» dedilar. Shunda Bilol oʻz kiyimini yoydi-da: «Keltiringlar! (Otam-onam) sizlarga fido boʻlsin!» dedi. Bas, (ayollar) Bilolning kiyimiga halqalar va uzuklarini tashlay boshladilar.Абдуллоҳ ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺ, Абу Бакр, Умар ва Усмон билан бирга Фитр намозида ҳозир бўлдим; уларнинг барчаси бу намозни хутбадан олдин ўқир эдилар. Сўнг Аллоҳнинг Набийси ﷺ (минбардан) тушдилар. Гўё мен ҳозир ҳам у зотни кўраётгандекман — у зот қўллари билан эркакларни ўтқазиб, сўнг уларнинг орасини ёриб ўтиб, аёлларнинг олдига келдилар, у зот билан бирга Билол ҳам бор эди. Шунда у зот: {Эй Набий! Агар мўмина аёллар сенга байъат қилгани келсалар} (оятини) охирига етгунча ўқидилар. Сўнг (оятни) тугатгач: «Сизлар шу (аҳд) устидамисизлар?» дедилар. Шунда битта аёл — ундан бошқа ҳеч бири жавоб бермади — «Ҳа», деди; Ҳасан унинг ким эканини билмайди. У зот: «Бас, садақа қилинглар!» дедилар. Шунда Билол ўз кийимини ёйди-да: «Келтиринглар! (Отам-онам) сизларга фидо бўлсин!» деди. Бас, (аёллар) Билолнинг кийимига ҳалқалар ва узукларини ташлай бошладилар.