نا عَبْدُ الْجَبَّارِ بْنُ الْعَلاءِ ، نا سُفْيَانُ ، قَالَ : حَفِظْنَاهُ مِنَ الزُّهْرِيِّ ، قَالَ : أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ ، عَنْ عَائِشَةَ . ح وَحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الضَّبِّيُّ ، وَسَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْمَخْزُومِيِّ ، قَالا : حَدَّثَنَا سُفْيَانُ ، عَنِ الزُّهْرِيِّ ، عَنْ عُرْوَةَ ، عَنْ عَائِشَةَ رَضِي اللَّهُ تَعَالَى عَنْهَا ، أَنّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " كَانَ يُصَلِّي الْعَصْرَ وَالشَّمْسُ طَالِعَةٌ فِي حُجْرَتِي ، لَمْ يَظْهَرِ الْفَيْءُ بَعْدُ " ، قَالَ أَحْمَدُ : فِي حُجْرَتِهَا . قَالَ أَبُو بَكْرٍ : الظُّهُورِ عِنْدَ الْعَرَبِ يَكُونُ عَلَى مَعْنَيَيْنِ : أَحَدُهُمَا أَنْ يَظْهَرَ الشَّيْءُ حَتَّى يُرَى وَيُتَبَيَّنُ فَلا خَفَاءَ ، وَالثَّانِي أَنْ يَغْلِبَ الشَّيْءُ عَلَى الشَّيْءِ ، كَمَا يَقُولُ الْعَرَبُ : ظَهَرَ فُلانٌ عَلَى فُلانٍ ، وَظَهَرَ جَيْشُ فُلانٍ عَلَى جَيْشِ فُلانٍ ، أَيْ غَلَبَهُمْ ، فَمَعْنَى قَوْلِهَا : لَمْ يَظْهَرِ الْفَيْءُ بَعْدُ ، أَيْ لَمْ يَتَغَلَّبِ الْفَيْءُ عَلَى الشَّمْسِ فِي حُجْرَتِهَا ، أَيْ لَمْ يَكُنِ الظِّلُّ فِي الْحُجْرَةِ أَكْثَرَ مِنَ الشَّمْسِ حِينَ صَلاةِ الْعَصْرِ
Urva Oishadan (roziyallohu anho) rivoyat qiladiki, Nabiy ﷺ asr namozini quyosh mening hujramda turgan, soya hali zohir boʻlmagan holda oʻqir edilar. Ahmad: «uning hujrasida», dedi. Abu Bakr aytdi: Arablarda zuhur ikki maʼnoda boʻladi: birinchisi — narsaning koʻrinib, ayon boʻlishi, unda hech yashirinlik qolmasligi; ikkinchisi — bir narsaning boshqa narsadan gʻolib kelishi, arablar: «Falonchi falonchidan gʻolib keldi», «Falonchining qoʻshini falonchining qoʻshinidan gʻolib keldi», yaʼni ularni yengdi, deganlaridek. Bas, uning: «Soya hali zohir boʻlmagan edi» degan soʻzining maʼnosi — soya uning hujrasida quyoshdan gʻolib kelmagan edi, yaʼni asr namozi paytida hujrada soya quyoshdan koʻproq emas edi, degani.Урва Оишадан (розияллоҳу анҳо) ривоят қиладики, Набий ﷺ аср намозини қуёш менинг ҳужрамда турган, соя ҳали зоҳир бўлмаган ҳолда ўқир эдилар. Аҳмад: «унинг ҳужрасида», деди. Абу Бакр айтди: Арабларда зуҳур икки маънода бўлади: биринчиси — нарсанинг кўриниб, аён бўлиши, унда ҳеч яширинлик қолмаслиги; иккинчиси — бир нарсанинг бошқа нарсадан ғолиб келиши, араблар: «Фалончи фалончидан ғолиб келди», «Фалончининг қўшини фалончининг қўшинидан ғолиб келди», яъни уларни енгди, деганларидек. Бас, унинг: «Соя ҳали зоҳир бўлмаган эди» деган сўзининг маъноси — соя унинг ҳужрасида қуёшдан ғолиб келмаган эди, яъни аср намози пайтида ҳужрада соя қуёшдан кўпроқ эмас эди, дегани.