Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu) dedi: Bir kuni Rasululloh ﷺ bizga namoz oʻqib berdilar va kavushlarini yechib, chap tomonlariga qoʻydilar. Qavm Rasululloh ﷺning kavushlarini yechganlarini koʻrgach, ular ham kavushlarini yechishdi. U zot namozdan chiqqach, ularga: «Nima boʻldi, kavushlaringizni yechdingizmi?» dedilar. Ular: ‹Yo Rasululloh, sizning kavushingizni yechganingizni koʻrdik, biz ham kavushlarimizni yechdik›, dedilar. U zot: «Huzurimga kelguvchi kelib, menga kavushimda nopoklik borligini aytdi, shuning uchun ularni yechdim. Bas, biringiz masjidga kirsa, qarab koʻrsin; agar kavushlarida nopoklik koʻrsa, ularni yerga ishqalasin, soʻng ularda namoz oʻqiyversin», dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу) деди: Бир куни Расулуллоҳ ﷺ бизга намоз ўқиб бердилар ва кавушларини ечиб, чап томонларига қўйдилар. Қавм Расулуллоҳ ﷺнинг кавушларини ечганларини кўргач, улар ҳам кавушларини ечишди. У зот намоздан чиққач, уларга: «Нима бўлди, кавушларингизни ечдингизми?» дедилар. Улар: ‹Ё Расулуллоҳ, сизнинг кавушингизни ечганингизни кўрдик, биз ҳам кавушларимизни ечдик›, дедилар. У зот: «Ҳузуримга келгувчи келиб, менга кавушимда нопоклик борлигини айтди, шунинг учун уларни ечдим. Бас, бирингиз масжидга кирса, қараб кўрсин; агар кавушларида нопоклик кўрса, уларни ерга ишқаласин, сўнг уларда намоз ўқийверсин», дедилар.