نَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ بِشْرِ بْنِ الْحَكَمِ مِنْ أَصْلِهِ ، ثنا حَجَّاجٌ ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ ، أَخْبَرَنِي عِمْرَانُ بْنُ مُوسَى ، أَخْبَرَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيُّ ، عَنْ أَبِيهِ ، أَنَّهُ رَأَى أَبَا رَافِعٍ مَوْلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّ بِحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ ، وَحَسَنٌ يُصَلِّي ، قَدْ غَرَزَ ضِفْرَيْهِ فِي قَفَاهُ ، فَحَلَّهُمَا أَبُو رَافِعٍ ، فَالْتَفَتَ حُسْنٌ إِلَيْهِ مُغْضَبًا ، فَقَالَ أَبُو رَافِعٍ : أَقْبِلْ عَلَى صَلاتِكَ ، وَلا تَغْضَبْ ، فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ : " ذَلِكَ كِفْلُ الشَّيْطَانِ " يَقُولُ : مَقْعَدُ الشَّيْطَانِ يَعْنِي مَغْرَزَ ضِفْرَيْهِ
Said ibn Abu Said al-Maqburiy otasidan rivoyat qiladiki, u Nabiy ﷺ ning ozod qilgan quli Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu)ni Hasan ibn Alining yonidan oʻtayotganini koʻrgan. Hasan namoz oʻqiyotgan va ikki oʻrim sochini ensasiga qistirib olgan ekan. Abu Rofiʼ ularni yechib qoʻydi. Shunda Hasan unga gʻazablanib qaradi. Abu Rofiʼ: «Namozingga yuzlangin va gʻazablanmagin, chunki men Rasululloh ﷺ ning: ‹Bu shaytonning oʻrnidir›, deganlarini eshitganman», dedi — yaʼni shaytonning oʻtiradigan joyini, yaʼni ikki oʻrim soch qistirilgan joyni (koʻzda tutdilar).Саид ибн Абу Саид ал-Мақбурий отасидан ривоят қиладики, у Набий ﷺ нинг озод қилган қули Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу)ни Ҳасан ибн Алининг ёнидан ўтаётганини кўрган. Ҳасан намоз ўқиётган ва икки ўрим сочини энсасига қистириб олган экан. Абу Рофиъ уларни ечиб қўйди. Шунда Ҳасан унга ғазабланиб қаради. Абу Рофиъ: «Намозингга юзлангин ва ғазабланмагин, чунки мен Расулуллоҳ ﷺ нинг: ‹Бу шайтоннинг ўрнидир›, деганларини эшитганман», деди — яъни шайтоннинг ўтирадиган жойини, яъни икки ўрим соч қистирилган жойни (кўзда тутдилар).