Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ bizga kunning oxirgi ikki namozidan birini — gumonimning kuchlisi shuki, u peshin edi — ikki rakat oʻqib berdilar, soʻng masjidning qibla tomonidagi bir yogʻoch oldiga borib, ikki qoʻllarini — birini ikkinchisi ustiga qoʻyib — unga qoʻydilar. Odamlarning shoshqaloqlari chiqib ketib: «Namoz qisqartirildi», deyishdi. Qavm ichida Abu Bakr va Umar bor edi, ikkalasi u zotga gapirishdan hayiqdi. Qoʻllari kalta — yoki uzun — Zul-Yadayn deb ataladigan bir kishi: «Namoz qisqartirildimi yoki unutdingizmi?» dedi. U zot: «Qisqartirilgani ham yoʻq, men unutganim ham yoʻq», dedilar. U: «Yoʻq, unutdingiz», dedi. U zot: «Zul-Yadayn rost aytdimi?» dedilar. Ular: «Ha», deyishdi. Shunda u zot ikki rakat oʻqidilar, soʻng salom berdilar, soʻng takbir aytib, sajdalari kabi yoki undan uzunroq sajda qildilar, soʻng (boshlarini) koʻtardilar. Bundor hadisni (toʻliq) zikr qildi. Abu Bakr aytdi: Men bu bobni toʻlaligicha namozdagi sahv kitobida chiqarganman.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ бизга куннинг охирги икки намозидан бирини — гумонимнинг кучлиси шуки, у пешин эди — икки ракат ўқиб бердилар, сўнг масжиднинг қибла томонидаги бир ёғоч олдига бориб, икки қўлларини — бирини иккинчиси устига қўйиб — унга қўйдилар. Одамларнинг шошқалоқлари чиқиб кетиб: «Намоз қисқартирилди», дейишди. Қавм ичида Абу Бакр ва Умар бор эди, иккаласи у зотга гапиришдан ҳайиқди. Қўллари калта — ёки узун — Зул-Ядайн деб аталадиган бир киши: «Намоз қисқартирилдими ёки унутдингизми?» деди. У зот: «Қисқартирилгани ҳам йўқ, мен унутганим ҳам йўқ», дедилар. У: «Йўқ, унутдингиз», деди. У зот: «Зул-Ядайн рост айтдими?» дедилар. Улар: «Ҳа», дейишди. Шунда у зот икки ракат ўқидилар, сўнг салом бердилар, сўнг такбир айтиб, саждалари каби ёки ундан узунроқ сажда қилдилар, сўнг (бошларини) кўтардилар. Бундор ҳадисни (тўлиқ) зикр қилди. Абу Бакр айтди: Мен бу бобни тўлалигича намоздаги саҳв китобида чиқарганман.